Wp/cnr/Jelena Manja Radulović-Vulić

From Wikimedia Incubator
< Wp‎ | cnrWp > cnr > Jelena Manja Radulović-Vulić
Jump to navigation Jump to search

Jelena Manja Radulović-Vulić (Cetinje, 29. april 1936 — Podgorica, 18. avgust 2007) je muzikologinja, osnivačica (1980. godine) i redovna profesorka Muzičke Akademije na Cetinju, vanredna članica Crnogorske akademije nauka i umjetnosti.

Biografija[edit | edit source]

Jelena Manja Radulović-Vulić je rođena 29. aprila 1936. godine na Cetinju, đe je završila osnovnu i nižu muzičku školu, kao i gimnaziju. Srednju muzičku školu završila je (vanredno) u Titogradu. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu (Katedra za francuski jezik i književnost) 1961. godine, kao i na Muzičkoj akademiji, takođe u Beogradu. Kao stipendistkinja Francuske vlade usavršavala je klavir u Parizu, u klasi prof. Vladimira Perlemutera, a srednjevjekovnu muziku na Muzikološkom institutu pri Sorboni. U Parizu je nastupala kao pijanistkinja u sali Cortot, u Jugoslovenskom kulturnom centru i u dvorani Alijanse France-Yugoslavie.

Po povratku iz Pariza postala je urednica muzičkog programa Radio Titograda (1967-1974). Za ciklus od deset emisija o Frederiku Šopenu dobila je nagradu 19. decembar.

Radila je kao honorarna profesorka u srednjoj muzičkoj školi. Bavila se muzičkom kritikom i publicistikom, jedna je od osnivača organizacije Muzičke omladine Crne Gore (1972). Njene tri učenice su laureatkinje velikog jugoslovenskog takmičenja Muzičke omladine održanog u Beogradu 1973. godine.

Godine 1974. godine osniva muzički program Televizije Titograd i postaje njena prva muzička urednica. Za emisiju Tragom jedne pjesnikinje (Vagner -  Matilda Vesendonk) dobija prvu nagradu na takmičenju jugoslovenskih tv centara na Bledu. Njenu emisiju sa francuskim violončelistom Andre Navarom iz 1979. preuzela  je iste godine ORTF, kao i nekoliko  drugih evropskih tv kuća.

Povremeno  je nastupala kao solistkinja ili klavirska saradnica.

1980. godine se osniva Muzička akademija u Titogradu, a Jelena Manja Radulović-Vulić jedna je od njenih osnivača. Prvo u zvanju vanredne, a od 1988. godine u zvanju redovne profesorke na Akademiji vodi predmete Muzički oblici i Istorija muzike. Na Akademiji je bila i dugogodišnja dekanica.

U to periodu samostalno realizuje i više različitih projekata, među kojima je i projekat za japanski JEC-Fond, vrednovan 1973. sa jedanaest miliona japanskih jena, čime je kompletirana oprema Muzičke akademije.

1986. godine imenovana je za predśednicu Odbora za muzičku umjetnost CANU, a od 1998. šefica je tada osnovane Katedre za postdiplomski studij na Muzičkoj akademiji koja od 1996. djeluje na Cetinju.

Autorka je oko sedamdeset jedinica u Leksikonu jugoslovenske muzike (JLZ, 1983), više  jedinica u Enciklopediji Jugoslavije  (JLZ, 1984), kao i recenzija i predgovora za knjige, udžbenike, leksikone i fono edicije. Učestvovala je na brojnim simpozijumima i naučnim skupovima. U jugoslovenskom časopisu „Zvuk“, u „Glasniku Odjeljenja umjetnosti Crnogorske akademije nauka i umjetnosti“, ili „Godišnjaku CANU“, zbornicima sa naučnih skupova, reviji „Ovdje“, časopisima „Fragment“, „Ars“, „Gest“ ili u dnevnoj štampi objavila je više od dvjesta studija, eseja, prikaza, kao i tekstova iz oblasti muzičke kritike i esejistike. Njen do sada najznačajniji rad jeste dvotomna studija Drevne muzičke kulture Crne Gore, izdanje Univerziteta  Crne Gore i Muzičke akademije na Cetinju (Cetinje 2002).

Dobitnica  je nagrade „Oktoih“ (1974), Povelje Saveza udruženja  muzičkih pedagoga Jugoslavije (1984), Plakete Univerziteta Crne Gore (1994), Trinaestojulske nagrade (1981) i dr.

Bila je predśednica Zajednice jugoslovenskih muzičkih akademija, Saveza udruženja muzičkih umjetnika Jugoslavije, Udruženja muzičkih pedagoga Crne Gore, Udruženja muzičkih umjetnika Crne Gore, članica je Matice crnogorske, Crnogorskog PEN centra, kao i počasna članica Saveza udruženja muzičkih pedagoga Jugoslavije, Crnogorskog narodnog pozorišta i dr.

Za vanrednu članicu Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabrana je 12. decembra 2003. godine.[1]

Spoljašnje veze[edit | edit source]

Reference[edit | edit source]

  1. In memoriam - Jelena Manja Radulovic-Vulic (Objavljeno 19.08.2007., pristupljeno 19.08.2019.)