Wt/zea/vegen

Zeêuws

Etymologie

Ziet bie vaege en vege.

Omschrievienge

vegen

1. werkwoôrd vege, vaege
   • in Zeêuws-Vlaendere en op oôstelijk Zuud-Beveland: de gewonen infinitief
   • rest: 't gerundium (te-vurm)
2. zelfstandig naemwoôrd meêrvoud bie vege

Uutspraek

[ˈveːɦŋ], [ˈveːɦən ~ ˈveɪɦən], [ˈveːɣən ~ ˈveɪɣən]

Vervoegienge

Ziet bie vege.

Dialectvarianten

• vege Goerees, Flakkees, Zeêuwse Eilanden buten oôstelijk Zuud-Beveland
• vaege, vaège, vaègen, vaoge, vaogen ouwejaerse varianten

Vertaeliengen

Ziet bie vaege.

Bronnen

• Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 1028

Nederlands

Etymologie

Van veeg, vervangt ouwer vagen; ziet vadder bie vaege.

Omschrievienge

vegen

• vaege, vege

Uutspraek

• [ˈveɪɣə(n) ~ ˈveɪxə(n) ~ ˈveɪχə(n)] (Nederlands in Nederland)
• [ˈveːɣə(n)] (Belgs-Nederlands)
• [ˈveːxɘ(n)] (Surinaoms-Nederlands)

Vervoegienge

infinitief	vegen
tegewoordigen tied	ik veeg	wij vegen
	jij veegt	jullie vegen
	h/zij veegt	zij vegen
flejen tied	ik, jij, h/zij veegde	wij, jullie, zij veegden
gebieënde wieze	veeg
onvoltoôid deêlwoôrd	vegend(e)
voltoôid deêlwoôrd	heeft geveegd
Ouwejaerse vurmen: jullie veegt (alternatieve vurm) ꞏ h/zij vege (anvoegende wieze) ꞏ veegt (gebieënde wieze meêrvoud) Vurmen mee gij: gij veegt (tegenwoôrdigen tied) ꞏ gij veegdet (flejen tied)