Wp/skr/اشو لال

From Wikimedia Incubator
< Wp‎ | skrWp > skr > اشو لال
Jump to navigation Jump to search

اشو لال سرائیکی زبان دا شاعر ہے،

کتاباں[edit | edit source]

  • گوتم نال جھیڑا

*

نمونہ کلام[edit | edit source]

کهیݙوں ها کهݙاوں ہا

خوشیاں ونڈآوں ہا

پهلاں دی چنگیر اچ

مندریاں لکاوں ہا

آپ تےملاپ دی 

ریت چا بهلائی وی

نرے پرے روپ دی

کندهہ چا بنائی وی...!!!

جھولی وچ سبھ کُجھ[edit | edit source]

جھولی وچ سبھ کُجھ

جھولی وچ کُجھ نئیں

کہیں تے وی ݙوہ نئیں

کہیں تے وی ہُج نئیں

مِل پئی تاں مِل پئی

لنـگھݨی تاں لنـگھݨی

سِـر نئیں چاوݨا

مُونہوں نئیں مَنگݨی

(اشو لال فقیر)

کتاب '' گوتم نال جھیڑا

کتھاں پارلڈ گئے ہن لوک مترا[edit | edit source]

کتھاں پارلڈ گئے ہن لوک مترا

خالی پئی اے دل والی جھوک مترا

بھلا تھیوی کنڈ پچھوسڈمارکے

ویندے پئےہیں رستہ نہ روک مترا

اکھیں وچوں ہری بھری اکھ ڈُس پئی

کنڈ والے نیل تھئے سوک مترا

سردرسرجتھاں ساہ ہار کے

ویل درویل ساکوں ہوک مترا

اشولال دا کلام

جاگ سویلے[edit | edit source]

صبح دا ولا شام دا ویلا

نال اپنے الہام دا ویلا

چھت اپنی تے آن لتھا ھے

شام توں پہلے شام دا ویلا

امن دا ویلا امن دی راہیں

سنگ راہیں سنگرام دا ویلا

کرشن دا ویلا رادھا نانویں

سیتا نانویں رام دا ویلا

اٹھی سبھاگا جاگ سویلے

(اشولال)

مِسمے پئے ہیں[edit | edit source]

مِسمے پئے ہیں وَل ہِک واری مچّوں ہا 

بھانبڑ بنڑ کے بھاہ دے اُتّے نچّوں ہا 

نچدے نچدے سب ارمان مِٹا ݙیوں ہا 

وَل اے بھاہ مِسما ݙیوں ہا 

ڈاکٹر اَشُّو لال فقیر

اللہ بادشاہ وو[edit | edit source]

اللہ بادشاہ وو

آندیاں دی جھوک اے

ویندیاں دا راہ وو

اللہ بادشاہ وو

جندڑی نمانی، کملی سیانی

پل وچ ہے پانی

پل وچ تاں بھاء وو

اللہ بادشاہ وو

سانولی جھنگ دی، درشن منگدی

آمل رانجھن، میر ملاح وو

اللہ بادشاہ وو

اکھیں وچ ساگر، سر اتے گھاگھر

من وچ تیکوں ملن دا چاہ وو

اللہ بادشاہ وو

( اشولال)

چندر مُکھی[edit | edit source]

چندر مُکھی

رستے لدھی مُورت آں

بُت وِچ سئیں دی صُورت آں

دریاواں دی مَݨ ہوندی

چھان٘ہیں بھریا وَݨ ہوندی

ٻان٘ہیں کھول کھڑیندی میں

سئیں کُوں پار پُچیندی میں

وَس فقیراں پئے ڳئی آں

قِصے دے وِچ رہ ڳئی آں 

فانی بندہ[edit | edit source]

فانی بندہ کَتھا کرے کیا ہووݨ دی

ہووݨ نال نہ ہووݨ تاں کوئی ہوندا نئیں

اَساں تاں نال ہوا دے ہر جاہ ہوندے ہیں

ہووݨ والا اپݨی جاہ تے ہوندا نئیں

ہِک ہِک کر کے ویلا وَڳلی رکھدا ہے

جوڑا جوڑا کر کے ساکُوں جوندا نئیں 

لکھاں سالاں بعد وی کتنا تھوڑا ہے

ڄتنا ہووے جِیوݨ پُورا پوندا نئیں

میلے کپڑے وَل وَل ٻیٹھا دھوندا ہے

دھووݨ والا اندر اپݨا دھوندا نئیں

غزل[edit | edit source]

