Wp/isv/Mihail Nikolajevič Zadornov

Mihail Zadornov

rus.: Михаил Николаевич Задорнов
Zadornov v 2007 godu
Rodil(-a) se	(1948-Template:MONTHNUMBER-21)21 julija 1948 Jurmala, Latvijska SSR, SSSR
Umrl(-a)	10 novembra 2017(2017-11-10) (vo věku 69 lět) Moskva, Rosija
Město pogreba	Riga
Gradžanstvo	SSSR Rosija Latvija
Rod dějateljnosti	pisatelj, satirik, dramaturg, aktor, bloger, humorist, parodist, žurnalist, režiser, TV prezenter, scenarist SSSR, Rosije XX i XXI vv.
Aktivne lěta	1974 — 2017
Stilj	satira, humor, filozofija, psevdonaučna historija i lingvistika
Televizija	1 kanal, Ren TV (Rosija) debut «Письмо студента домой» (1982)
Roditelj(i)	Nikolaj Pavlovič Zadornov, sovětsky pisatelj
Nagrady	Nagrada Leninskogo komsomola (1975) «Zlato tele» (1979) «Ovacija» (1999) «Slovo k narodu» (2011)
Sajt	zadornov.net

Mihail Nikolajevič Zadornov (rus.: Михаи́л Никола́евич Задо́рнов, 21 julija 1948, Jurmala , Latvijska SSR, SSSR — 10 novembra 2017, Moskva , Rosija) — sovětsky i rosijsky pisatelj-satirik, dramaturg, humorist, aktor, režiser, scenarist. Lavreat nagrady Leninskogo komsomola (1975). Byl členom Sojuza pisateljev Rosije.

Zadornov jest počel svoju karieru aktora i dramaturga v 1970-h lětah v studentskom teatru MAI. V srědině 1980-h lět rukovodil oddělom satiry i humora v žurnalu «Junost». Prvonačelno, jegove humoristične povědky i monology sut čitali na scenah drugi aktori. V 1980-h lětah on počel izstupati samostojno i dobyl sobě široku izvěstnost. Jest byl avtorom liričnyh i satiričnyh razkazov, humoresok, esejev, putnyh zapisok i pies. On jest takože znany kako avtor amaterskyh hipotez v oblasti etimologije russkyh slov i historije slovjan, uvažajemyh v različnyh iztočnikah, vključno specialistov, kako psevdonaučne (psevdolingvistične i psevdohistorične).

Syn pisatelja, zasluženogo dějatelja kultury Latvijskoj SSR Nikolaja Zadornova (1909—1992).

Suglasno anketovanju VCIOM, opublikovanomu 1 aprila 2019 goda, Mihail Zadornov jest zajel prvo město medžu humoristov, omiljenyh rosijanami. Pod vlivanjem Zadornova, psevdolingvistične ideje počeli široko prědavati se v medijah. Svezane s Zadornovym nenaučne prědstavy o historije i jezyku sut dostali nazvu «zadornovščina».

Životopis i profesionalna činnost

Ranje lěta

Mihail Zadornov se narodil 21 julija 1948 goda v Jurmalě. Učil se v Rižskoj srědnoj školě № 10. V jednom iz izstupjenij rěkl, že najprvo izšel na scenu vo vtoroj klasě školy, kogdy igral Rěpku v jednoimennoj skazkě. Pri tom «iztegal se tako elegantno, že jemu sut křičeli: „Bis, bravo!“, kako by „iztegnete jego ješče raz“». Podolg vlastnyh slov, pobědil v matematičnoj olimpiadě i byl za to nagradžen fotokameroju FED.

Podolg dvoh lět se učil v Rižskom politehničnom institutu. Zavzety razkazom studenta MAI, prěvedl se s izguboju jednogo roka na fakultet «Motory letalovyh aparatov» Moskovskogo aviačnogo instituta na specialnost inžener mehanik. Iz-za tajnosti, v nazvanju specialnosti hybi kosmična tematika, ale Zadornov jest studoval motory kosmičnyh aparatov. MAI absolvoval v roku 1974. В 1974—1978 lětah jest rabotal na katedrě onogo instituta «Aviačno-kosmična teplotehnika» kako inžener, potom kako veduči inžener.

