Wt/zea/komma

Zeêuws

Etymologie

Over 't Latijnse comma van 't Oudgriekse κόμμα komma, letterlijk 'snee' (van κόπτω koptoo 'snieë'), d.w.z. 'n snee in de zin, 'n plekke daer-at 'n stilte vaolt en de vloed van woôrden kort oôr afgesneje.

Omschrievienge

komma m/v

• 't teiken "," dat-a 'n korte praotpauze angeeft en/of tweê zinsdêlen van mekaore scheit

Uutspraek

[ˈkɔmɑ]

Verbugienge

komma's meêrvoud, kommaatje verkleinwoôrd

Bronnen

• Nicoline van der Sijs (2010, saemenstellienge), Etymologiebank

'Ollands

Etymologie

Ziet bie komma. Beteikenisse tweê deu beeldspraek.

Omschrievienge

komma

1. komma
2. (ruug) kleine piele
   • Zallik jâh is voâh je komma schoppe, leilijke aahsmade? Marnix Rueb, Haagse Harry 4: Krèg ut zuâh!! Kap Nâh!!, D'n 'Aegt, 2005: achterkante

Uutspraek

[ˈkɔma ~ ˈkɔmɑ]

Verbugienge

komma's meêrvoud, kommaatje verkleinwoôrd

Zweeds

Etymologie

werkwoôrd

Over Oudnoôrds koma van Oergermaons *kwemaną, ziet vadder bie komme.

zelfstandig naemwoôrd

Over 't Latijn uut 't Oudgrieks; ziet bie Zeêuws.

Omschrievienge

komma

1. werkwoôrd komme
2. zelfstandig naemwoôrd o komma

Uutspraek

[²kʰɔmːa]

Verbugienge

	ienkelvoud		meêrvoud
	onbep.	bepaeld	onbep.	bepaeld
nom.	komma	kommat	komman	kommana
gen.	kommas	kommats	kommans	kommanas

Vervoegienge

kommer tegenwoôrdigen tied, kom flejen tied, kommit supinum