Wt/zea/weef

Nedersaksisch/Platduuts

Etymologie

Over Middelnederduuts wîf van Oudsaksisch wīf; ziet vadder bie wuuf.

Omschrievienge

weef o Urkers

• wuuf, vrouwmens

Opmerkienge: in d'n tied dat Daan (1942) 'eur woôrdelieste opstelde ao dit woôrd al 'n bitje van 'n negatieve bieklank. Je kon (en kunne) zeie van een goed weef, maer ok van smerig weef!

Uutspraek

[ʋeːf]

Verbugienge

weven meêrvoud, wiffien verkleinwoôrd

Varianten

• wief overaol anders in Nederland
• Wiev Oôst-Vries
• Wif Westfaols, Mecklemburgs
• Wiew Westfaols

Ziet ok bie vrouwe en vrommes.