Wb/skr/کلام علی حیدر ملتانی

From Wikimedia Incubator
< Wb‎ | skrWb > skr > کلام علی حیدر ملتانی

علی حیدر ملتانی دا متفرق کلام


پنج سیہرفیاں حیدر آکھیاں[edit | edit source]

پنج سیہرفیاں حیدر آکھیاں،

پنجے گنج مانی دے نے ۔

وانگ ہروپھ مکتا، دے ایہہ،

راز رموز نہانی دے نے ۔

جاہلاں نوں ایتھے بار نہیں،

ایہہ سر ہکائکدانی دے نے ۔

ایہہ گجھیاں رمزاں عشقے والیاں،

مانی ہروپھ ما'نی دے نے ۔

ایہہ ہندسہ ویکھکے بھلّ نہیں،

ایہہ قول جلال دیوانی دے نے ۔

ایہہ گلاں زلیکھاں والیاں نے،

اتے ایہہ قصے بھی یوسف ثانی دے نے ۔

ایہہ دوہڑے ویکھکے بھلّ نہیں،

ایہہ قاصد دلبر جانی دے نے ۔

ایہہ شارہ قول انلہک دے،

اتے مانیں بھی آ'زم ثانی دے نے ۔

ایہہ گاہلیں زلف تے پیری دیاں،

اتے شعلے بھی عشقَ جوانی دے نے ۔

ایہہ گجھڑے ہاسے لال لباں دے،

تے گمزے نگاہ مستانی دے نے ۔

ایہہ سوہنے راہ خدا دے نے،

اتے باعث امن امانی دے نے ۔

ایہہ توشے منزل عقبیٰ دے،

اتے پرچے بھی دنیاں فانی دے نے ۔

ایہہ ناتاں جو سبھ محمد والیاں

حمد خدا سبہانی دے نے ۔

ایہہ وال کنوں باریک بہوں

شاہد ممیانی دے نے ۔

ایہہ ول ول پیچ تے تاب جو کھاندے،

شاہد تنگ دہانی دے نے ۔

ایہہ کل کل شیشے شراب دے تے

ایہہ ہا ہو بزم شاہانی دے نے ۔

ایہہ گھنّ پیالہ تے دیوے ساقی،

بہں مٹھے مینڈے ہانی دے نے ۔

ایہہ چھن چھن چوڑے تے نیور دی،

اتے ہیور اس منبھانی دے نے ۔

ایہہ نیہں تھیا کوچنیاں منہ 

سندر اتے منہ جانی دے نے ۔

ایہہ تلا دے تال تے چھن-چھن-چھن

چھن پاؤندے ظالم آنی دے نے ۔

ایہہ گھوکدے گھنگرو لاٹو وانگوں

پھیریاں تے کروانی دے نے ۔

'ہائے پیا مورا جیؤ گیا،'

ایہہ دھرپت مطرب آنی دے نے ۔

'ن ول سائیں تھیؤ پرے،'

ایہہ ناز پری ملتانی دے نے ۔

'کون بلا کسے دیس کا تھا یہ،'

کہیئے ہندوستانی دے نے ۔

'قیمت بزلپھم دست زند،'

ایہہ شوخ سخن مگلانی دے نے ۔

'ازہب انتا الا من تہوا،'

نیک سخن عبرانی دے نے ۔

'وڈا ہوویں مینوں ہتھ ن لائیں،'

ایہہ مان جٹی چوچکانی دے نے ۔

' چھوڑ دے نینگر ایانا توں،

مینڈے دلے دا علی'، پہاڑنی دے نے ۔

سرخ اکھیں رنگ زرد ہمیشہ،

ایہہ احوال رنجانی دے نے ۔

چھن چھن چوڑا تے گھم گھم چاٹی،

ایہہ گھمکار مدھانی دے نے ۔

علی حیدر جے ہتھ مکھن آوے،

تاں مطلب ایس نمانی دے نے ۔

2. الھا دے دربار میں کوکاں[edit | edit source]

