Wp/skr/خواجہ غلام فرید

From Wikimedia Incubator
< Wp‎ | skrWp > skr > خواجہ غلام فرید
Jump to: navigation, search

خواجہ غلام فرید(1845.1901)چاچڑاں وچ ڄاے۔خواجہ فرید ماحول دے مطابق شاندار تعلیم حاصل کیتی۔او ہک وݙے پیر گھرانے نال تعلق رکھدے ہن۔آپݨے وݙے بھرا فخر جہان دے بعد گدی نشین بݨیے۔خواجہ فرید /سرائیکی دے مشہور شاعر ہن۔ آپݨی وفات دے بعد او کوٹ مٹھن وچ دفن تھے۔ہر سال اتھاں انھیں دا عرس تھیندے

ع۔اپنے ملک کوں ٓاپ وسا توں۔پٹ انگریزی تھانے

نمونہء کلام[edit]

دلڑی لٹی تئیں یار سجن

کدیں موڑ مہاراں تے آ وطن

روہی دے کنݙڑے کالیاں

میݙیاں ݙکھن کناں دیاں والیاں

اساں راتاں ݙکھاں وچ جالیاں

روہی بنائوئی چا وطن


روہی دی عجب بہار دسے

جتھے میں نمانی دا یار ݙسے

جتھاں عاشق لکھ‍ ہزار ݙسے

اتھاں میں مسافر بے وطن


دلڑی لٹی تئیں یار سجن

کدیں موڑ مہاراں تے آ سجن

  • تیݙے نیناں تیر چلایا

تیݙے نیناں تیر چلایا ، تیݙی رمزیں شور مچایا

المست ہزار مرایا، لکھ عاشق مار گنوایا

ابراہیمّ اڑاہ اڑایو، بار برہوں سر چایا

صابرّ دے تن کیڑے بچھے، موسیّٰ طور جلایا

زکریاّ کلوتر چرایو، یحیٰ گھوٹ کونہایا

یونسّ پیٹ مچھی دے پایو، نوحّ طوفان لُڑھایا

شاہ حسنّ کوں شہر مدینے، زہر دے جام پلایا

کربل دے وچ تیغ چلا کر ایڑھا کیس کرایا

شمس الحق دی کھل لوھایو ، سرمد سر کپوایا

شاہ منصور چڑھایو سولی ، مستی سانگ رسایا

مجنوں کارنڑ لیلی ہوکر ، سو سو ناز ݙکھایا

خسرو تے فرہاد دے کارنڑ شیریں نام دھرایا

درد دا بار اُٹھایا ہر ہک ، اپڑاں وقت نبھایا

کر قُربان فرید سر اپنڑاں، تیݙڑا وارا آیا

استغفاریہ کافی[edit]

( حضرت خواجہ غلام فرید رحمتہ اللہ علیہ) چوریوں جاریوں استغفار بخشم شالا رب غفار

گندڑی عادت، گندڑے فعلوں توبہ توبہ لکھ لکھ وار

کر کر سخت گناہ پرتاپیم توں ہیں خاوند بخشن ہار

پیر پیغمبر تیݙے بانہیں توں مالک ، توں کل مختار

میں بد عملی تے کر رحمت جیں ݙینہہ یار وی یار نہ یار

اوگن ہاری ناں کہیں کم دی کوجھی کملی بد کردار


تیݙا شان ہے فضل کرم دا میں وچ ݙوہ تے عیب ہزار

آون یاد گناہ پرانے پٹ پٹ روواں زار و زار


رات قبر دی ݙینہہ حشر دا سر تے کڑکم باری بار

میں مسکین فرید ہاں تیݙا توں بن کون اتارم یار

کافی[edit]

کیا حال سُݨاواں دِل دا،کوئی مَحرم راز نہ مِلدا

مُنہ دُھوڑ مِٹی سِر پایٔم،سارا ننگ نمُوز ونڄایٔم

کُئی پُچھݨ نہ ویڑھے آیٔم،ھَتھوں اُلٹا عالَم کِھلدا

آیا بار بِرھوں سِر باری،لڳی ھو ھو شہر خُواری

روندئیں عُمرگُذاریٔم ساری،نہ پایٔم ݙَس منزل دا

دِل یار کِیتے کُرلاوے، تَڑپھاوے تے غم کھاوے

ـ ݙُکھ پاوے سُول نِبھاوے،اِیہو طَور تیݙے بیدِل دا

کئی سَہنس طبِیب کماوِن،سَے پُڑیاں جھول پِلاوِن

میݙے دِل دا بھیت نہ پاوِن،پووے فرق نہیں ھِک تِل دا

پُنؐوں ھوت نہ کھڑ مُکلایا،چَھݙ کلھڑی کیچ سِدھایا

سوھݨے ڄاݨ پَچھاݨ رُلایا،کُوڑا عُذر نِبھایٔم گِھل دا

سُݨ لَیلےٰ!دھانہہ پُکارے،تَیݙا مَجنوں زار نِزارے

سوھݨا یار توں٘ڑیں ھِک وارے،کَݙِیں چا پردہ محمل دا

دِل پرم نگر ݙو تانگھے،جِتھاں پینݙے سخت اڑانگے

نہ راہ فـــریـــد، نہ لانگھے،ھِے پَندھ ٻہُوں مُشکِل دا

کافی[edit]

