Wt/zea/fluit

Zeêuws

Etymologie

Ziet bie fluit. De beteikenisse 'schote' oôrt in 't Zeêuws Etymologische Woôrdenboek nie apart uutgeleid; dit kan d'rop wieze dan geleêrden de tweê 'fluiten' as eên en 'tzelde woôrd zieë.

Omschrievienge

fluit impersipe m

1. fluite (blaesinstrument)
2. schote, uutlôpende tak van 'n boôm die-a losgemaekt en geplant kan ôre
3. tegenwoôrdigen tied ienkelvoud van fluite (werkwoôrd)

Uutspraek

[fløyt ~ fløit]

Verbugienge

fluiten meêrvoud, fluitje verkleinwoôrd

Variante

• fleut oôstelijk Zuud-Bevelands

Opmerkienge: vò 't meziekinstrument bestaet ok fluite, fleute. Vò de beteikenis 'schote' bin die vurmen nie bekend.

Synoniemen

uutlôper an 'n boôm

• schote
• pote (losgemaekt en in d'aerde gezet)

Ontlêniengen in aore taelen

• flùit, fleit Papiaments (onzeker)
• froiti, floiti Sranantongo
  • foloíti Saramaccaons

Vertaeliengen

Ziet bie fluite.

Bronnen

• Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 240

• Nicoline van der Sijs (2015, saemenstellienge), Uitleenwoordenbank bie 't trefwoôrd 'fluit'