Wq/tt/Кыргыз мәкальләре

From Wikimedia Incubator
< Wq‎ | ttWq > tt > Кыргыз мәкальләре
Jump to navigation Jump to search
  • Гадел була белмөсәң, дөреслек табалмассың.
  • Дошманнан ерак йөрүдән, аның серен белү яхшы.
  • Акыллының күзе утка төшәр, юләрнеке казанга.
  • Ярканатның көндез күрмәвенә кояш гаепле түгел.
  • Тауны су боза, кешене сүз боза.
  • Ашыкмасаң — арбада килеш тә куян куып тотып була.
  • Үзе чүлдә булса да, бака күзе күлгә карый.
  • Үги ана явыз булса, ятим бала үчле була.
  • Күзсез белән күреш, юләрдән кач.
  • Тел ялгыша, тояк сөртенә.
  • Мин көчле дип масайма — синнән көчле табылыр.
  • Ат кадерен белмәсәң — юлда җәяү йөрерсең.
  • Аш кадерен белергә ризыксыз ел өйрәтер.
  • Ярлы — хыялы белән, бай — малы белән.
  • Пошмас җанлы кешеләр су эчеп тә симерә.
  • Чамасыз картайган бөркет тычкан ауларга тотына.
  • Котырган эт иясен тешли.
  • Батырларны көрәш дуслаштыра.
  • Сугыш аты яуда кирәк, ә аргамак — көн саен.
  • Батманлап кергән авыру мыскаллап кына чыга.
  • Атыңны яхшы карасаң — сине дошманнан саклар.
  • Ятып торган корсакка тары өйрәсе дә жәл.
  • Ашы булса, кашыгы табыла.
  • Изге мулла өендә чучка башы табылган, ди.
  • Танышлар көчеңә карар, ят кеше — киемеңә.
  • Яшь чакта — хезмәт, картайгач — муллык.
  • Үз авылында эт тә койрык чөя.
  • Кылыч яуда үтмәсләнсә, яңадан кайрап була.
  • Дөя йөктән кача алмый.
  • Сәнгать күрке — оста сүз.
  • Язын су уртасында, кышын кырда тукталма.
  • Җилләр үлән киптерә, сагыш кешене киптерә.
  • Күргәнең — дөреслек, ишеткәнең — шикле сүз.
  • Иске арыкта су тизрәк ага.
  • Суны кипкән җиргә сип, сүзне көткән җирдә әйт.
  • Бүре сарык ботарлап, кеше уй уйлап туймас.
  • Уйнап әйткәнеңне дә бөтен яктан уйлап әйт.
  • Кул белән эшлисең, җавапны баш бирә.
  • Азгын зат — йөгәнсез ат ул.
  • Үз оясы янында һәр эт озын койрыклы.
  • Белдеклегә бөтен дөнья якты, белмәгәнгә көн дә караңгы.
  • Яхшының яхшылыгы тияр бар җирдә, яманның яманлыгы тияр тар җирдә.
  • Күп сайлаган кияүгә пеләш кәләш әләгә.
  • Ирнең ирлеген халык бәяли.
  • Дуслар сине син югында мактый, ә дошман — күзеңә карап.
  • Яхшы ат — юрга булыр, яман зат — мулла булыр.
  • Акылсыз эт көндез өрә.
  • Начар атка — камчы, тишек өйгә — тамчы.
  • Башыңа төшсә, баш белән кое казыйсың.
  • Биек таудан ыргыткан таш ераккарак барып төшә.
  • Күп кешнәгән колынның сыртына кара, бик мактанган егетнең йортына кара.
  • Куян тиресеннән тексәң, кәвешең бик тиз тузар.
  • Ахмактан алып тун кисәң, ахмак туйда талашыр.
  • Көчле көчәнсә — куәт өстәлә, көчсез көчәнсә — билен сындыра.
  • Үзең белмәсәң, белгәнне тыңла.
