Wt/zea/spuwen
Etymologie
[edit | edit source]Van Middelnederlands spuen, ziet vadder bie spoege.
Omschrievienge
[edit | edit source]spuwen werkwoôrd
Uutspraek
[edit | edit source][ˈspyu̯ə(n)]
Vervoegienge
[edit | edit source]| infinitief | spuwen | |
| tegewoordigen tied | ik spuw | wij spuwen |
| jij spuwt | jullie spuwen | |
| h/zij spuwt | zij spuwen | |
| flejen tied | ik, jij, h/zij spoog, spuwde | wij, jullie, zij spogen, spuwden |
| gebieënde wieze | spuw | |
| onvoltoôid deêlwoôrd | spuwend(e) | |
| voltoôid deêlwoôrd | heeft gespogen, gespuwd | |
| Ouwejaerse vurmen: jullie spuwt (alternatieve vurm) ꞏ h/zij spuwe (anvoegende wieze) ꞏ spuwt (gebieënde wieze meêrvoud) Vurmen mee gij: gij spuwt (tegenwoôrdigen tied) ꞏ gij spoogt (flejen tied) | ||