Wt/zea/c

Nie-taelgebonde

Etymologie

letter

Minuskelvurm van C, op z'n lest in de vroege middeleêuwen ontstae.

muziekneut

Rond 900 bedocht deu Hucbald van Sint-Amand.

Omschrievienge

c

1. kleine lettervurm (onderkast) van de C
2. muziekneut mee in de gewone stemmienge 'n frequentie van rond de 523 Hz of datzelfde keêr 'n macht van tweê, mee 'n centraole plekke in de muziektheorie; ziet ok do en ut
   1. in 't biezonder c klein octaof (ca. 131 Hz)
   2. de toônsoôrte c-klein (c-mineur)

Uutspraek

[seː], [seɪ] (Zeêuws)

As symbool of afkortienge

• c (zeit 'constante'): de snel'eid van licht in 'n vacuüm, 2,99792458 × 10⁸ m/s
• as vòvoegsel bie eên'eden: centi- (eên 'onderste, 10⁻²)
• [c] stemlôze palataole plofklank (in 't fonetisch schrift)

Afgeleiden

• ces
• cis