Wp/skr/احمد خان طارق

From Wikimedia Incubator
< Wp‎ | skrWp > skr > احمد خان طارق
Jump to: navigation, search

سرائیکی زبان دا ٻہوں وݙا شاعر ہے سرائیکی وسیب وچ کلچرݙہے۔ اتھوں دے ادب وچ ورتیے استعار تے تشبیہات ایندے آپنے ہن۔ پھوگ ،لئی ،لاݨیں ،جال کرینہیہ،ݙیلھے،پیلھوں تے کانہہ وغیرہ نویکلیاں وسیبی سوکھڑیاں ہن۔جیندے اتے سرائیکی ادب تے ثقافت کوں پھوت چھکدی کھڑی ہے۔اج ا ساݙا سرائیکی وسیب تے انقلابی تے” صوفی ادب ”دا مرقع ہے۔ایویں ای سرائیکی ادب بھرواں نواں نکور رنگ وی رکھدے۔جتھاں سرائیکی ادب وچ پابند نظمیں دا اصول نشابر کھڑے اتھاہیں نویاں اصناف سخن وی سونہیا ں تھین۔ ”ہائیکو” ۔” سرائیکو” دے سوہنے روپ وچ ۔میݙے نزدیک۔ اساݙے سامنے ہے۔جاپانی صنف ”سانیٹ ”دا سوݨپ اپنی مثال آپ ہے۔۔فرید ساجد لغاری ،ݙاݙھی معتبر ”سانیٹ” لکھی ہے۔راقم الحروف وی ”سانیٹ”وچ طبع آزمائی کیتی۔ساریاں حقیقتاں اپنی جاہ تے ۔۔۔۔۔جیرھا سچ سرائیکی ݙوہڑے وچ بیان تھیندے او ݙوجھیں اصناف شاعری دے وچ جاہ کرے۔۔۔۔ممکن ای کائنی۔۔۔۔کافی وچ بیان تھیا تصوف سرائیکی وسیب ،سرائیکی ادب تے سرائیکی ثقافت کوں عروج بخشیا تے ایں پاروں اج سرائیکی زبان تے وسیب دنیا وچ پہلا خطہ ہے جتھاں امن دی علامت ”صوفی ازم”جیندا جاگدا کھڑے۔۔۔۔۔۔ساریاں گالھیں سچیاں ۔۔۔۔۔۔ پر ݙوہڑہ سرائیکی شاعری دی سدا بہار”صوفی صنف” ہے ۔ݙوہڑے وچ تصوف ،معرفت ،منطقی دلائل،انقلاب ،بغاوت،پیار،محبت ،وصل تے وچھوڑے دے موضوعات ملدن تے اصلاحی موضوعات وی ݙسکس تھیندن ۔احمد خاں طارق سرائیکی زبان وچ تخیل دا عضیم شاعر ۔۔۔۔۔عظیم مفکر ۔۔۔تے عظیم فلسفی ہے۔جیں بیٹ دی پسماندگی ،ارباب اقتدار دے بیٹ نال تھئے ظلم تے مترائی ما ء آلا سلوک نعرہ مار تے چیلنج کیتا۔احمد خاں طارق اپنے بیانیے”بیٹ” کوں ݙوہڑے دے ذریعے عالمی سطح تے سنجان ݙتی۔میں خود کوں ایں فیصلے تے حق بجانب سمجھداں جو”بیٹ”احمد خاں طارق تے مان کریسی کیوں جو طارق دی فکر ”بیٹ ”کوں امر کر چھوڑئیے۔احمد خاں طارق دے کلام وچ ”بیٹ دا رنگ نظردے۔بھاݨیں ۔سالھیں ۔مٹیاں ۔مہیں۔جھوک ۔سنݙھے ۔کٹیاں۔گھنݙیاں تے منجھیاں ”طارق ” دی فکر (وژن)کوں سنگھار ݙیندے۔۔۔۔۔۔۔!اج سئیں احمد خا ں طارق ۔میݙے وسیب دی سونہہ۔اساݙے درمیان کائنی پر طارق دی فکر (فلسفہ) طارق دی شاعری دا رنگ اپنے نویکلے روپ نال سنگریا پنگریا کھڑے ۔سرائیکی وسیب دا لاݙلا احمد خاں طارق تاریخ وچ الویندے کھڑے۔طارق دا سچ وسیب دا سانجھا سچ اے۔ایں سچ کوں اگوتیں ٹورن سرائیکی شاعری دے ہر” پندھیڑو”دا اہر ہے ۔۔۔۔۔بھاݨیں بھان اتے سنج سالھیں مٹیاں تھین ا پٹیھیاں منظر ݙیکھ تباہی دے ،میہیں جھوک تو بھنیاں ترٹھیاں سنݙھے سنݙھ مکاݨاں ݙیون کٹیاں تھی کل کٹھیاں طارق تانگھ تگھیندی کوں گیاں ساڑ برھوں دیاں بٹھیاں سنگ سجڑیں جھوک آباد جو ہئی گھر مٹیاں دے گھبکار ہنچار چوفیروں منجھیاں دے گل گھنݙیاں دے گھݨکار ہن بھاگ سہاگ دی حد نہ ہئی تے ݙند ݙند تو مسکار ہن طارق ویلھے خوشیاں دے پر ݙینہہ سارے ݙو چار ہناحمد خاں طارق جتھاں خوابیں دی شادی دے اولے اپنی مراد پاون دا اہر کریندے اتھاہیں ایں دوران سوہݨیں میراثیں کوں داد وی ݙیندے ۔تاں جو وسیب دی ایہا راند رسی رہے:میݙے خوابیں دی شادی ہئی نظارا ہا نوھیں آیا وݙے سوہݨیں میراثی ہن تماشا ہا نوھیں آیامطلوب دے وچھوڑے دا ݙکھ طارق دی زبانی سݨو !تسڑی کوں تس تایا جݙاں ساون کوں پارت ݙے ݙتی رو رو کے کجلا پا گھدا اکھیاں کوں محنت ݙے ݙتی احمد خاں طارق دا عنوان۔ اساݙا عنوان اے ۔ایں عنوان اساکوں حیاتی گزارن دا ݙا سکھایا ۔تے ایہ عنوان ”تحریک”تے ”تحرک” دا ناں ہے۔ طارق دی فکر ۔طارق دا خیال تے طارق دا سنیہا ”وسیب دا سانجھا بیانیہ ہے”