الھا دے دربار میں کوکاں لا رسول خدا دے ۔

سب صلواتاں تینڈے بھا رسول خدا دے ۔

کیوں کر آکھے گولی آ ولا رسول خدا دے ۔

مال اساڈا چوراں تھوں ولا رسول خدا دے ۔

حیدر دے سر پگڑی آ ولا رسول خدا دے ۔

کتھے ویندا چور مہار ولا رسول خدا دے ۔

کیونکر آکھے کچھے آ ولا رسول خدا دے ۔

دیہہ دیدار سہارا آ ویکھاں رسول خدا دے ۔

بن پانی مچھی مردی آ ولا رسول خدا دے ۔

شونق تینڈے دا ویلا گیا وہا رسول خدا دے ۔

سوہنا مکھ مبارک آ وکھا رسول خدا دے ۔

سکّ انگوری چلی مینہہ وسا رسول خدا دے ۔

ناؤں خدا دے کوئی اتے آ وسا رسول خدا دے ۔

نوشہ رٹھا ورھیاں دا آ منا رسول خدا دے ۔

لڑھدی ویندی بیڑی بنے لا رسول خدا دے ۔

اﷲ مولٰی اگے کر دعا رسول خدا دے ۔

راپھزیاں نوں مارے آپ خدا رسول خدا دے ۔

پھارسیاں دی آتش پھڑو سما رسول خدا دے ۔

راپھزی ہوئے غالب توں ہٹا رسول خدا دے ۔

نوبت سنی دے دینے دی وجا رسول خدا دے ۔

راپھزیاں دے سر تے تیرا رسول خدا دے ۔

رافزیاں دے ہتھوں رتو چھڑا رسول خدا دے ۔

اوہناں راپھزیاں پچھے کتے لا رسول خدا دے ۔

الھا مولٰی کولوں خیر دوا رسول خدا دے ۔

لشکن لگیاں تیغاں خیر کرا رسول خدا دے ۔

چھپر دے سر کپر توں وسا رسول خدا دے ۔

جھیڑیوں جھگڑیوں خوش سکھ وکھا رسول خدا دے ۔

نازک ویلا دو دل مکے آ رسول خدا دے ۔

ہوا سوار گھوار وچ وگا رسول خدا دے ۔

وجیا مارو پلو نوں پھرا رسول خدا دے ۔

بھڑکی آتش اتے پانی پا رسول خدا دے ۔

پربت کیونکر والے آ ولا رسول خدا دے ۔

زما حیدر ازز دا توں چا رسول خدا دے ۔

3. الف-اضل الست دی یاری لگی[edit | edit source]

الف-اضل الست دی یاری لگی،

رہی ہیر یتیم دی اے ۔

اساں رانجھا وچّ رسولا ڈٹھا،

قسم تے عرض عظیم دی ہے ۔

اوہدے مونڈھے مزمل کمبل بھاری،

ہتھ کھونڈی ہامیم دی اے ۔

الیہیدر رانجھا اج پچھاتا،

اوہ تے ظاہر صورتَ میم دی اے ۔1۔

4. الف-اندر گھنگھٹ دے ماریا ای[edit | edit source]

الف-اندر گھنگھٹ دے ماریا ای،

ویکھاں گھنگھٹ اتاریاں ہووےگا کیا ۔

تینڈی گندی مہندی اندھیر پایا،

ویکھاں ول اتاریاں ہووےگا کیا ۔

تیغ وچّ میان دو ٹکّ کرے،

ویکھاں دھو اتاریاں ہووےگا کیا ۔

الیہیدر پچھ پیاریاں نوں،

سانوں لا لا لاریاں ہووےگا کیا ۔2۔

5. این-عرش کمبے قول عشقَ دے تھیں[edit | edit source]

این-عرش کمبے قول عشقَ دے تھیں،

کرسی ہو حیران کھلو رہی ۔

پیا شور سی دوہاں جہاناں اندر،

تدوں چھپّ کے کیتی سی جال وحی ۔

عاشق بے بے تے ن جاندے نے،

نہیں جاندے صیغہ تے امر نہیں ۔

حیدر وارے جائیے انہاں عاشقاں توں،

جنہاں کفر وچوں کیتا ربّ صحیح ۔16۔

6. این-عشقَ دا مشک اولڑا ای[edit | edit source]

