Wq/or/ଦୋହା/ ସନ୍ଥ କବୀର/ଦୋହା ଗୁଚ୍ଛ ସଂଖ୍ୟା: ୬

From Wikimedia Incubator
< Wq‎ | or‎ | ଦୋହା/ ସନ୍ଥ କବୀର ସନ୍ଥ କବୀର > ଦୋହା ଗୁଚ୍ଛ ସଂଖ୍ୟା: ୬

କବୀର ଦୋହା ଗୁଚ୍ଛ ୬[1][edit | edit source]

ଶୀତଳ ଜଳ ବରଫ ହୁଏ, ବରଫ ତରଳି ଜଳ,
ଯେ ଜଳ ମୁକ୍ତା ବନି ଯାଇଛି, ପୁନଶ୍ଚ ହୁଏନି ଜଳ ।

କାମୁକ ତରେ, କ୍ରୋଧାନ୍ଧ ତରେ, ତରି ପାରେ ଲୋଭୀ ଏଠି,
ମଦ୍ୟପ କେବେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛି, ଦେଖା ନାହିଁ ତ କେଉଁଠି ।

ମଦନ ବାଣ ଲାଗିଲେ ବକ୍ଷେ, ଲଜ୍ଜା ଛାଡେ ଦେହ ମନ,
କାମନା ବଶ ସଭିଙ୍କୁ କରେ, ସୁର, ନର, ମୁନିମାନ ।

ଘର ଭାଙ୍ଗେ ଓ ଘର ତିଆରେ, ଘର ଛାଡି ଘର ଯାଏ,
ଦୁନିଆର ଏ ବିଷ୍ମୟ ଦେଖ, କାଳ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଏ ।

କବୀର ମନ ଅଶାନ୍ତ ଯାର, କେଉଁଠି ଲାଗେନି ମନ,
ଯେଉଁ ମନଟି ସଶକ୍ତ ଥାଏ, ତା ନାମ ପ୍ରଶାନ୍ତ ମନ ।

ସେବକ ଯଦି ସେବା ନିମଗ୍ନ, ସେବକ ପ୍ରକୃତ ସେହି,
କବୀର କହେ, ଆଡ଼ ବାଇଆ ସେବକ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ ।

ସଦ୍ ଗୁରୁ ମିଳିଲେ ଜାଣିବ ତୁମେ, ଜ୍ଞାନ ଉଜ୍ଜ୍ବଳ ହୁଏ,
ଭ୍ରମ ଯେତେକ ମିଳେଇ ଯାଏ, ସ୍ମୃତି ବିକାଶ ହୁଏ ।

ବନ୍ଧନ ଯୁକ୍ତ ଦୁଇ ମାନବ, କା ବନ୍ଧନ କେ ଖୋଲିବ,
ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତ ଜଣକୁ କଲେ, ଅନ୍ୟର ସେହି ଖୋଲିବ ।

କବୀର କହେ ସମୁଦ୍ର ଢେଉ, କୁଳରେ ମୋତି ପକାଏ,
ବଗୁଲା ଜ୍ଞାନ ସେ ଦିଗେ ନାହିଁ, ହଂସ ବାଛି ବାଛି ଖାଏ ।

କବୀର କହେ, ସାଧୁ ଦର୍ଶନେ, ମୁହଁ ଫେରାଅନି କେବେ,
ଅଳସୁଆ ଓ ମଦ୍ୟପି ଯିଏ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପାଏ ନାହିଁ କେବେ ।

ଆଧାର[edit | edit source]

  1. https://web.archive.org/web/20120911033418/http://www.labhlakshmi.com/kabir-a-great-indian-saint/kabir-ke-dohe-5.htm