Wp/rkt/মৌখিক পৰম্পৰা
মৌখিক পৰম্পৰা হৈল মানব সমাজেৰ এক ধৰণেৰ যোগাযোগ পদ্ধতি, যাৰ মাধ্যম দিয়া জ্ঞান, শিল্প, ধাৰণা আৰ্ সাংস্কৃতিক উপাদান মৌখিকভাবে গ্ৰহণ, সংৰক্ষণ আৰো এক প্ৰজন্ম থাকিয়া আন এক প্ৰজন্ম পৰ্যন্ত পৰিবাহিত হয়া আইসে। এই পৰিবাহন লোককথা, বেলাড, কিচ্ছা, গদ্য বা কবিতাৰ মতোন বাক্য বা গানেৰ জৰিয়তে হয়। এমন কৰিয়া একখান সমাজে লিখিত ব্যবস্থা অবিহনে, বা লিখিত ব্যবস্থাৰ সাথতে, প্ৰজন্মেৰ পৰ প্ৰজন্ম পৰ্যন্ত মৌখিক ইতিহাস, মৌখিক সাহিত্য, মৌখিক আইন আৰো আনান্য জ্ঞান আগবঢ়ায়। উদাহৰণ স্বৰূপে বৌদ্ধ, হিন্দু, কেথলিক, আৰ্ জৈন ধৰ্মগুলানে নিজেৰ নীতিশাস্ত্ৰ, আচাৰ-ব্যবহাৰ, গান আৰ্ পৌৰাণিক কাহিনীগুলান প্ৰেৰণ কৰিবাৰ জৈন্যে লিখিত ব্যবস্থাৰ সাথতে মৌখিক পৰম্পৰা উপযোগ কৰে।