Wp/cnr/Morača pleme

From Wikimedia Incubator
< Wp‎ | cnrWp > cnr > Morača pleme
Jump to navigation Jump to search

Pleme i plemenska oblast, koja se nalazi u gornejm slivu rijeke Morače. Dijeli se na Gornju i Donju Moraču. Graniči se, na istoku, sa Vasojevićima, Kučima i Bratonožićima; na zapadu, sa Rovcima; a na sjeverozapadu, sa Uskocima.

Ovaj predio je činio dio srednjevjekovne države Duklje-Zete. O njegovom značaju u vremenu dominata Nemanjića na ovim prostorima, govori i izgradnja Moračkog manastira, 1252. godine. Pod osmanskom vlašću, pali su nakon osvajanja 1455. godine. U sastav Crne Gore, Morača je ušla 1820. godine.

Iako su u turskom defteru (zemljišna knjiga) iz 1477. godine upisani kao dva zasebna plemena, sa po 52 (Gornja) i 69 (Donja) kuća, do formiranja jedinstvenog plemena, došlo je usljed gravitiranja u istoj geografskoj oblasti, kao i potrebe za zajedništvom. Tako je manastir Morača postao mjesto okupljanja Moračana, ali i okolnih plemena, naročito kao mjesto odakle se kretalo u borbu protiv Osmanlija. Najpoznatiji sastanici narodnih glavara u Moračkom manastiru su iz1608. (povodom dizanje na ustanka balkanskih hrišćana) i iz 1648. godine (povodom izbora Pećkog patrijarha).

Moračani su učestvovali krajem 16. vijeka u ustanku vojvode Grdana, 1647. u ustanku moračkog vojvode Bogića, borbama Petra I Petrovića Njegoša, vođenim od 1789. do 1796. godine. U vrijeme Petra II Petrovića Njegoša, Moračka sela, njih 18, imala su 383 kuće, sa 1150 pušaka.

Najveća sela Gornje Morače su: Ljuta, Dragovića Polje, Bojići, Ljevišta, Starče, dok su najpoznatija bratstva: Pekovići, Dragovići, Dulovići, Tomići i Bojići. Najpoznatija bratstva Donje Morače su: Braunovići, Radovići,Rakocevici,Vujisici, Medenice, Perovići, dok su najveća sela: Đurđevina, Bare, Prekobrđe, Crkvina, Bistrica..

Poveznice[edit | edit source]

Izvori[edit | edit source]

  • Šerbo Rastoder, Živko Andrijašević...: Istorijski leksikon Crne Gore (tom 4)- Podgorica, Daily Pres, 2006, str. 892.