Wt/zea/lè

Zeêuws

Etymologie

Ziet bie legge.

Omschrievienge

lè

• legge, ligge Bru

Opmerkienge: volgens 't WZD zeie ze in Bru lè vò 'legge = ligge' en laë vò 'legge = ligge doeë'. 't Vaol nie uut te sluten dan de beteikenissen toch deu mekaore lôpe.

Uutspraek

[lɛˑ]

Vervoegienge

infinitief	lè(n)
gerundium	te lèn(e)
tegewoordigen tied	ik lè	oôns lè(n)
	jie lè (lè)	julder lè(n)
	'ie lè	'ulder lè(n)
flejen tied	ik, jie, 'ie là	oôns, julder, 'ulder là
gebieënde wieze	lè
onvoltoôid deêlwoôrd	lènde
voltoôid deêlwoôrd	ei (g)elege
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

Opmerkienge: buten twuvel ore ok 'ier de vurmen van legge deu de bove gegeve vurmen 'ene gebruukt.

Dialectvarianten

• legge, leggen (veraol in 't noôrden)
• ligge, liggen (veraol in 't zujen)
• leie veraol Walchers
• lèje Ellemeet, Waschappel, Aegte
• lèn oôstelijk Zuud-Bevelands

Vertaeliengen

Ziet bie legge.

Bronnen

• Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 544