Wt/zea/lopen

Nederlands

Etymologie

Van Middelnederlands lo(e)pen, ziet bie lôpe.

Omschrievienge

lopen

1. in Nederland: gae, steppe (van mensen)
2. in Belgen: lôpe (van mensen)
3. lôpe (van viervoeters)
4. lôpe in figuurlijke zin (van waeter, 'n pad enz.)
5. zelfstandig naemwoôrd meêrvoud van loop

Uutspraek

• [ˈloʊpə(n)] (Nederlands in Nederland)
• [ˈloːpə(n)] (Belgs-Nederlands)
• [ˈloːpɘ(n)] (Surinaoms-Nederlands)

Vervoegienge

infinitief	lopen
tegewoordigen tied	ik loop	wij lopen
	jij loopt	jullie lopen
	h/zij loopt	zij lopen
flejen tied	ik, jij, h/zij liep	wij, jullie, zij liepen
gebieënde wieze	loop
onvoltoôid deêlwoôrd	lopend(e)
voltoôid deêlwoôrd	heeft en is gelopen
Ouwejaerse vurmen: jullie loopt (alternatieve vurm) ꞏ h/zij lope (anvoegende wieze) ꞏ loopt (gebieënde wieze meêrvoud) Vurmen mee gij: gij loopt (tegenwoôrdigen tied) ꞏ gij liept (flejen tied)

Aore spelliengen

• loopen (toet 1956)

Ontlêniengen en afstammeliengen

Ziet ok bie lopen (Middelnederlands) en lôpe (Zeêuws).

• loop Afrikaons
  • loop Zuud-Afrikaons-Iengels

Bronnen

• Nicoline van der Sijs (2015, saemenstellienge), Uitleenwoordenbank bie 't trefwoôrd 'lopen'