Wp/cnr/Vaso Ivanović, vojvoda i brigadir

From Wikimedia Incubator
< Wp‎ | cnrWp > cnr > Vaso Ivanović, vojvoda i brigadir
Jump to navigation Jump to search

Biografija[edit]

Vaso Ivanović, vojvoda i brigadir rođen je 1842. godine na Sjenici kao najstariji sin u porodici Bracana Đurova Ivanovića . Bracan Đurov bio je vojvoda od 1841. do 1868. godine, a Đuro Ilijin Ivanović bio je vojvoda u period od 1825. do 1840. godine. Vaso je bio učesnik crnogorsko-turskoga rata 1862. godine, tzv. Druge Omer pašine godine kada se lično predstavio vojvodi Mirku Petroviću-Njegošu stavljajući mu se na raspolaganju da brani Cetinje . Nakon očeve smrti, 1868. godine, postao je vojvoda Kuča i to će ostati do smrti 1902. godine. Za pokazanu hrabrost u tome ratu odlikovan je Medaljom za junaštvo . Učesnik je crnogorsko-turskoga rata, tzv. Veljeg rata 1876–1878. godine kao komandant Donjokučkog bataljona s kojim je učestvovao u borbi na Fundini u sastavu Južne crnogorske vojske kojom je komandovao vojvoda Božo Petrović. U tome ratu odlikovan je Zlatnom medaljom za hrabrost . Kao komandir službovao je u Petoj brigadi do septembra 1882. godine, kad je proizveden u brigadira i postavljen za komandanta Pete brigade . Peta (Kučko-zetska) brigada sastojala se od šest bataljona, 45 četa, šest komandira, šest potkomandira i 44 oficira . Kao brigadir crnogorske vojske pominje se 30. decembra 1883. godine na spisku plata vojnoga činovništva . Godine 1884. bio je član Komisije za procjenu junaštva, zajedno s vojvodom Bećir-begom Osmanagićem, komandirom Velišom Lazovićem i komandirom Nikolom Popovićem .

Imao je dobre odnose s Dvorom i aktivno je radio na razvoju i oslobođenju Crne Gore . Kao vojvoda i brigadir učestvovao je u donošenju brojnih presuda na teritoriji svog brigadnog okruga. Pismenosti se naučio uz svog pisara Velišu Ivanovića . Kao brigadir i vojvoda još za vrijeme ministra vojnog Ilije Plamenca vodio je pismenu prepisku u vezi s rješavanjem nekih vojnih stvari. Kao komandant brigade potpisuje se na jednom aktu od novembra 1884. godine . Reorganizacijom crnogorske vojske 1896. godine postavljen je za komandanta Pete brigade jačine šest bataljona .

Kasnijom reorganizacijom crnogorske vojske postavljen je za komandanta Četvrte brigade jačine šest bataljona . Ovaj položaj pokrivao je i tokom 1901. godine sve do smrti. Knjaz Nikola poklonio mu je kuću u Mosorskoj ulici . Umro je nakon duge i teške bolesti 3. jula 1902. godine na Cetinju . Sahranjen je na groblju u Doljanima kod Podgorice.

Porodica, odlikovanja[edit]

Ženio se dva puta, prva supruga mu je bila iz Nikšića iz Oraova , a nakon njene smrti ponovo se oženio Milenom, rođenom Nikić Imao je sinove Gavra i Jagoša . Njegova sina Jagoša krstio je kralj Nikola Petrović . Gavro je imao potomstvo i od njega je Ivan koji je živio u Sutomoru, a od njega je živ sin Nikola koji je u inostranstvu . Jedna ulica u Maslinama u Podgorici nosi njegovo ime od 1999. godine. Odlikovan je Zlatnom medaljom za hrabrost (Obilića medaljom), Ordenom knjaza Danila za nezavisnost Crne Gore , Medaljom za junaštvo, Medaljom spomenicom 1875–1878. godina, Ordenom Osmanlije, Ruskom spomenicom 1877–78. godine i Ordenom Sv. Đorđa .

Poveznice[edit]

Izvori[edit]

  • Martinović Srđa, Generali Knjaževine i Kraljevine Crne Gore, FCJK, Cetinje, 2016.