V 1970—1980-e lěta on jest umětničsky rukovoditelj, scenovy režiser i aktor studentskogo agitacijnogo teatra MAI «Rosija». S tutym kolektivom jest putoval po mnogyh kutah SSSR i vsesojuznyh strojiščah, dobyl Nagradu Leninskogo komsomola.

Smrt

Na početku oktobra 2016 jest stalo izvěstno, že Zadornov byl iměl iznajdenym mozgovy rak.

On jest umrl 10 novembra 2017 goda v 9:15 moskovskogo časa v jednoj iz moskovskyh klinik na 70-m godu života. Prezident Rosije Vladimir Putin jest izrazil svoju sužalost.

Razlučanje s Mihailom Zadornovym se slučilo 12 novembra 2017 goda v zatvorjenom režimu.

Pogrěben 15 novembra 2017 na rižskom Lesnom grobišču při grobu otca, po odpěvanju v městnoj crkvi Aleksandra Nevskogo.

Kariera

Zadornov jest debutoval na Centralnoj televiziji SSSR (dnes "1. kanal" TV Rosije) v 1982 godu s monologom «Pismo studenta domoj». Istinna popularnost jest prišla v 1984 lětu, kogda v programu «Vokrug směha» on jest pročital svoj fejeton «Dva devety vagony», ktory jest Zadornovu prinesl široku izvěstnost. V 1984—1985 lětah dělal kako načelnik odděla satiry i humora literaturnogo žurnala «Junost». Povědky i miniatury Zadornova sut čitali so sceny mnogi izvěstni artisti, a od konca 1980-h lět on jest počel sam čitati svoje děla. Od početka 1990-h lět byl jest avtorom i TV prezentorom izvěstnyh televizijnyh programov: «Anšlag», «Směhopanorama», «Satiričny prognoz», «Dočerky-materi».

Dom, kde jest žil Mihail Zadornov.
Moskva, Osennjaja ulica, dom 4, korpus 2

V 1990-h lětah jest izdavano několik knig Zadornova: «Konec světa», «Ne razuměju!», «Vozvračenje», jednoaktna komedija «Suvrěmenne ljudi», vesela piesa za smutno kino «Puloverčik», četyrehtomnik — «Velika država s neprědivlivoju minulostju», «My jesmo vsi iz "Či-Či-Či-Pi», «Drobnějše zvězdy», «Zadorinky». Snimal se v filmah «Genij» (1991), «Depresija» (1991), «Hčem vašego muža» (1992).

Spektakly, postavjene po piesě Zadornova «Poslědno pokušanje», sut v programah několika rosijskyh teatrov. Spektakl «Vesna», postavjeny po povědkah Mihaila Zadornova jest vključeny v program Moskovskogo gubernskogo teatra od lěta 2017.

Prezentacija knigy, 2008

Zadornov jest vedl vlastny blog na sajtu gazety «Moskovsky komsomolec».

«Arijsko» proishodženje slovjan

Zadornov zajemal se o proizhodženju slovjan, ktoro razgledal v ramkah slovjanskogo novopaganstva, i takože jest propagoval ideju o proizhodženju slovjan od «arijcov» («drěvnyh arijev»), utvrdžal o «veličju slovjano-arijskyh prědkov», «prědnosti» slovjan nad Zapadom i pradomovině evropejcev v legendarnoj Hiperboreji. Sebe Zadornov jest definoval kako «paganca ery Vodolěja». Psevdohistoričnym pogledam Zadornova na temu historije Rusi sut posvěčene jegove knigy «Paganec ery Vodolěja», «Slava Rodu», «Tretje uho» i dr. Zadornov jest razděljal světopogled Valerija Čudinova, znajemogo glavno kako avtora psevdonaučnyh teorij v oblastah historie i lingvistiky, ktory tvrdil, že prvoju civilizacijeju v historii byla «slovjanska vědičska civilizacija», i že mnoge narody sut byli rusami.