این-عشقَ دا مشک اولڑا ای،

ہیرے سنگھ ناہیں متاں دھا جائی ۔

ایہہ عشقَ مریلڑا شیر خونی،

نیڑے ونجے ناہیں متاں کھا جائی ۔

سودے دلاں دیاں نوں ہتھ ن گھتّ ہیرے،

متاں ہتھاں تے جان وہا جائی ۔

حیدر اپنا شوہ منا لے،

متاں ڈونگھڑے نیر رڑھا جائی ۔17۔

7. این-عشقَ دی منزل دور سئیؤ[edit | edit source]

این-عشقَ دی منزل دور سئیؤ،

پنڈ پہاڑاں پٹیاں دا ۔

ایہہ تاں لکھیا مول ن مٹدا ای،

کوئی حرف ملانیاں پٹیاں دا ۔

تیری بے پرواہی تے پھٹیاں میں،

نیہں زخم میرا لایق پٹیاں دا ۔18۔

8. این-عشقَ جنہاں دے خیال پیا[edit | edit source]

این-عشقَ جنہاں دے خیال پیا،

مسجد چھوڑ کتاباں نوں ٹھپّ گئے نے ۔

کاغذ پاڑ کے چا لویراں کیتے،

قلم توڑ دواتاں نوں کپ گئے نے ۔

اگے قہقہ دیوار دی کندھ آہی،

چھالی مار اتوں سارے ٹپّ گئے نے ۔

رنگن چڑھی وے حیدر رسول والی،

جنہاں رپنا سی سوئی رپ گئے نے ۔19۔

9. این-عشقَ ماہی دی بھٹھی تپدی[edit | edit source]

این-عشقَ ماہی دی بھٹھی تپدی،

تپدی تے بھاہ بھاہ کرے ۔

عاشق سڑدے تے تڑ تڑ کردے،

باہر عشقَ پیا واہ واہ کرے ۔

سلیمان بھٹھیاری دا بھٹھّ جھوکے،

اتے رنگ مچیانی ویاہ کرے ۔

جنہاں اپنی آپ ماریہ وے حیدر،

تیری جنت دی کی پرواہ کرے ۔15۔

10. بے-بابل اساڈے نے ونج وہاجیا[edit | edit source]

بے-بابل اساڈے نے ونج وہاجیا،

مجھیں بھی گھنیاں لئیاں لئیاں ۔

کڑکن کاہ لڑکن بیلے،

شیر بکن وچّ لئیاں لئیاں ۔

ادھی راتیں کوڑے سوتے،

جھل بیلے وچ پئیاں پئیاں ۔

کسے ہوری وی عشقَ کمایا وے حیدر،

کہ چوری کیتی میاں میاں ۔6۔

11. بے-بہت ملامتاں چھڈّ موئیے[edit | edit source]

بے-بہت ملامتاں چھڈّ موئیے،

جے کر یار دی حاضری لوڑنی ایں ۔

نالے شرم ہیا دی لجّ رکھیں،

نالے نین نیناں نال جوڑنی ایں ۔

دل چاہندا ای گلے لگنے نوں،

نالے گھنڈ کڈھیں مکھ موڑنی ایں ۔

الیہیدر کہندا پرے ونجھ موئیے،

کاہنوں عاشقاں دے دل توڑنی ایں ۔4۔

12. بے-بلن ن لوکاں دی سکیاں نی[edit | edit source]

بے-بلن ن لوکاں دی سکیاں نی،

کرماں نال بلیندیاں سنیاں نے ۔

اکناں ستیاں شہہ منا لئیا،

اک چاہڑ سیجاں اتے رنیاں نے ۔

اک سوہنیاں دے متھے بھاگ نہیں،

اک کوجھیاں کیسر بھنیاں نے ۔

الیہیدر اﷲ دی ذات کولوں،

کلّ دیاں آساں پنیاں نے ۔3۔

13. بے-بے دی بے نہ وسّ ملاں[edit | edit source]

بے-بے دی بے نہ وسّ ملاں،

اوہو الف سدھا خم گھتّ آیا ۔

اوہا یار گلوکڑی رات والا،

ہن بھیس وٹا کے وت آیا ۔

سوہنا میم دی چادر پہن کے جی،

کیہا زلفاں دا گھنگھٹ گھتّ آیا ۔

الیہیدر اہا یار پیارا،

ہن احمد بن کے وتّ آیا ۔5۔

14. دال-درشن تیرے نے درش بھلائے[edit | edit source]

