Wt/zea/drinken

Nederlands

Etymologie

Van Middelnederlands drinken, ziet vadder bie drienke.

Omschrievienge

drinken

1. werkwoôrd drienke (ok in de zin van alcohol drienke)
2. zelfstandig naemwoôrd o (ontelbaer) drienken, drank

Uutspraek

[ˈdrɪŋkə(n)]

Vervoegienge

infinitief	drinken
tegewoordigen tied	ik drink	wij drinken
	jij drinkt	jullie drinken
	h/zij drinkt	zij drinken
flejen tied	ik, jij, h/zij dronk	wij, jullie, zij dronken
gebieënde wieze	drink
onvoltoôid deêlwoôrd	drinkend(e)
voltoôid deêlwoôrd	heeft gedronken
Ouwejaerse vurmen: jullie drinkt (alternatieve vurm) ꞏ h/zij drinke (anvoegende wieze) ꞏ drinkt (gebieënde wieze meêrvoud) Vurmen mee gij: gij drinkt (tegenwoôrdigen tied) ꞏ gij dronkt (flejen tied)

Afgeleiden

• drank
• dronk
• dronken

Saemenstelliengen

• afdrinken
• doordrinken
• leegdrinken
• opdrinken
• uitdrinken
• verdrinken

Ontlêniengen en afstammeliengen

• drink Afrikaons
• trinquer, drinquer Frans
  • dringatu Baskisch
• drink ngedrink Indonesisch

Bronnen

• Nicoline van der Sijs (2015, saemenstellienge), Uitleenwoordenbank bie 't trefwoôrd 'drinken'