Jump to content

Wt/zea/afbluve

From Wikimedia Incubator
< Wt‎ | zea
Wt > zea > afbluve

Zeêuws[edit | edit source]

Etymologie[edit | edit source]

Van af- en bluve.

Omschrievienge[edit | edit source]

afbluve

  1. nie anraeke
  2. z'n eige nie moeie (mee iets)
  3. nie praote over iets (deu 'n taboe)
    • Kees is doôd, van 'im moe j'afbluve.

Opmerkienge: 't vòwerp van afbluve oor uutgedrukt as 'n plekbepaelienge of as 'n vòzesselvòwerp: dae bluuf ik maer af, van zukke zaeken moe j'afbluve.

Uutspraek[edit | edit source]

[ˈɑfˌblyvə]

Vervoegienge[edit | edit source]

infinitief afbluve(n)
gerundium af te bluven
tegewoordigen tied ik bluuf af oôns bluve(n) af
jie bluuf(t) af (bluve(n) af) julder bluve(n) af
'ie bluuf(t) af 'ulder bluve(n) af
flejen tied ik, jie, 'ie bleef af oôns, julder, 'ulder bleve(n) af
gebieënde wieze bluuf(t) af
onvoltoôid deêlwoôrd afbluvende
voltoôid deêlwoôrd is af(g)ebleve(n)
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

Varianten[edit | edit source]

Synoniemen[edit | edit source]

Vertaeliengen[edit | edit source]