Wp/vmf/Walbäla
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Walberla_2008.jpg/220px-Walberla_2008.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/Ehrenb%C3%BCrg_Pano-20190929-RM-174659.jpg/500px-Ehrenb%C3%BCrg_Pano-20190929-RM-174659.jpg)
Äs Walbäla is a Zoingbärch am Siidwesdrand fo dä Frängischn Schwaids in dâ Nää fo Forcham. Ganz gnau gnumma hassd bloos di niidrichäre fo di zwaa Haubd-Kubbm Walbärla und däs ganze Masiif Eänbärch. Dä Folgsmund nimmds obbä ned so gnau und sachd massdns zum ganzn Bärch Walbäla. Di niidrichäre Kubbm, aldso äs aingdliche Walbäla is uugfäär 518 m, di heäre Kubbm is dä Rodenschdaa mid dsirga 532 m.
Lôôche
[edit | edit source]Äs Walbäla lichd im Siidwesdn fo dä Frängischn Schwaids zwischä Kärcheärnbach, Laidnbach, Schlaifhausn und Wiisendau. Di negdse grässere Schdadd is Forcham. Im Wesdn fliisd di Wiisend am Fuus fom Walbärla vobai.
Nômâ
[edit | edit source]Dä Nômâ Walbärla kummd wôôrschainli fo där Wallburga heer, annär Hailichng, di im achdn Jôôrhundäd gleebd hôdd. Im 17. Jôôrhundäd hômms deä Fraa a Kabelln naufbaud, däj wo haid no dromm schdädd.
Gschichd
[edit | edit source]Am Walbäla hômms schao in dä Schdaindsaid ghausd. Di Käldn hômm nôchärd a mächdiche Siidlung naufbaud, wo fo Schdaamauän umringd wôr. A Schdiggla fo derä Mauä hômms zum Bsichdichng awaal widdä heägrichd. Im fümfdn Jôôrhundärd, wäärnd dä Välgäwandärungsdsaid wôr schainbôr a gärmanische Heenburch omma gschdandn. Däs nimmd mä oo wall mä a Schnalln fo am Gädl as derä Dsaid dromm gfunna hôd.
Als Hailichär Bärch hôds Walbärla a lange Dradidsion. Immä am ärschdn Sunndooch im Mai wädd äs Walbäla-Fesd dromm gfaiäd und a Haufm Laid gängâ allawaal nauf.
Naduurschuds
[edit | edit source]Am Walbäla gibds a 155 ha groûs Naduurschudsgebiid, in däm seldna Diire und Bflandsn, wäj druggnâ Gräsâ un Orchideen gschidsd wänn. Däsweeng is am Walbäla selbä aa es Gläddârn väboodn. Am Roodnschdaa is Gläddârn allädings älaubd.
Lideradur
[edit | edit source]- Hermann Schmidt-Kaler, Brigitte Kaulich, Walter Weiss: Das Walberla - Ein Weißjura-Zeugenberg. Wanderungen in die Erdgeschichte, Band 15. München (Pfeil), 2004
Weblings
[edit | edit source]