Zadornov takože razděljal ideje Vladimira Ščerbakova i Genadija Grineviča o slovjanskom jezyku etruskoj pismenosti i «kretskogo diska». Ne dělajuči razliku medžu etruskimy nadpisami i «Velesovoju knigoju», utvrdžal, že etruski, ktori, podolg jemu, sut byli rusi, pisali sut «na doskah» (odsylanje k «Velesovoj knigě»). Podtrimoval ideju o velikoj russkoj civilizaciji, jestvovavšej zadolgo prěd Rjurikom.

Amaterska etimologija

Od 2006 goda Zadornov v ramkah ideologie slovjanskogo novopaganstva v svojih monologah, razgovorah, internetovom blogu i na drugyh medijah aktivno vystupoval s mnogymi amaterskymi praktikami v etimologiji russkyh slov, protirěčnymi lungvističnoj naukě, ale dělal to s humorom, začto tute priměry psevdoetimologije byli popularne. Amaterske etimologije on jest dobyval s pomočju metod, podobnyh metodam novopaganskogo pisatelja Sergeja Aleksejeva, s koristanjem harakternoj za novoopagancev tehniky «razkryvanja» «glubokyh», «prvonačelnyh» značenij slov russkogo jezyka črez jihno drobjenje na proizvoljno interpretujeme česti.

Priměr formulacije «hipotezy» Zadornova:

«…Kako se moglo stati, že taky razumny narod iznenada izčeznul iz historije? I opet davnym-davno, na zemje arijev jest počel napolzati lednik. Museli naši prědki sjeti so svojih sevěrnyh nasedenyh měst i idti za solncem. Tako arijci sut razsejali se — od slova «Rasseja» — na množstvo plemen, narodov po vsemu tutčasnomu našemu kontinentu od Indije do Evropy. Ale solnečno Ra jest vošlo v druge jezyky, daže v grečsky i latinu:

Литерату-ра, культу-ра, г-ра-мота и… сати-ра

Б-ра, люст-ра, ра-мпа, фа-ра…»

«Komsomoljskaja pravda» cituje polno satirično izstupjenje Zadornova, kde tvrdženje odnosno «Ra-teorije» bylso sdělano v kontekstu i v redu s naslědujučimi:

• богатырь (bogatyr) jest stvorěno iz dvoh slov — «бог» i «тырить» («tyriti» označalo «nagromaditi»). Bogatyr — toj, ktory jest nagromadil v sebe Boga;
• небеса (nebesa) — ne běsy, domovina Boga;
• аристократ (aristokrat) — Arij sto krat, arijec v stokratnom pokoljenju;
• Алла (žensko ime) — silaba «ал» — glavny, veličstvěny, močny. Kako ni čitaj, sprava nalěvo ili slěva napravo, vsekako Alla bude veličstvěna, rovnako sprědu i szadu;
• славянин (slovjanin) — славь-ян-инь (slavi yang-yin); yin — ženska energije, yang — mužska, aktivna;
• крестьянин (zemjedělec) — крест-ян-инь (križ-yang-yin). Tri svetyni v jednoj fljaškě!

Ocenjenje dějnosti

Zadornova podtrimyval Valerij Čudinov.

Specialist v oblasti historije russkogo jezyka, professor MDU, rukovoditelj Sektora historije russkogo literaturnogo jezyka Instituta russkogo jezyka imeni V. V. Vinogradova RAN V. M. Živov jest mněval metody Zadornova absolutno nenaučnymi i odměčal, že toj jih priměnjaje skoreje za cěljom propagacije slovjanofilnyh idej.

