Wt/zea/te

From Wikimedia Incubator
< Wt‎ | zeaWt > zea > te

Zeêuws[edit | edit source]

Etymologie[edit | edit source]

  • (biewoord) Korte bievurm van toet en toe, Middelnederlands en Oudnederlands ok a te. De meêste geleerden dienke dat in te groôt en te doeën 'tzelfde te staet, mae 'n ienkelde meênt dat 't bie dat eêste om 'n oud vòvoegsel gaet dat-an me noe noe kènne as 't Duutse zer- en 't Friese te- (zerbrechen, tebrekke 'in stikken breke').
  • (partikel in de comparatief) Ouwen instrumentalis van dat, al in 't Gotisch bekènd as þê.

Omschrievienge[edit | edit source]

te

  1. biewoord in groôtere maete as kan, mag of gewenst is
    • Jie bin te groôt vò d'n draoimeule!
  2. Partikel dat-a 't gerundium inleit
    • ´t Is vandaege vees te waerm om goed te werken.
  3. vòzessel in (as deêl van tiedsbepaeliengen, feitelijk versteênd) + dat.
    • Te jaere is m'n opa negenennegetig ge'ore!
  4. As onderdeêl van 'n vaste verbindienge des te ...
    • ´Oe beter a je noe je best doe, des te eêrder bin je d'r ok weer klaer mee.
Gebruuk

Te oor nog in vee meêr vaste verbindiengen gebruukt, dikkels in de vurmen ten (< te den) en ter (< te der).

Uutspraek[edit | edit source]

[tə]

Vertaeliengen[edit | edit source]

Bronnen[edit | edit source]

  • Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 968
  • Etymologiebank [1], [2] en 3