میݙا عشق وی تُوں ۔۔۔۔۔ میݙا یار وی تُوں

میݙا دین وی تُوں ۔۔۔۔۔ ایمان وی تُوں

میݙا جسم وی تُوں ۔۔۔۔۔ میݙا روح وی تُوں

میݙا قلب وی تُوں ۔۔۔۔۔ جند جان وی تُوں

میݙا قبلہ ۔۔۔۔۔ کعبہ ۔۔۔۔۔ مسجد ۔۔۔۔۔ ممبر

مصحف تے قرآن وی تُوں

میݙے فرض فریضے ۔۔۔۔۔ حج ۔۔۔۔۔ زکاتاں

صوم صلات اذان وی تُوں

میݙی زاہد ۔۔۔۔۔ عبادت ۔۔۔۔۔ طاعت ۔۔۔۔۔ تقویٰ

علم وی تُوں ۔۔۔۔۔ عرفان وی تُوں

میݙا ذکر وی تُوں ۔۔۔۔۔ میݙا فکر وی تُوں میݙا ذوق وی تُوں ۔۔۔۔۔ وجدان وی تُوں


میݙا سانول ۔۔۔۔۔ مٹھڑا ۔۔۔۔۔ شام سلوُنا

من موہن جانان وی تُوں

میݙا مرشد ۔۔۔۔۔ ہادی ۔۔۔۔۔ پیر طریقت شیخ حقائق دان وی تُوں

میݙا آس ۔۔۔۔۔ اُمید تے کھٹیا وٹّیا تکیہ مان تران وی تُوں

میݙا دھرم وی تُوں ۔۔۔۔۔ میݙا بھرم وی تُوں

میݙا شرم وی تُوں ۔۔۔۔۔ میݙا شان وی تُوں

میݙا دکھ سکھ ۔۔۔۔۔ روون ۔۔۔۔۔ کھلن وی تُوں

میݙا درد وی تُوں ۔۔۔۔۔ درمان وی تُوں


میݙا خوشیاں دا اسباب وی تُوں


میݙے سُولاں دا سامان وی تُوں

میݙا حسن تے بھاگ ۔۔۔۔۔ سہاگ وی تُوں

میݙا بخت تے نام نشان وی تُوں

میݙا دیکھن بھالن ۔۔۔۔۔ جاچن جُوچن

سمجھن جان سنجان وی تُوں

میݙے ٹھݙرے ساہ تے ۔۔۔۔۔ مونجھ منجھاری

ہنجواں دا طوفان وی تُوں

میݙے تلک تلولے ۔۔۔۔۔ سیندھاں مانگاں ناز نہورے تان وی تُوں

مینݙی مہندی ۔۔۔۔۔ کجّل ۔۔۔۔۔ مُساگ وی تُوں

میݙی سرخی ۔۔۔۔۔ بیڑا ۔۔۔۔۔ پان وی تُوں

میݙی وحشت ۔۔۔۔۔ جوش ۔۔۔۔۔ جنون وی تُوں

میݙا گریہ آہ فغان وی تُوں

میݙا شعر عروض قوافی تُوں

میݙا بحر وی تُوں اوزان وی تُوں

میݙا اوّل آخر ۔۔۔۔۔ اندر باہر

ظاہر تے ۔۔۔۔۔ پنہان وی تُوں

میݙا فردا تے دیروز وی تُوں الیوم وی تُوں الآن وی تُوں

میݙا بادل برکھا ۔۔۔۔۔ کھمنیاں ۔۔۔۔۔ گاجاں بارش تے ۔۔۔۔۔ باران وی تُوں

میݙا مُلک ملہیر تے ۔۔۔۔۔ مارُو تھلڑا روہی ۔۔۔۔۔ چولستان وی تُوں

جے یار فرید قبول کرے سرکار وی تُوں ۔۔۔۔۔ سُلطان وی تُوں

نہ تاں کہتر ۔۔۔۔۔ کمتر ۔۔۔۔۔ احقر ۔۔۔۔۔ ادنیٰ لاشئے ۔۔۔۔۔ لا امکان وی تُوں