Wt/zea/aoren

Zeêuws

Etymologie

Ziet bie aere.

Omschrievienge

aoren Land-van-Axels, Land-van-Kezands

1. werkwoôrd aere(n) (meêste beteikenissen, ziet dae)
2. meêrvoud bie aore

Uutspraek

[ɑːrn], [ɒːrn]

Vervoegienge

infinitief	aoren
tegewoordigen tied	ik aor(e)	oôns, wudder aoren
	jie, gie aor(t)	julder, gulder aoren
	'ie aor(t)	'ulder aoren
flejen tied	(ik, jie, 'ie) aorde(n)	(oôns, julder, ulder) aorden
gebieënde wieze	aor(t)
voltoôid deêlwoôrd	ei 'aord

Varianten

Ziet bie aere.

Aore spelliengen

• oaren, aor'n, oaren (gin standaerdspelliengen)

Vertaeliengen

Ziet bie aere.

Bronnen

• Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 8