Wt/zea/spuchelen

Oôst-Vlaems

Etymologie

spuge mee frequentatief tussenvoegsel -el-. Vergliek Zuud-Bevelands spuggele(n)

Omschrievienge

spuchelen werkwoôrd Land-van-'Ulsters

• spieë, spoege (allêne uut de mond)

Uutspraek

[ˈspʏxəln]

Vervoegienge

infinitief	spuchelen
tegewoordigen tied	ik spuchel	wai spuchelen
	gai spuchelt	gulder spuchelen
	'ai spuchelt	'ulder spuchelen
flejen tied	ik, gai, 'ai spuchelde	wai, gulder, ulder spuchelden
gebieënde wieze	spuchel(t)
voltoôid deêlwoôrd	eit gespucheld

Varianten

• spuggele, spuggelen Zuud-Bevelands
• spieë
• spoege(n)
• spuge(n)
• spêkelen

Bronnen

• Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 919