Wp/cnr/Voskrsenja ne biva bez smrti

From Wikimedia Incubator
< Wp‎ | cnrWp > cnr > Voskrsenja ne biva bez smrti
Jump to navigation Jump to search

Prvi dugometražni igrani film s temom iz crnogorskoga života  Voskresenja ne biva bez smrti (Non c'e resurrezione senza morte) proizvelo je u aprilu 1922. rimsko preduzeće „Sangro film“, u okviru italijanske kinematografije. Autor scenarija i pokretač snimanja toga filma bio je Vladimir Đ. Popović (18841928), prvi crnogorski sineast, bivši ministar u crnogorskoj vladi. Film sadrži rodoljubivo-ljubavnu povijest iz Prvoga svjetskog rata i neposredno nakon njega, s političko-propagandnim ciljevima crnogorskih protivnika bezuslovnoga ujedinjenja. U pojedinim masovnim scenama na filmu učestvovali su pripadnici Crnogorske vojske u Italiji. Reditelj je bio C. Luperini, a glavne uloge tumače Elena Sangro, Carlo Gualandri, Camilo De Rossi, Enrico Skatici.

Radnja filma:[edit]

Ovaj nijemi film bio je dug 2.050 metara (blizu dva sata prikazivanja). Sastojao se od prologa, tri dijela i epiloga. PROLOG prikazuje romantizovanu istoriju Crne Gore, te obitelji Đorđa Simovića i njegove sinove, Jakšu i Pavla.

PRVI DIO[edit]

se odigrava desetak godina kasnije. Prikazuje početak Prvoga svjetskog rata. Jakša Simović je crnogorski oficir i odlazi na bojište, a prati ga njegova zaručnica Milena. Crnogorska vojska se hrabro bori, ali mora položiti oružje pred jačim protivnikom.

DRUGI DIO[edit]

prikazuje austro-ugarsku okupaciju. Jedan je od okupacijskih oficira i Pavle Simović koji ne zna svoj pravi identitet, jer je odrastao i školovan u Beču, te misli da je Austrijanac. Crnogorci pripremaju ustanak, ali zbog izdaje Austrijanci hapse Jakšu Simovića, dok se general Radomir Vešović (istorijska ličnost) odmetnuo u planine radi nastavka oružane borbe.

TREĆI DIO[edit]

prikazuje kako nevjesta Milena pokušava spasiti svog Jakšu Simovića iz zatvora, no ne uspijeva, jer ga Austrijanci osuđuju na smrt i strijeljaju. U međuvremenu, Pavle Simović saznaje za svoje crnogorsko porijeklo i pridružuje se crnogorskim komitskim odredima generala Vešovića.

Film se završava simboličnom apoteozom slobodnoj i neovisnoj Crnoj Gori.

Poveznice[edit]

Izvori[edit]

  • Ratko Đurović, „Vladimir Popović, prvi crnogorski sineast“, Stvaranje, 12, Titograd, 1973.