Wp/grc/Ἰούλιος Καῖσαρ
Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ._(cropped).jpg)
Γάιος Ἰούλios Καῖσαρ (γεννηθεὶς τῇ 12 ἢ 13 τοῦ Ἰουλίου μηνὸς τῷ 100 π.Χ. ἔτει, τελευτήσας δὲ τῇ 15 τοῦ Μαρτίου μηνὸς τῷ 44 π.Χ. ἔτει) Ῥωμαῖος ἦν ἀνὴρ, στρατηγός τε καὶ πολιτικός, οὗ αἱ μὲν ἐν τοῖς πολέμοις νῖκαι, αἱ δὲ μεγάλαι μεταρρυθμίσεις τήν γε Ῥωμαίων πολιτείαν κατέλυσαν καὶ τὴν ὁδὸν πρὸς τὴν μοναρχίαν παρεσκεύασαν. Πρῶτον γὰρ ἐν τῇ καλουμένῃ τῶν τριῶν ἀνδρῶν συνωμοσίᾳ Κράσσῳ καὶ Πομπηΐῳ συμμαχήσας, διὰ τῶν ἐν Γαλατίᾳ στρατειῶν ἀμύθητον δύναμιν περιεβάλετο· διαβὰς δὲ τὸν Ῥουβίκωνα ποταμὸν τῷ 49 π.Χ. ἔτει, Πομπήιον τὸν πάλαι σύμμαχον ἐν τῷ ἐμφυλίῳ πολέμῳ νικήσας ἐπὶ τὴν ἀπόλυτον ἀρχὴν ἐχώρησε.
Νεότης καὶ ἄνοδος
[edit | edit source]Πατρικίου μὲν γένους, οὐ μὴν εὐπόρου δέ, ὁ Καῖσαρ ἔτι νέος ὢν δειναῖς συμφοραῖς περιέπεσεν· Σύλλης γὰρ τυραννοῦντος τῆς πατρῴας οὐσίας ἐστερήθη, ἁλοὺς δὲ ὑπὸ πειρατῶν μόλις ἐλυτρώθη. Ἀλλ’ ὅμως ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ταχέως προῆλθεν· ἀρχιερεὺς γὰρ μέγιστος, εἶτα στρατηγὸς καὶ ὕπατος ἀποδειχθείς, τὸν μὲν δῆμον ἐθεράπευε, φίλους δὲ μυρίους ἐκτᾶτο. Κατάκτησις Γαλατίας καὶ ἐμφύλιος πόλεμος
Ἐν ἔτεσι 8 ἁπάσης τῆς Γαλατίας ἐκράτησε· δὶς δὲ καὶ εἰς τὴν Βρεττανικὴν διαβάς, τὸν Ῥῆνον ποταμὸν γεφύρᾳ ἔζευξεν, ὡς τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν τοῖς Γερμανοῖς ἐπιδειξόμενος. Τοῦ δὲ κλέους αὐτοῦ καὶ τοῦ πλήθους τῶν στρατευμάτων τοσοῦτον αὐξηθέντων ὥστε τὴν Πομπηΐου ῥώμην ὑπερβάλλειν, ἡ Σύγκλητος ἐκέλευσεν αὐτὸν τὸν στρατὸν διαλῦσαι. Ὁ δὲ τοῦ δόγματος καταφρονήσας τὸν Ῥουβίκωνα διέβη, καὶ ἐντεῦθεν ὁ ἐμφύλιος πόλεμος ἤρξατο, ἐν ᾧ νικήσας τῷ 45 π.Χ. ἔτει, λοιπὸν ἄνευ ἀντιπάλου τῆς πόλεως ἦρχε.
Δικτατορία καὶ μεταρρυθμίσεις
[edit | edit source]Δικτάτωρ ἀποδειχθείς, καὶ τέλος ἐπὶ τὸν τοῦ “διὰ βίου” τίτλον ἀναβάς, πολλὰ καὶ μεγάλα ἐπεχείρησεν. Τό τε γὰρ Ἰουλιανὸν ἡμερολόγιον κατεστήσατο, καὶ τὴν σιτοδοσίαν περιέκοψε, καὶ τοὺς ἀποστρατευθέντας γῆν αὐτοῖς νέμων κατῴκισεν. Ἔτι δὲ καὶ τὴν πολιτείαν ἐπηύξησε, πολλοῖς τὸ τῶν πολιτῶν δίκαιον διδούς, καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν βουλευτῶν εἰς 900 ἐπλήθυνε, τὰς δὲ ἀρχαιρεσίας ἐφ’ ἑαυτὸν ἦγε.
Φόνος καὶ ἐπακόλουθα
[edit | edit source]Τῇ 15 τοῦ Μαρτίου μηνὸς τῷ 44 π.Χ. ἔτει, συνωμοσία πλειόνων ἢ 60 βουλευτῶν, Βρούτου καὶ Κασσίου ἡγουμένων, ἐν τῇ Πομπηΐου βουλῇ τὸν Καίσαρα 23 πληγαῖς παίσαντες ἀπέκτειναν. Ὁ δὲ φόνος οὔτε τὴν πολιτείαν ἀνέσωσεν οὔτε τὴν εἰρήνην ἀπέδωκεν, ἀλλὰ νέων ἐμφυλίων πολέμων αἴτιος ἐγένετο, ἐξ ὧν Ὀκταβιανὸς ὁ θετὸς υἱός—ὁ ὕστερον Αὔγουστος κληθείς—μόνος τῶν πάντων κράτιστος ἀπεδείχθη.
Κληρονομία
[edit | edit source]Τὸ ὄνομα “Καῖσαρ” βασιλικὸς τίτλος ἐγένετο, ἀφ’ οὗ παράγεται τό τε Γερμανικὸν Kaiser καὶ τὸ Σλαβικὸν Tsar. Πόλεις τε καὶ ἀγοραὶ καὶ ναοὶ καὶ αὐτὸς ὁ Ἰούλιος μὴν τὴν ἐπωνυμίαν ἀπ’ ἐκείνου ἔσχον. Ἡ δὲ μετὰ ταῦτα μνήμη τοῦ ἀνδρός, διά τε τῶν ἀρχαίων συγγραφέων οἷον Πλουτάρχου καὶ Σουητωνίου καὶ τῶν νεωτέρων ποιητῶν ὥσπερ Σακεσπήρου, ἀθάνατος διαμένει.
Τὰ τοῦ Καίσαρος
[edit | edit source]- Ἀπομνημονεύματα περὶ τοῦ Γαλατικοῦ πολέμου
- Ἀπομνημονεύματα περὶ τοῦ οἰκείου πολέμου