Wt/zea/ao

Zeêuws

Etymologie

as infinitief

Van Middelnederlands haven; op schrift allêne uut 't Rijnland bekend mae bliekbaer ok 'ier in gebruuk. Over Oudnederlands havan van Oergermaons *havaną. Ziet vadder bie è.

as flejentiedsvurm

Van Middelnederlands hadde.

Omschrievienge

ao

1. è Schouwen-Duvelands, ouwerwes
2. flejen tied van è Zeêuwse Eilanden, Zeêuws-Vlaonderen, Acht'uzen

Uutspraek

[ɑː ~ ɒː]

Vervoegienge

infinitief	ao(n)
gerundium	te aon(e)
tegewoordigen tied	ik ao	oôns ao(n)
	jie ei(t) (ao)	julder ao(n)
	'ie ei(t)	'ulder ao(n)
flejen tied	ik, jie, 'ie aodde	oôns, julder, 'ulder aodde
gebieënde wieze	{{{imper}}}
onvoltoôid deêlwoôrd	aonde
voltoôid deêlwoôrd	ei (g)'aod
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

Varianten

• hè Goerees, oôstelijk Flakkees
• hao westelijk Flakkees
• 'ebbe Acht'uzers (as gewone vurm), Zeêuwse Eilanden (as bievurm)
• è Zeêuwse Eilanden
• èn in Zeêuws-Vlaendere en op oôstelijk Zuud-Beveland

Vertaeliengen

Ziet bie è.

Bronnen

• Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 321