Wt/zea/fluite

Zeêuws

Etymologie

Over Middelnederlands flute, floite van Oudfrans flauter (flaüter?). Vadder ondujelijk; ei dienkelijk te maeken mee Latijn flāre 'blaeze', meschien in combinaotie mee Oudfrans huter?

Werkwoôrd denominaol, of van Oudfrans flauter. Sterke flejen tied is opvaollend nie 'n middeleêuws leênwoôrd; toch kan d'etymologie nie misse.

Omschrievienge

fluite

1. zelfstandig naemwoôrd v ielk van verschillende blaesinstrumenten daer-at de toôn mee 'n rietloôs gesplête mondstik oôr gemaekt
2. werkwoôrd de fluit spele
3. werkwoôrd 'n fluitend geluid maeke, bev. mee de lippen of de viengers

Uutspraek

[ˈfløytə ~ ˈfløitə]

Verbugienge

fluiten meêrvoud, fluitje verkleinwoôrd

Vervoegienge

infinitief	fluite(n)
gerundium	te fluiten(e)
tegewoordigen tied	ik fluit	oôns fluite(n)
	jie fluit (fluite)	julder fluite(n)
	'ie fluit	'ulder fluite(n)
flejen tied	ik, jie, 'ie floot, fluitte(n), fluite(n)de	oôns, julder, 'ulder flote(n), fluitte(n), fluite(n)de
gebieënde wieze	fluit
onvoltoôid deêlwoôrd	fluitende
voltoôid deêlwoôrd	ei (g)eflote(n), efluit
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

Uutdruksels

• J'n 'aer fluit, j'n 'aer oôr te lange (tegen vinters gezeid)

Synoniemen

werkwoôrd

• schufele

Beteikenisverwant

• schufelet

Varianten

zelfstandig naemwoôrd

• fluit aolgemeên
• fleute, fleut oôstelijk Zuud-Bevelands

werkwoôrd

• fluiten Zeêuws-Vlaonderen
• fleuten oôstelijk Zuud-Bevelands

Ontlêniengen in aore taelen

Allêne 't werkwoôrd; ziet vò 't zelfstandig naemwoôrd bie fluit.

• floiti Berbice-Nederlands
• flöjt Neger'ollands
• flùit Papiaments (onzeker, Nederlands liek waerschienlijker)
• froiti Sranantongo
  • foloíti Saramaccaons

Vertaeliengen

instrument

• Nie-taelgebonde: 🪈
• Afrikaons: fluit
• Araobisch: نَاي (nāy) m
• Chinees (Mandarijn): 長笛/长笛 (chángdí), 笛 (dí)
• Duuts: Flöte v
• Esperanto: fluto
• Frans: flûte v
• 'Ebreêuws: חָלִיל (chalil) m
• Hindi: बाँसुरी (bā̃surī) v, वंशी (vañśī) v
• 'Ollands: fluit, fluut (Enk'uzers) g
• Iengels: flute
• Italiaons: flauto m
• Japans: フルート (furūto) (dwaersfluite), 笛 (ふえ, fue)
• Latijn: tībia v
• Limburgs: fluit v
• Maleis: seruling (Maleisisch), suling (Indonesisch)
• Middelnederlands: flute, floite v, pipe v
• Nederlands: fluit v

• Oôst-Vlaems: fluit v ('Ulsters)
• Oudgrieks: αὐλός (aulos) m
• Perzisch: فلوت (folut) (westers), نی (ney) (oôsters)
• Poôls: flet m
• Portugees: flauta v
• Russisch: фле́йта (fléjta) v
• Spaons: flauta v
• Swahili: filimbi kl. 9, 10
• Tamil: புல்லாங்குழல் (pullāṅkuḻal)
• Telugu: వంశి (vaṁśi)
• Turks: flüt (westers), ney (oôsters)
• Viëtnamees: sáo
• Welsh: ffliwt v
• West-Vlaems: flute v
• Westerlauwers Vries: fluit g
  • Hindeloôpers: flöit
  • Terschelliengs: floit
  • Schiermonnikoôgs: fleut v
• Zweeds: flöjt g

'n fluitend geluid maeke

• Duuts: pfeiffen, flöten
• Frans: siffler

• Iengels: whistle
• Nederlands: fluiten

Bronnen

• Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 240

• Nicoline van der Sijs (2010, saemenstellienge), Etymologiebank

• Nicoline van der Sijs (2010, saemenstellienge), Etymologiebank

• Nicoline van der Sijs (2015, saemenstellienge), Uitleenwoordenbank bie 't trefwoôrd 'fluiten'