Wt/zea/karrepoes

Nedersaksisch/Platduuts

Van karpoets, mee r-epenthese (ingeslope -r-) uut ouwer kapoets, over Duuts Kapuze van Italiaons cappuccio, uutbreiienge van cappa 'kap'. Vergliekt kap, capuchon, kaproen (ok mee ingeslope -r-, mae dan op 'n aore plekke) en Limburgs kal(le)bóts (mee ingeslope -l-).

karrepoes g Urkers

'karpoets', zwarte musse van lamswol bie d'Urkse (en Volendamse) mannendracht
- Dan nam ie plaose in z'n vaste stoel, zette z'n karrepoes of in vong an, zoas ie altoos begon: ’Dat we ier nog in gezoendigeid bij eenkanger mugen koemen.’ "Dan goeng t'n zitte in z'n vaste stoel, zette z'n musse af en stak van wal zòas t'n altoos begon: 'Dan m'n 'ier nog in gezond'eid bie mekaore meuge komme.'" (zonder jaertal, zonder auteur, "Stimmen in de nacht")

[ˌkɑrəˈpus]

karrepoesen meêrvoud, karrepoesien verkleinwoôrd