ساوی ساوی ککری اُتے.... پیلے پیلے بگ ڈھولݨاں

اساں مناں لوک سدھے تساں مناں ٹھگ ڈھولݨاں

مینھ پیا پلیاں اُتے.................پھلاں اُتے کلیاں اُتے

نمھی نمھی اندروں ولا، دُکھ پئی اے اگ ڈھولݨاں

اکھیاں دی سُونہہ ماہی وے، رُس پیوں توں ماہی وے

اساں تاں فقیراں کنوں........ رُس پیا جگ ڈھولݨاں

نئوں، ݙاہ چندر کتھاں....... سَت اَٹھ سال کتھاں

عمراں دی عمراں گئی، تیݙے نانویں لگ ڈھولݨاں

سندھو تیݙے پتر اساں..... سندھو تیݙے بال اساں

تیݙے نانویں لاج سبھو، تیݙے نانویں پگ ڈھولݨاں

اشو لال

کتھا ہنس[edit | edit source]

کوئی جھیڑا ہئی جیندا انت ہویا

کوئی وسوں ہئی جھیری رہ نئیں گئی

اساں کاں کالے کتھاں ہووݨ دا

اتبار ونڄا کے ٻیٹھے ہیں

کیہرے پار دی آکھوں سک راہیں

اروار ونڄا کے ٻیٹھے ہیں

ہک وستی نئیں ݙو وستیاں نئیں

سو شہر ونڄا کے ٻیٹھے ہیں

کتھاں ہرے بھرے انھاں ٻیلیاں دے

سردار ونڄا کے ٻیٹھے ہیں

نہی سدھ پوندی سوہݨاں سندھ سائیں

تھئے ہنس جدا کیویں پاݨیاں توں

تھئے ہنس جدا اوویں پاݨیاں توں

جیویں پاݨیاں ہووے کھیر جدا

جیویں ٻال جدا ما اپݨی توں

جیویں بھیݨ توں اپݨے ویر جدا

نہی پتا جو غیر ہے گھات دے وچ

پچھوں گھمیاں گھمیاں انھاں لائیاں دے

چٹی شکل وٹا کے بغلیاں دی

نیڑے تھی آیا کوئی تولھیاں تے

کیہڑے آدم دے اتبار پچھوں

اتبار کیتا اساں آدم دا

کوئی سو ݙو سو دا ساتھ ہوسی

اساں جگ پردیساں ہنساں دا

ایویں کل دی گالھ ہے ٻیلے وچ

ودے کھیݙدے ہاسے چندر تلے

ڳچیاں مونڈھے سٹ کے پاݨیاں تے

ادھے جاگدے ہوئے ادھے ستے ہوئے

کھنب کھتے ہوئے کھنب ہوندیاں وی

اکھیں ہوندیاں وی اکھیں متے ہوئے

تیݙی پریت پچھوں سوہݨاں سندھ سائیں

اساں ہنس نا ہوئے جیویں کتے ہوئے

وݙے ویہلے دی انوں بانگ ملی

انوں سب دے سب اساں مارے ڳئے

نانویں ہنساں دے بھانویں جو ہویا

اساں اپݨے نال قبول کیتا

دل ݙکھیا نئیں کہیں درد اڳوں

کہیں درد اڳوں روح رنجی نئیں

پچھوں بہوں ݙونگھی وسموری دے

بت ݙسیا نئیں , اکھ ہنڄی نئیں

پاݨی تھاہریا نئیں انھاں کھنباں تے

انہاں کھنباں تے مٹی تھاہری نئیں

اونویں اج وی پاک دے پاک اساں

اݙ پووں تاں افلاک اساں

کتھاں رت اپݨی سوہݨاں سندھ سائیں

تیݙے ناں دے پھل بݨائے ہن

انھاں پاݨیاں تے کہیں شام سمے

کہیں شام سمے انھاں پاݨیاں توں

انھاں کریاں توں رتے چیتراں وچ

رتے چیتراں نال گلاباں توں

انھاں چنیاں توں سر اپݨے دیاں

ڳل اپݨے دیاں انھاں چولیاں توں

سیئں سیئں کریندیاں نال اپݨے

نمھی ہیل گھلے تاں لائیاں توں

اوہے لال لہو دے پھل مترا

کوئی چݨ ݙیکھے ول جی پوسوں

اشو لال فقیر