دال-درشن تیرے نے درش بھلائے،

ملاں مفتیاں قاضیاں نوں ۔

سرپھی نحوی بھلّ بھلّ جاندے،

پڑھن مزارع ماضیاں نوں ۔

خط تساڈے دے خط جو ڈٹھیاں،

بھلے بیاز بیازیاں نوں ۔

حیدر یار دے درشن کیتیاں،

بھلے نفل نمازیاں نوں ۔38۔

15. دال-دین ایمان توں سمجھ آپے[edit | edit source]

دال-دین ایمان توں سمجھ آپے،

میرا دین بھی توں ایمان بھی توں ۔

سکا سہرا کھویش قبیلہ،

ساک بھی توں تے سین بھی توں ۔

تیری کھڑ کھڑ نوبت کھاڑ کریندی،

جھنڈا بھی توں نشان بھی توں ۔

تیری لال لباں تے مٹھڑا ہاسہ،

شیریں بھی توں تے پان بھی توں ۔

الیہیدر یار بجانے والا،

تال بھی توں تے تان بھی توں ۔9۔

16. دال-دل دا گھنگھٹ مشکل کھلھدا[edit | edit source]

دال-دل دا گھنگھٹ مشکل کھلھدا،

مدد باہج ن کھلھدا ای ۔

لکھ ہزاراں وجن سٹاں،

دل دا راز ن کھلھدا ای ۔

چھپن لکن دے وچ آوے،

شیشہ عینک کل دا ای ۔

حیدر یار گلے وچّ لے کے،

درشن دیندا ملّ دا ای ۔8۔

17. پھے-فکر لگا سوہنے یار سندا[edit | edit source]

پھے-فکر لگا سوہنے یار سندا،

اتے بند کھلے مینڈی چولڑی دے ۔

ایس عشقَ نے چا بدنام کیتا،

متھے لیکھ لکھے مینڈے بھولڑی دے ۔

جویں ڈنگ جاندا کالا ناگ مینوں،

کنڈل مار بیٹھا وچ جھولڑی دے ۔

حیدر یار تھیں مکھ ن مول موڑاں،

بھاویں ن چڑھساں وچ ڈولڑی دے ۔22۔

18. پھے-فکر ن رہیا تے گھنگھٹ کیا[edit | edit source]

پھے-فکر ن رہیا تے گھنگھٹ کیا،

تے گھنڈ اٹھاویں او واسطہ ای ۔

مکھ تینڈے دی سکّ اساں نوں،

تے جھنّ ماریں او واسطہ ای ۔

دل اساڈڑا ڈردا جاندڑا،

اتے پکڑ کھلاڑیں او واسطہ ای ۔

جام وصل دا دیویں حیدر،

اتے سینہ چا پھاڑیں او واسطہ ای ۔21۔

19. گین-گمن کراں نالے میں مراں[edit | edit source]

گین-گمن کراں نالے میں مراں،

میرے یار دی یاری کجھ ہور ہو گئی ۔

اگے یار دے نال پریت آہی،

ہن نال اساڈے انجوڑ ہو گئی ۔

اگے حسن دی متی میں پئی پھراں،

ہن رو رو میں کمزور ہو گئی ۔

الیہیدر اوسے سبھناں سئیاں وچوں،

میں نکمڑی چور ہو گئی ۔20۔

20. ہے-حوراں ویکھ جمال سجن دا[edit | edit source]

ہے-حوراں ویکھ جمال سجن دا،

سنگدیاں سنگدیاں سنگ گئیاں ۔

اکو نظارہ برائے خدا دے،

منگدیاں منگدیاں منگ گئیاں ۔

چوٹی نوں مکھن تے پیراں نوں مہندی،

رنگدیاں رنگدیاں رنگ گئیاں ۔

ایہہ دوویں زلفاں دا شمس وے حیدر،

ڈنگدیاں ڈنگدیاں ڈنگ گئیاں ۔37۔

21. ہے-ہوش ن چھڈی عشقَ تیرے[edit | edit source]

