Wp/grc/Πέτρος Ῥοσεγκερ

From Wikimedia Incubator
< Wp‎ | grcWp > grc > Πέτρος Ῥοσεγκερ
Jump to navigation Jump to search
Peter Rosegger, 1900

Πέτρος Ῥόσεγκερ (γερμανικῶς· Peter Rosegger; γενν. 31.7.1843 ἐν Κρίγκλαχ-Αλπλ, Στυρία, τεθν. 26.6.1918 ἐν τῇ αὐτῇ πόλει) αὐστριακὸς συγγραφεὺς ἦν. Ἄξιος ἐγένετο μυθιστορήμασι καὶ διηγημασι ἐν τῇ παράδοσει τῶν ἀφηγήσεων τῶν χωριατικῶν, προπαντὸς τοῖς αὐτοβιογραφικοῖς μετὰ τοῦ τίτλου Als ich noch der Bauernbub war (3 τόμοι, 1900-1902).

Βίος[edit]

Ῥόσεγκερ ἦν ὁ υἱὸς ὁ μέγιστος ὀρεινοῦ γεωργοῦ τινός. Ἐπεὶ ἐκπαίδευσις πρὸς καθολικὸν ἱερέα ἐσφάλη, ἔδρασε ἐκπαίδευσιν ἱματιουργοῦ μεταξύ 1860-1863. Ὕστερον ἐβουλήθη γίγνεσθαι κάπελος ἐν βιβλιοπωλεῖῳ. Ἔνιοι πλούσιοι ἐξουσίαν ἔδοκαν ἵνα Ῥόσεγκερ φοιτητὴς ᾖ τῆς Οἰκονομικὴς Σχολὴς ἐν Γκράτς. Μετὰ τοῦτο Ῥόσεγκερ ἐβιότευε ὡς ἐλεύθερος συγγραφεὺς ἐν τῇ Αὐστρίᾳ καὶ τῇ Ἰταλίᾳ, ὁ ἐπείχαν πορεῖαι εἰς τὴν Ἰταλίαν, τὴν Ὁλλανδίαν καὶ τὴν Ἑλβετίαν.

Ἐν τῷ έτει 1867 ὁ ποιητὴς ἐπιέτυχον τῷ Ἄνταλμπερτ Στίφτερ, ἐπίσκεψις ἥτις ὡς αεί ἔμεινε ἐν τῇ μνήμῃ αὐτοῦ. Ἐν τῷ 1879 Ῥόσεγκερ ἔγημε τὴν Ἄννα Κνάουρ, θυγατέρα ἐμπόρου τινός τῆς Βιέννης.

Ὁ ποιητὴς ἦν μάλιστα ἀγαπητὸς ἐν ἀκαδεμικοῖς κύκλοις (ἐγένετο καὶ ἐπίτιμος διδάκτωρ τῶν πανεπιστημίων τῆς Χαϊδελβέργης, τῆς Bιέννης καὶ τοῦ Γράτς). Οὕτως ἔλαβε ἄνευ προβλημάτων μεγάλην βοήθειαν ὑπὲρ τῶν ἀγαθοεργῶν βουλῶν ἱδρῦσαι σχολὰς ἢ ἐκκλησίας. Ἐνιότε συντηρητικῶς σχόλια ἐδίδου περὶ τῆς πολιτικῆς. Ὁ καθολικισμὸς διάφανος γίγνεται καὶ ἐν τῷ ἔργῳ Mein Himmelreich. Bekenntnisse, Geständnisse und Erfahrungen aus dem religiösen Leben (1901). Ἐθνικοσοσιαλισταὶ ἀπέχρησαν τὰ ἔργα αὐτοῦ.

Τὰ ἔργα[edit]

Πρῶτον ὁ Ῥόσεγκερ εἶχε ἐπιτυχίαν μεγάλην τοῖς ἐν τῇ διαλέκτῳ συγγεγραμμένοις ῥήμασι, τῶν ὁποίων ἐκδόθη συλλογὴ ἐν τῷ ἔτει 1870 μετὰ τοῦ τίτλου Zither und Hackbrett. Ἐν τῷ αὐτώ ἔτει ἦλθε εἰς τὸ κοινὸν ἡ ἀνθολογία ἡ ἠθικὴ Sittenbilder aus dem steierischen Oberlande (ἐν τῷ ἔτει 1875 ἐν νέᾳ ἔκδωσει μετὰ τοῦ τίτλου Volksleben in Steiermark). Ὕστερον ἦλθον τὰ μυθιστορήματα In der Einöde (ἐν τῷ ἔτει 1872 ἐν νέᾳ ἐπεξεργασία μετὰ τοῦ τίτλου Heidepeters Gabriel) ἢ Jakob der Letzte (1888) – τόδε περὶ τῶν χρηματικῶν χαλεπῶν ὀρεινοῦ γεωργοῦ τινός: ἐκεὶ ὁ Ῥόσεγκερ προλαμβάνει τὴν νέαν λογοτεχνίαν τῆς ἀρχῆς τοῦ αἰῶνος 20-ου ὑπὸ τῆς ἀπόψεως μίας διαφθορᾶς τῶν ῥημάτων τῶν ἐν ταῖς πόλεσι, τῶν χωριατικῶν ἀνθρώπων καλῶν καγαθῶν ὄντων. Πολλάκις πρόκειται περὶ καθηγητῶν οἷ ἄρχονται μισῶν τὸν βίον ἐν ταῖς πόλεσιν καὶ βούλονται ἀνέρχεσθαι εἰς τοὺς ἄγρους. Ἐκεί ἔχουσιν χαρὰν τῷ διδάσκειν τοὺς ἀδιαφθόρους νέους. Ἀναπολών ὁ Ῥόσεγκερ ἐξηγεῖται π.χ. περὶ τῆς παιδικῆς ἡλικίας ἑαυτοῦ ἐν τῷ ἔργῳ Waldheimat (1877), ὡς περὶ ἐναλλακτικῆς λύσεως τῆς παρακμής τῶν ἀστέων.

Ἄλλα ἔργα[edit]

  • Tannenharz und Fichtennadeln (1870)
  • Die Schriften des Waldschulmeisters (1875)
  • Der Gottsucher (2 Bde., 1882)
  • Stoansteirisch (2 Bde., 1885-1889)
  • Peter Mayr, der Wirt an der Mahr (1893)
  • Das ewige Licht (1897)
  • Erdsegen (1900)
  • Weltgift (1903)
  • I. N. R. I. (1905)
  • Die Försterbuben (1908)
  • Die beiden Hänse (1912)

Πηγή[edit]

"Rosegger, Peter", παρά: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)

Ἔξωτερικοὶ σύνδεσμοι[edit]