Wt/zea/ik
Zeêuws
[edit | edit source]Etymologie
[edit | edit source]Middelnederlands en Oudnederlands ic, Oergermaons *ik. Direct af te leien van Proto-Indogermaons *éǵh₂, mee cognaoten in aolle aore taelgroepen liekas Latijns ego, Oudgrieks ἐγώ egō.
Omschrievienge
[edit | edit source]ik
- Persoonlijk vònaemwoord eêste persoon ienkelvoud, in de nominatief
- Ik bin Arjaon van Pier.
Uutspraek
[edit | edit source][ɪk]
Verbugienge
[edit | edit source]Bievurmen
[edit | edit source]Ontleêniengen in aore taelen
[edit | edit source]Ziet ok
[edit | edit source]Vertaeliengen
[edit | edit source]
|
Bronnen
[edit | edit source]- Nicoline van der Sijs (2010, saemenstellienge), Etymologiebank
- Nicoline van der Sijs (2015, saemenstellienge), Uitleenwoordenbank bie 't trefwoôrd 'ik'
Afrikaons
[edit | edit source]Etymologie
[edit | edit source]Van Nederlands ik, van Middelnederlands ic; ziet vedder bie Zeêuws.
Omschrievienge
[edit | edit source]ik Kaops-Afrikaons
Uutspraek
[edit | edit source][ək]
Opmerkienge: kan de kante opgae van [ɐk].
Verbugienge
[edit | edit source]my vòwerpsvurm en bezittelijk
Standaerdtaelige vurm
[edit | edit source]Etymologie
[edit | edit source]As bie Zeêuws.
Omschrievienge
[edit | edit source]ik
- ik persoônlijk vònaemwoôrd
- zelfstandig naemwoôrd o 't ego in psychoanalytische zin, de persoônlijk'eid
Uutspraek
[edit | edit source]- [ɪk] Nederlands in Nederland
- [ɪk ~ ik] Belgs-Nederlands
- [ek] Surinaoms-Nederlands
Verbugienge
[edit | edit source]mij vòwerpsvurm, mijner ouwerwesse genitief
- Bievurmen
Aollebei nie zò gebrukelijk as in 't Zeêuws, zeker nie in de schrieftaele.
- Afgeleide
- mijn bezittelijk vònaemwoôrd
Verbugienge as zelfstandig naemwoôrd
[edit | edit source]ikken meêrvoud, ikje verkleinwoôrd
Uutdruksels
[edit | edit source]- Heden ik, morgen gij, wat-a mien noe gebeurt, kan joe nè zò goed overkomme
Aore spelliengen
[edit | edit source]- ick Vroegnieuwnederlands
Afstammeliengen en ontlêniengen
[edit | edit source]Nedersaksisch/Platduuts
[edit | edit source]Etymologie
[edit | edit source]Over Middelnederduuts ek/ik en Oudsaksisch ek/ik van Oergermaons *ik. Ziet vedder bie Zeêuws.
Omschrievienge
[edit | edit source]ik
- ik (aorig aolgemeên)
Uutspraek
[edit | edit source][ɪk]
Verbugienge
[edit | edit source]mie, mien, mi'j, mij, mi enz. datief/accusatief
Varianten
[edit | edit source]- ick spellienge in somste Duutse dialecten
- ek, eck Duusland, veraol in 't oôsten
- ekj, etj Plautdietsch
Etymologie
[edit | edit source]Over Oudvries ic van Oergermaons *ik; ziet vedders bie Zeêuws.
Omschrievienge
[edit | edit source]ik
Uutspraek
[edit | edit source][ɪk]
Verbugienge
[edit | edit source]my datief/accusatief; myn bezittelijk vònaemwoôrd
Opmerkienge: in 't Kleifries oor my uutgesproke, mae nie geschreve, as mij.
Varianten
[edit | edit source]- yk Hindeloôpers