ہے-ہوش ن چھڈی عشقَ تیرے،

اس وچ بہت دلگیریاں نے ۔

جنہاں عشقَ دی چولڑی رنگ لئی

انہاں چٹیاں چادراں چیریاں نے ۔

بادشاہاں دے پتر کنگال کیتے،

جنہاں ملیاں چا فقیریاں نے ۔

الیہیدر وے جتھے عشقَ رہندا،

اوتھے رہندیاں نہیں امیریاں نے ۔36۔

22. کاف-کالیاں کڈیاں سوہندیاں نے بیلے[edit | edit source]

کاف-کالیاں کڈیاں سوہندیاں نے بیلے،

بھوندیاں جھلّ وللیاں نے ۔

وجن ٹلّ تے رڑکن(کھڑکن) ٹلیاں،

عشقَ آوازے تے سلیاں نے ۔

مئیں رانجھے دے ہتھ عشقَ دی کھونڈی

مجھیں ویلے ول ولیاں نے ۔

ماہی باجھوں کون چراوے،

حیدر مہیں کھلیاں نے ۔29۔

23. کاف-کچی کوارڑی میں پھراں[edit | edit source]

کاف-کچی کوارڑی میں پھراں،

نیہں لا بیٹھی نال راہیاں دے ۔

راہی لدّ گئے مینوں چھڈّ گئے بیلے،

ڈھونڈ تھکی نال ماہیاں دے ۔

لاواں بھاہ میں سووے(سوہے) ساویاں نوں،

چوڑا بھنّ سٹاں نال باہیاں دے ۔

حیدر ونج کے پچھ کواریاں تھیں،

کی بیتی اے نال ویاہیاں دے ۔27۔

24. کاف-قدماں میں تیریاں دی خاک ہوواں[edit | edit source]

کاف-قدماں میں تیریاں دی خاک ہوواں،

ایویں آ پیاریا بسملا ۔

دمدم مینوں تیرے دیکھن دا رہندا،

چا پیاریا بسملا ۔

اکھیں فرش کیتیاں تیرے ویکھنے نوں،

بیٹھے جا پیاریا بسملا ۔

الیہیدر کہندا کدے سکدی نوں،

گلے لا پیاریا بسملا ۔24۔

25. کاف-کاپھر ہوئیاں سوہنے یار پچھے[edit | edit source]

کاف-کاپھر ہوئیاں سوہنے یار پچھے،

ملاں دھکیں نماز پڑھاوندے نے ۔

دین مذہب نہیں کوئی عاشقاں دا،

تسبیح توڑ جنجو گل پاوندے نے ۔

عاشق سجدہ کردے بتّ یار دے نوں،

لوک مکے نوں سیس نواوندے نے ۔

حیدر وارے جائیے انہاں عاشقاں دے،

جہڑے کفر وچوں شہہ پاوندے نے ۔31۔

26. کاف-کپر دے بیڑے تے میں چڑھی[edit | edit source]

کاف-کپر دے بیڑے تے میں چڑھی،

میرا بیلی اتے ول کوکدا ای ۔

اوسے بیلی تے اوسے کندھی،

مجھیں نوں پیا ہوکدا ای ۔

چوچک باپ دے گھر گھاڑ گھڑیندے،

بھاہ سنیارا پھوکدا ای ۔

ہیرے نوں پانی چلیئیں وے حیدر،

دھمی نکارڑا کوچدا ای ۔28۔

27. کاف-کڑیاں دی کڑ کڑکئی نی سئیؤ[edit | edit source]

کاف-کڑیاں دی کڑ کڑکئی نی سئیؤ،

ایہہ کڑیاں کلیجے وچ اڑیاں کڑیاں ۔

اک آپ ظالم دوجا کڑیاں ظالم،

تیجا زالماں دی پیریں چڑیاں کڑیاں ۔

ایہہ چھنکار کلیجے نوں پا جاندا،

کسے ظالم سنیارے نے گھڑیاں کڑیاں ۔

الیہیدر وے تینوں کیوں ن ساڑن جہڑیاں

اگے کٹھیالی وچّ سڑیاں کڑیاں ۔26۔

28. کاف-کڑیاں کڑیاں چھن چھن چھنکن[edit | edit source]

