Wt/zea/hao

Zeêuws

Etymologie

as infinitief

Van Middelnederlands haven; op schrift allêne uut 't Rijnland bekend mae bliekbaer ok 'ier in gebruuk. Over Oudnederlands havan van Oergermaons *havaną. Ziet vadder bie è.

as flejentiedsvurm

Van Middelnederlands hadde.

Omschrievienge

hao

è (infinitief, gebiejende wieze, eêste persoôn) westelijk Flakkees
ao (flejen tied ienkelvoud) Goerees, oôstelijk Flakkees

Uutspraek

[ɦɑː]

Vervoegienge

infinitief	hao(n)
gerundium	te haon(e)
tegewoordigen tied	ik hao	oôns hao(n)
	jie hei(t) (hao)	julder hao(n)
	'ie hei(t)	'ulder hao(n)
flejen tied	ik, jie, 'ie haodde	oôns, julder, 'ulder haodde
gebieënde wieze	hao
onvoltoôid deêlwoôrd	haonde
voltoôid deêlwoôrd	hei (g)ehaod
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

Varianten

hè Goerees, oôstelijk Flakkees
'ebbe Acht'uzers (as gewone vurm), Zeêuwse Eilanden (as bievurm)
è Zeêuwse Eilanden
ao Schouwen-Duvelands (ouwerwes, nessens è en ’ebbe)
èn in Zeêuws-Vlaendere en op oôstelijk Zuud-Beveland

Aore spelliengen

haː Woordenboek der Zeeuwse Dialecten

Vertaeliengen

Ziet bie è.

Bronnen

Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 321