Akademik A. A. Zaliznjak jest odmětil, že diskutujuči s ukrajinskymi amaterskymi lingvistami avtor (ne nazyvajuči Zadornova po imenu) faktično sam koristaje podobne manipulačne metody. Fonetična akcentuacija trěbnogo korenja «drěvnogo slova» za dokazanje teorije «russkogo drěvnogo Ra» dělaje se sovršenno tako, kako i v ukrajinskoj amaterskoj lingvistikě iyvodi se proizhodženje ukrajincov od tevkrov («te-ukrov»), a to jest s ignorovanjem očevidnyh daže školnikam sufiksov i prědrastok.

V 2016 godu Mihail Zadornov jest stal finalistom antinagrady «Uvažajemy akademik VRAL» za distigy v oblasti psevdolingvistiky i aktivno propagavanje psevdohistorije.

Ale za vešinstvo ljudij, imajučih smysl za humor, jego lingvistične teorije ostali kako parodijne.

Politične pogledy

SŠA

Mihail Zadornov jest široko izvestny svojeju antiamerikanskoju satiroju. On jest faktično stvoril vlastnu marku humorističnyh tvorb «tupe amerikanci» s gaslom «nu tupe!», koristanje ktorogo pozdněje sam uznal kako neuměstno. Zadornovu prinaleži množstvo aforizmov na tutu temu.

Rosija

V oktobru 1993 poddržal činnost Borisa Jeljcina pri nasilnom odstranjenju Sjezda narodnyh deputatov zaradi "demokracie ", o čem 20 lět po tom iměl žalj. V pozdnjih lětah govoril, že jemu jest najvyše simpatična Komunistična partija Rosije, ale sam v njej ne byl členom.

Mnogo kritikoval reformaciju obrazovanja v Rosiji i zavedenje obveznogo EGE (Jedinogo državnogo egzamena), ktory jest odrodoju prijetoj v světu praktiky egzamenovanja na zakladě formalnyh testov s izborom medžu gotovymi rěšenjami. Od lěta 2010 napisal několiko člankov s jego kritikoju («EGE — kontrolny izstrěl do sistemy obrazovanja», «Uzkoumni, naprěd=2», «Prědavstvo»).

Literatura

• Бесков А. А. (2015). "Реминисценции восточнославянского язычества в современной российской культуре (статья первая)". Colloquium heptaplomeres (2): 6–18. Bylo arhivovano iz iztočnika 24 septembra 2021.
• Гайдуков A. B. под ред. Р. В. Шиженского (2016). "Новое язычество, неоязычество, родноверие: проблема терминологии". Язычество в современной России: опыт междисциплинарного исследования: Монография. Нижний Новгород: Мининский университет, Типография Поволжье. str. 24–46.
• Дроботенко С. А. (2018). Михаил Задорнов. Шеф, гуру, незвезда…. М.: Эксмо. str. 288. ISBN 978-5-04-094466-8.
• Задорнова Л. Н. (2009). Задорновы. История рода. М.: Амрита-Русь. str. 287. ISBN 978-5-9787-0453-2.
• Исайчев С. А. (2021). "Теоретическое язычество". Известия Иркутского государственного университета. Серия: Политология. Религиоведение: 118–125.
• Ливанов К. Д. (2013). "Наука и шарлатаны: шарлатанство ради идеи" (PDF). Природа (na russkom). Наука (3): 24–32.
• "Наука и псевдонаука". Антропологический форум (18): 9–140. 2013.
• Полиниченко Д. Ю.; Бурханова М. С. (2013). "Любительские лингвистические концепции в современной России (на примере творчества М. Н. Задорнова)". NB: Филологические исследования (2): 67–81.
• Эрлихман В. (2012). "Мушкетёры и белошвейки лженауки". Родина (9): 85–87.

Vnješne linky

• Tutoj članok imaje prěvod iz članka «Задорнов, Михаил Николаевич» v Vikipediji na russkom (spis avtorov; dozvoljenje CC BY-SA 4.0).
• Tutoj članok imaje prěvod iz članka «Mikhail Zadornov (comedian)» v Vikipediji na anglijskom (spis avtorov; dozvoljenje CC BY-SA 4.0).