  • Туган авылың тыныч чакта сиңа да куркыныч юк.
  • Гаебе чыккан егетнең озын буе кыскарыр.
  • Бер сыер мөгезе сынганда, мең сыер мөгезе калтырый.
  • Яңалык ишетми торса, колак тиз саңгыраулана.
  • Мулла карыны кырык катлы.
  • Мең куйның симез булуы бер көтүчегә бәйле.
  • Яшел саргаер, яшь булган үсәр.
  • Җирнең кеше хезмәтен бушка ашаганы юк.
  • Тик белгән-күргән кеше алтынны таный ала.
  • Яман авыздан начар сүз чыгар.
  • Тауга көчләп менгерсәләр, дөя дә хәлдән тая.
  • Авызына су керсә, өт тиз-тиз йөзә башлый.
  • Болыт сирәк күренсә, җир өсте пеләшләнә.
  • Якыннар талашкан чакта дошман тантана итә.
  • Ат туйган җиренә чаба, егет — туган иленә.
  • Матурлар матур булмыйлар, яраткан матур була.
  • Аракы эчкән — туйда исерек, акылсыз — көн дә исерек.
  • Артык күпне өмет итсәң, аздан коры каласың.
  • Дустын кайгыртмаган кеше дошман кулына эләгә.
  • Яшәгәндә еламаган үлгән чакта яшь түгәр.
  • Айга сикергән арыслан аягын сындырган, ди.
  • Күп бирүдән тизрәк бирү яхшы.
  • Итәк белән айны каплап булмый.
  • Йомшак агач кортлы була.
  • Батырдан уздырып була, халыктан узып булмый.
  • Кухня пычагын кыныда тотмыйлар.
  • Ьәр «бүген»нең «иртәгә»се була.
  • Үлән кабасы килсә, дөя дә муен суза.
  • Урманына күрә җәнлеге, заманына күрә законы.
  • Күләгәгә үлчәп тун текмиләр.
  • Хурлык үлемнән яман.
  • Авыруның хәленә керү — аны яртылаш савыктыра.
  • Эшләп өшәнсәң — уңыш тазартыр.
  • Атыңны дагалатканчы, юлыңны кара.
  • Бүре каргышы сарыкка төшми.
  • Ышанычсыз кешедән исеп узган җил яхшы.
  • Канат белән очкан кош җиргә койрык белән куна.
  • Буш горурлык баш яра.
  • Кошы очып китсә китсен, әмма чинарым калсын.
  • Өшең кешегә булса, өйрәнгәнең үзең өчен.
  • Бер юртаның учагы икенчене яктыртмый,
  • Сукыр этнең ышанычы — аксак төлке.
  • «Килдем» бар, ә «киттем” юк.
  • Үтмәс пычак — кул дошманы.
  • Арба астында барган эт мин арба тартам дигән.
  • Эт өрер, кәрван йөрер.
  • Бәй эте ауга ярамый.
  • Төлке тота белгән этне сынап карау кирәкми.
  • Юләргә киңәш әйтү — далага ук очыру ул.
  • Саесканны саклык түгел, комсызлык үтерә.
  • Үзеңне батыр санасаң, бүтәннәрне арслан диеп бел.
  • Уйның төбе юк, сүзнең чиге юк.
  • Акыл — искермәс кием.
  • Мактанчыклар эсседә дә дер-дер калтырап торыр.
  • Куллар эшли алмаганны баш белән эшләп була.
  • Пычрак итек түрне таптый, яман сүз — илне боза.
  • Иртә торган кешенең бәхете күбрәк була.
  • Хан куенында калтыраганчы, кол куенында көлеп тор.
  • Үтә кызыл тиз уңа, артык кызу тиз сүнә.
  • Иркен кием тиз тузмый.
  • Юмарт кулга мал күбрәк керә.
  • Оядагы йомырка һавадагы кош була.