کتاباں[edit]

  • ݙوہڑے
  • متاں مال ولے
  • میکوں سی لگدے
  • ہتھ جوڑی ڄُل
  • بیٹ دی خوشبو شامل ہیں۔ چند مشہوردوہڑے

نمونہ کلام[edit]

(۱) اے پاگل دل! بے ہوش نہ تھی، ذرا آپ کوں جھل ، کل آ ویسی

کل سجھ دا وعدہ کر گئے چن ، من کہیں دی گل ، کل آ ویسی

شالا خیر ہووِس ، تھیسی خیر دا ڈینہہ ،بہسوں رست مل ، کل آ ویسی

اجاں اج تاں طارق ویندا پئے کل لہسی کل ، کل آ ویسی

(۲) تیڈی چھاں تے پلدے پئے ہاسے کر پاسہ گئیں چن دُھپ کیتی

بس لکدا چھپدا دیکھ تیکوں میڈا سیت وہ گئے لک چھپ کیتی

چن چاندڑیاں چٹیاں ڈد ھ راتیں گئیں قہر دیاں کالیاں گھپ کیتی

ادھ بزم دے طارق بہن والے اج بیٹھوں چنڈ ءِ چ چپ کیتی

(۳) میکوں قول نہ ڈے نہ وعدہ کر ،ایہ پلنانئیں ،

میں گل ونجڑیں تئیں باجھوں راول روہی وچ روح رلنا نئیں،

میں گل ونجڑیں سن گھنسیں موئی دا، پر تیڈا ہاں ہلنا نئیں ،

میں گل ونجڑیں بس طارق ونجن نی ڈیندی میں تئیں ولنا نئیں ، میں گل ونجڑیں

(٤) نہ ساہ مکدے نہ سِک مکدی پئے موتی رُلدن خاک اُتے

میکوں اپنے حال ملال نہیں جگ کھلدے حال ہلاک اُتے

کیں حال دعادے ہتھ چاواں کیویں مرہم لاواں چاک اتے

ہتھ دوہیں طارق رُجھ گئے ہن،ہک طاق اتے بیا ڈھاک اتے

(۵) گھن گھن کشکول ہے گل توڑیں تیڈے ناں دی خان خریت ملی

ملیے خیر دے چھالے پیریں کوں اُتے ہاں کوں ہجر دی چھیت ملی

تیکوں ڈھول غلاب دے باغ ڈھیہے میکوں لئی لانے دی کھیت ملی

بس طارق ڈو بھائیوال ہاسے،تیکوں کیچ ملیا، میکوں ریت ملی

(٦) روندئیں نہ کر شام ڑی پاگل

تھی ویسوں بدنام ڑی پاگل

قسمت دے وچ وٹ وی ہوندن

سینے دے وچ پھٹ وی ہوندن

ہر کوئی روندے چپ کر روندے

تیڈے_ھن کہرام ڑی پاگل

تھی ویسوں بدنام ڑی پاگل

شالا جیوے جگ پردیسی

مر گیوں کون دعائیں ڈیسی

کہیں دے کارنڑ_جیندی رہ ونج

بھلی کریسی رام ڑی پاگل

تھی ویسوں بدنام ڑی پاگل

پاگل کوں کیا ڈکھ تے غم دی

شان شرم تے بھیم بھرم دی

پاگل تاں بس پاگل ہوندن

پاگل دے کیا دام ڑی پاگل

تھی ویسوں بدنام ڑی پاگل

کیا تھیا جیکر رولے آ گۓ

گھولیۓ جھکھڑ جھولے آ گۓ

نہ ڈکھ درد آزار ہمیشہ

نہ سکھ چین مدام ڑی پاگل

تھی ویسوں بدنام ڑی پاگل

"طارق" صبروں بھانگیں ہوندن

بھاگ بھریے ہوۓ مانگیں ہوندن

ہار سمجھ کے گل وچ پا نہ

مونجھ مکانڑ متام ڑی پاگل

تھی ویسوں بدنام ڑی پاگل