کاف-کڑیاں کڑیاں چھن چھن چھنکن

دل اساڈڑے نوں کھسدیاں ۔

وانگ عنا الہد ذکر ربانے،

پون گھنگھوراں رس دیاں ۔

یا وت ٹلی دوویں رڑکن،

کوچ دیاں خبراں دسدیاں ۔

حیدر ویکھکے حالَ میرے نوں،

تاہیئیں کھڑ کھڑ ہسدیاں ۔30۔

29. کاف-قہر دی نظر ن ویکھ پیارے[edit | edit source]

کاف-قہر دی نظر ن ویکھ پیارے،

کر ٹھالا تے مویاں نوں مار نہیں ۔

کوہندا موہندا پھریں جگّ سارے تائیں،

تیرا کون بنا کوئی کار نہیں ۔

تیریاں اکھیاں ڈاہڈیاں ترکھیاں نے،

ایسی ترکھی تاں کوئی تلوار نہیں ۔

عاشق کٹھے معشوق وے حیدر،

عزرائیل آون درکار نہیں ۔23۔

30. کاف-کجھ نہ کجھ میں جاندی ساں[edit | edit source]

کاف-کجھ نہ کجھ میں جاندی ساں،

ایس عشقَ بلا چا کجھ کیتا ۔

میری بکل وچوں اک شینہ پیا،

اوس مار نہ'را چا کجھ کیتا ۔

'الستُ بربکم' سنیا دل میرے،

اوس سندیاں ای چا کجھ کیتا ۔

الیہیدر ملیا سوہنا یار مینوں،

اس ملدیاں ای چا کجھ کیتا ۔25۔

31. کاف-کجھ ن ساں کجھ تھی پئیاں[edit | edit source]

کاف-کجھ ن ساں کجھ تھی پئیاں،

صد کن دی پھدّ(سدّ) اٹھائیاں میں ۔

'عنا آنت' اگے ہیساں،

اتے پکڑ الست نوائیاں میں ۔

'سمم بکمم امی' ہیساں

اتے طوطے وانگ بلائیاں میں ۔

حیدر راز اوسے نوں مالم،

جس قدرت نال بنائیاں میں ۔32۔

32. کھے-کھلک خدا دی علم پڑھدی[edit | edit source]

کھے-کھلک خدا دی علم پڑھدی،

سانوں اکا متالے یار دا اے ۔

جنہاں کھولھکے عشقَ کتاب ڈٹھی،

سیگے سرف تے سبھ وسار دا اے ۔

جنہاں یاراں دے نام دا سبق پڑھیا،

ایتھے جائے ن صبر قرار دا اے ۔

حیدر ملاں نوں فکر نماز دا اے،

انہاں عاشقاں طلب دیدار دا اے ۔7۔

33. میم-مرزا مست وصال دا اے[edit | edit source]

میم-مرزا مست وصال دا اے،

کرے جان سدکڑے صاحباں توں ۔

رونا صاحباں حالَ وے حالَ اساں،

گھول گھتیؤں صاحباں توں ۔

اساں آہی سکّ چروکی،

تیغاں نال کپیؤں صاحباں توں ۔

اونہاں اکھیاں اگے بیڑی تھیون،

صدقہ تھیؤں صاحباں توں ۔

خواب بہانہ مطلب سارے،

جیؤ وریؤں صاحباں توں ۔

مرزے بھاہیں لاواں حیدر،

وار سٹیؤں صاحباں توں ۔34۔

34. میم-محمد کن بنایا[edit | edit source]

میم-محمد کن بنایا،

کن بنایا وحی او یار ۔

اربہ انوسار بتّ بناکے،

وچّ اوہدے وڑ بہیں(بہیں) او یار ۔

میں ہاں لوہا توں ہیں پارس،

نال اساں ذرا کھہیں او یار ۔

الیہیدر ایہہ گنج وحدت والے،

بسّ وی ہوندے نہیں او یار ۔33۔

35. رے-رکھ ملاں کنز قافیئے نوں[edit | edit source]

