Wp/grc/Ἀγαμέμνων

Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.

Ἀγαμέμνων, ὁ τῶν Μυκηναίων βασιλεύς, τῶν ἐν τοῖς Ἑλληνικοῖς μύθοις ἡρώων ἐπιφανέστατος ἦν, μάλιστα δὲ γνώριμός ἐστιν ὡς ὁ τῶν Ἀχαιῶν ἡγεμὼν ἐν τῷ Τρωικῷ πολέμῳ. Ἀτρέως μὲν υἱός, Μενελάου δὲ τοῦ ἐν Σπάρτῃ βασιλεύοντος ἀδελφός. Ὁ δὲ περὶ αὐτοῦ μῦθος ἀλκήν τε καὶ θυσίαν, ὕβριν τε καὶ τραγικὴν τελευτὴν συνυφαίνει, καὶ ἐν τοῖς Ὁμηρικοῖς ἔπεσι καὶ ἐν τῇ τῶν Ἀθηναίων τραγῳδίᾳ λαμπρῶς δείκνυται.

Τὸ Ὄνομα καὶ τὸ Ἦθος

Τοὔνομα αὐτῷ «ὁ σφόδρα μένων» ἑρμηνεύεται. Οἱ δὲ παλαιοὶ ποιηταὶ καὶ συγγραφεῖς αὐτὸν βασιλέα ἄλκιμον μὲν καὶ γενναῖον, ὑπερήφανον δὲ καὶ προπετῆ παρεισήγαγον. Ἦν γὰρ οἷον παράδειγμα τοῦ ἄρχοντος, προστακτικοῦ μὲν ὄντος, ὑπὸ δὲ αὐθαδείας πολλάκις σφαλλομένου, ὥστε δῆλον εἶναι ὡς χαλεπόν ἐστι τὸ ἄρχειν καὶ οἷα ἐκ τῆς ὕβρεως φύεται δεινά.

Βίος καὶ Μοῖρα

Τὸν θρόνον, ὃν ὁ πατὴρ Ἀτρεὺς διὰ φόνου καὶ δόλου ἐκτήσατο, Ἀγαμέμνων ἐκληρονόμησεν· καὶ ἡ πατρῴα τοῦ οἴκου ἀρὰ τὸν βίον αὐτῷ ἅπαντα συνείπετο. Γήμας δὲ Κλυταιμήστραν παῖδας ἐποιήσατο, Ἰφιγένειαν καὶ Ἠλέκτραν καὶ Ὀρέστην. Ἁρπασθείσης δὲ τῆς Ἑλένης, τῆς τοῦ ἀδελφοῦ γυναικός, ὑπὸ Πάριδος τοῦ Πριάμου, Ἀγαμέμνων στόλον μέγιστον τῶν Ἑλλήνων συνήγειρεν ἐπὶ Τροίαν. Ἐν Αὐλίδι δὲ τοῦ στόλου ἀθροισθέντος, καυχησάμενος ἀμείνων εἶναι τῆς Ἀρτέμιδος θηρεύων τὴν θεὸν παρώργισεν· ἠναγκάσθη οὖν, τῆς θεοῦ τὸν πλοῦν ἀνέμοις ἐμποδιζούσης, τὴν θυγατέρα Ἰφιγένειαν θῦσαι, ἵνα ὁ στόλος ἐκπλεύσειεν. Ἐκ ταύτης δὴ τῆς αἰτίας ἡ Κλυταιμήστρα μῖσος βαθὺ λαβοῦσα ἐπεβούλευεν αὐτῷ. Ἐν δὲ τῷ πολέμῳ, δέκα ἔτη διατρίψας, πολλάκις μὲν τὴν ἀνδρείαν ἐπεδείξατο, πολλάκις δὲ πρὸς τοὺς συμμάχους ἐστασίασε, μάλιστα ἐν τῇ πρὸς Ἀχιλλέα ἔριδι περὶ τῆς αἰχμαλώτου Βρισηΐδος. Τελευτώντων δὲ τῶν δέκα ἐτῶν, οἱ Ἀχαιοὶ τῇ τοῦ Δουρείου Ἵππου μηχανῇ τὴν Τροίαν εἷλον. Ὁ δὲ Ἀγαμέμνων, λαβὼν γέρας τὴν τοῦ Πριάμου θυγατέρα Κασσάνδραν, οἴκαδε ἀπέπλει. Ὁ νόστος, ὡς εἰκός, οὐκ εὐτυχὴς ἐγένετο. Ἡ γὰρ Κλυταιμήστρα, ἅμα μὲν τοῦ τῆς παιδὸς φόνου μεμνημένη, ἅμα δὲ τῇ τοῦ Αἰγίσθου ἔρωτι δουλεύουσα καὶ τὴν Κασσάνδραν ὑποβλεπομένη, τὸν ἄνδρα νεωστὶ κατελθόντα ἐν τοῖς βασιλείοις ἐδολοφόνησεν. Ὁ δὲ τοῦ Ἀγαμέμνονος θάνατος αἴτιος αὖ φόνων ἑτέρων κατέστη, ἕως Ὀρέστης, μητροκτόνος γενόμενος, τὴν τοῦ γένους ἀρὰν ἔλυσεν.

Κλέος καὶ Τελευτή

Ἀγαμέμνων τοιγαροῦν, ἐν μὲν τῇ Ἰλιάδι ὡς μέγας στρατηλάτης, ἐν δὲ τῇ Αἰσχύλου Ὀρεστείᾳ ὡς τραγικὸν θῦμα τῆς οἰκείας μοίρας παριστάμενος, εἷς ἐστι τῶν ἀξιολογωτάτων τῆς μυθολογίας χαρακτήρων· βασιλεὺς ὃν οὐχ οἱ πολέμιοι, ἀλλὰ αἱ αὑτοῦ ἁμαρτίαι καὶ ἡ πεπρωμένη καθεῖλον.

Ἐξωτερικοὶ σύνδεμοι

Οὐικικοινά

Ἴδε τὰς εἰκόνας καὶ τὰ ἄλλα καθόλου περὶ τοῦ Ἀγαμέμνονος

	Τοῦτο τὸ λῆμμα βραχὺ ἐστίν· βοηθεῖτε τῇ ἐργασίᾳ ταύτῃ διὰ τῆς ὑμετέρας συμβολῆς, ἐπεκτείνοντες αὐτό. Ἐπεκτεῖναι τὸ λῆμμα.