Wp/isv/Ю

Ю, ю (ju) jest bukva kiriličnoj azbuky, koristajema vo vsih sučasnyh vozhodnoslovjanskyh jezykah i v bulgarskom, a takože v mongolskom i v večinstvu uralskyh, turkijskyh, kavkazskyh i drugyh jezykov govorjenyh na teritoriji byvšego Sovětskogo sojuza. Ona služi kako jotovany ekvivalent bukvy У i v svezi s tym izgovarjaje se kako [ju] ili (poslě palatalizovanoj suglasky) [u]. Ona takože upotrěbjaje se v kiriličnyh transkripcijah němečskogo ü i francuzskogo/niderlandskogo u [y].

V staroslovjanskoj azbukě ona obyčno zajmala 33. město i ne imala čislno značenje. Jejna nazva, tako samo kako sučasno, byla ю «ju». Tuta nazva može byti rezultat zaměšenja osobnogo zaimennika ѭ «jų» (viniteljnik od «ona») i nazvy toj bukvy, veliky jus, ibo uže v 11. stolětju jejin nosovy izgovor izčeznul v starodavnoj Rusi. Forma bukvy Ю proizhodila od grečskogo dvuznaka ιǒ (ιου). Drugo možno proizhodženje jest od glagoličnoj bukvy ju (Ⱓ), ktora može byti izvedena iz latinskyh bukv iu. V staroslovjanskyh rukopisah, psaltyrah i evangeljah od 11. do 15. stolětja takože strěčaje se obratnu versiju, Ꙕ.

V někojih neslovjanskyh jezykah sut versije bukvy ю z diakritičnymi znakami:

• ю̄ (s makronom) v aleutskom, evenkijskom, mansijskom, nanajskom, negidalskom, ulčskom, kildinsko-saamskom, selkupskom i nenečskom jezykah za označenje dolgosti samoglasky
• ю̂ (s cirkumfleksom) v poljskoj kirilici 19. stolětja i starom pravopisu marijskogo jezyka
• ю̈ (s umlautom) v selkupskom i staroj azbukě karelskogo jezyka
• ю̆ (s brevisom) v hantyjskom jezyku

Kodovanje

Kodovanje		Ю	ю	Ꙕ	ꙕ
Nazva v Unikodu		CYRILLIC CAPITAL LETTER YU	CYRILLIC SMALL LETTER YU	CYRILLIC CAPITAL LETTER REVERSED YU	CYRILLIC SMALL LETTER REVERSED YU
Unikod	šestnadseterična sistema	U+042E	U+044E	U+A654	U+A655
	deseterična sistema	1070	1102	42580	42581
HTML	šestnadseterična sistema	Ю	ю	Ꙕ	ꙕ
	deseterična sistema	Ю	ю	Ꙕ	ꙕ
	alfabetična sistema	&#YUcy;	&#yucy;	—	—