Wp/isv/Минск
| běl.: Мінск; kl. běl.: Менск | |
 | |
 | |
| Administrativno děljeńje | |
|---|---|
| Држава | Бєлорус |
| Obča informacija | |
| Osnovany | 1067 |
| Plošča | 409,53 km² |
| Nasěljeńje (2023) | 1 995 471 ljudij |
| Časova zona | UTC+3 (MSK) |
 Wp/isv/Минск na kartě | |
| Koordinaty: 53°54′8″N 27°33′41″E / 53.90222°N 27.56139°E | |
Минск јест главны и најљудны град Бєлоруси, кторы находи се на рєках Свислач и Њамига. Административно срєдишче Минској области и Минского рајона, але не входи в јих состав и имаје станје оддєлној административној јединице. В Минску без јего приградов на 2018 год живут 1982444 људиј,[1] же дєлаје јего 11. најљудным градом в Европє.
Најпрво споминанје Минска како "Мєнеска" јест в 1067 году в "Повєсти врєменных лєт", кде јего споминајут како провинциалны град в Полочском кнежству. Посељенје развивало се у рєк. В 1242 году Минск стал честју Великого кнежства Литовского. В 1499 году он достал привилегије магдебургского права. Од 1569 года Минск был главным градом Минского војеводства в Пољско-литовском содружству. В 1793 году в рамках Другого раздєла Пољскы Минск стал честју Росијској империје. Од 1919 до 1991 года, послє Росијского повстанја 1917 года, Минск был главным градом Бєлорусској совєтској социалистичној републикы в Совєтском сојузу. Послє разпада Совєтского сојуза Минск стал главным градом незалежној Бєлоруси.
.jpg)
Минск јест административны главны град Содружства незалежных држав и јест мєсто размєшченја јего централы.
Източникы
[edit | edit source]- ↑ Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа (na russkom). National Statistical Committee of the Republic of Belarus. 29 mareca 2018.
Внєшње линкы
[edit | edit source]- Tutoj članok imaje prěvod iz članka "Minsk" v Vikipediji na anglijskom (spis avtorov; dozvoljenje CC BY-SA 4.0).