Wt/zea/meure
Zeêuws
[edit | edit source]Etymologie
[edit | edit source]Nie bekend. 't Woôrd is pas nae d'n Tweêde Waereldoôrlog op schrift gevonde en oor as 'klanknaebootsend' verklaerd.
Omschrievienge
[edit | edit source]meure
- slaepe, slaope (ruug)
- Ik gaen ik 'n stuitje meure, en dan lienkere me vanmiddag gliek trug nae 't durp, goed? (Jan Zwemer, De sprookjes van Moedertje Jans en faobels van Jodocus, Vlissienge, 1992: blz. 51)
Opmerkienge: Dit woôrd stae nie in 't Woordenboek der Zeeuwse Dialecten.
Uutspraek
[edit | edit source][ˈmøːrə]
Vervoegienge
[edit | edit source]infinitief | meure(n) | |
gerundium | te meuren(e) | |
tegewoordigen tied | ik meur | oôns meure(n) |
jie meur(t) (meure) | julder meure(n) | |
'ie meur(t) | 'ulder meure(n) | |
flejen tied | ik, jie, 'ie meurde, meure(n)de | oôns, julder, 'ulder meurde(n), meure(n)de |
gebieënde wieze | meur(t) | |
onvoltoôid deêlwoôrd | meurende | |
voltoôid deêlwoôrd | ei (g)emeurd | |
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia. |
Aore vurmen
[edit | edit source]- meuren in Zeêuws-Vlaendere en op oôstelijk Zuud-Beveland
Vertaeliengen
[edit | edit source]ruug vò 'slaope'
Bronnen
[edit | edit source]- Nicoline van der Sijs (2010, saemenstellienge), Etymologiebank