رے-رکھ ملاں کنز قافیئے نوں،

ایتھے منیئے تے کنیئے دی جا ناہیں ۔

ایتھے عشقَ دا مصلیٰ کھلھدا اے،

پڑھ آئتاں بس سنا ناہیں ۔

اساں عشقَ دے کائدیوں سبق پڑھیا،

ملاں ہور کوئی وعدہ پا ناہیں ۔

حیدر مذہب رنجھیٹے دے ہو رہیاں،

ایتھے کھیڑیاں دی کوئی وا ناہیں ۔10۔

36. سین-سٹھّ میں ہار سنگار لائے[edit | edit source]

سین-سٹھّ میں ہار سنگار لائے،

طوق یار والا گلیں پانیاں میں ۔

وے میں ہاں کتی لونگی ناؤں میرا،

نت در تے آ ہوکانیاں میں ۔

درکار دیویں کائی عذر نہیؤں،

توہے توہے کریں بھنی آنیاں میں ۔

حیدر یار دا در ن مول چھڈاں،

توڑے بھانیاں توڑے نہ بھانیاں میں ۔12۔

37. سین-سوال جواب تھیں سوئی چھٹے[edit | edit source]

سین-سوال جواب تھیں سوئی چھٹے،

جہڑے عشقَ دی تیغ شہید ہوئے ۔

جا کے پھل پئے نے فوج اماماں والی،

اوہ تاں اک دیدار خرید ہوئے ۔

عالم تے فاضل شاگرد انہاں دے،

کجھ پیر تے کجھ مرید ہوئے ۔

جنہاں عشقَ دی مرض ن لدھی او حیدر،

اوہ پھرؤن بزید پلید ہوئے ۔13۔

38. سواد-سبرد نہیں آؤندا اکھیاں نوں[edit | edit source]

سواد-سبرد نہیں آؤندا اکھیاں نوں،

در یار دے روندیاں رہندیاں نے ۔

میرے ماہی دا نت دیدار منگن،

گھڑی پلک فراقَ ن سہندیاں نے ۔

جدوں سوہنیاں دی دسّ نہیں پیندی،

وانگو اڑدے بدلیں لہندیاں نے ۔

حیدر بال کے چکھا پریم والی،

ملّ راہ مشوکاں دا بہندیاں نے ۔39۔

39. واؤ-ویکھاں حسن جمال انہاں سوہنیاں دا[edit | edit source]

واؤ-ویکھاں حسن جمال انہاں سوہنیاں دا،

کیا کجھ ہتھ ن آوندا ای ۔

ن اوہ رنگ ن صورتَ،

پر کھبسورتاں تھوں اٹھ دھاوندا ای ۔

جے وت ہووے اکھیاں کیوں،

گل نرگس بھاہ ن لاوندا ای ۔

جے وت ہووے پلکاں،

کیوں ن ڈنگڑا خار سہاوندا ای ۔

جے وت ہووے زلف سیاح،

کیوں، کالڑا ناگ ڈراوندا ای ۔

اوہو بیرنگا حیدر آکھ نہیں،

کوئی لوہڑا کنج سناوندا ای ۔35۔

40. زے-زلف تیری کالی ناگنی اے[edit | edit source]

زے-زلف تیری کالی ناگنی اے،

دوروں ویکھ یتیماں نوں ڈنگدی اے ۔

بھکھی ناگنی تے لہو عاشقاں دا

ذرا پیونوں مول ن سنگدی اے ۔

پی پی جاوے بس ن کرے،

جند جان پیار تھیں منگدی اے ۔

الیہیدر پیارے دا سایہ ڈاہڈا،

جیندی شوخی تے چال پتنگ دی اے ۔11۔

41. زوئے-ظاہر کارن اساڈے دی، لکھیا[edit | edit source]

زوئے-ظاہر کارن اساڈے دی، لکھیا،

'ربّ علم نشرہ' ۔

ابراہیم چکھا دے ویلے کہندا،

'ربّ علم نشرہ' ۔

موسیٰ وقت کلام الٰہی کہندا،

اوہ توں 'ربّ علم نشرہ' ۔

ہور سبھے داعوے جھوٹھے حیدر،

شان رسول علم نشرہ ۔14۔