Wt/zea/schoewe

Zeêuws

Etymologie

Middelnederlands s(h)uwen, Oudnederlands scuwan. 'n Afgeleide van schoew; ziet schoef.

Omschrievienge

schoewe

1. werkwoôrd uut de weg gae, zurge da je d'r nie mee te maeken kriegt
2. bievoegelijk naemwoôrd Noôrd-Zeêuws verboge vurm van schoew, soms ok de grondvurm; ziet bie schoef

Uutspraek

[ˈsxuu̯ə]

Vervoegienge

infinitief	schoewe(n)
gerundium	te schoewen(e)
tegewoordigen tied	ik schoe, schoew	oôns schoewe(n)
	jie schoe(w)(t) (schoewe)	julder schoewe(n)
	'ie schoe(w)(t)	'ulder schoewe(n)
flejen tied	ik, jie, 'ie schoewde(n)	oôns, julder, 'ulder schoewde(n)
gebieënde wieze	schoew(t)
onvoltoôid deêlwoôrd	schoewende
voltoôid deêlwoôrd	ei (g)eschoewd
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

Varianten

• schoewen in Zeêuws-Vlaendere en op oôstelijk Zuud-Beveland

Aore spelliengen

• schoeë aolleszins te verdeigigen
• schoeːë Woordenboek der Zeeuwse Dialecten

Vertaeliengen

Vertaeliengen

• Duuts: scheuen
• Iengels: eschew (boekentaele), shy away from
• Limburgs: sjoewe (oôstelijk)

• Nederlands: schuwen
• Zweeds: sky

Bronnen

• Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 839

• Nicoline van der Sijs (2010, saemenstellienge), Etymologiebank