Г̓, г̓ (ge s komoju) jest bukva razširjenoj kirilice, sostavjena iz bukvy г i komy (zarezky). Ona byla upotrěbjena v pečatnom izdanju monografije Pjotra Uslara o abhazskom jezyku iz 1887 g. za označenje zvučnogo uvularnogo frikativa [ʁ] ili zvučnogo velarnogo frikativa [ɣ]. Redaktor tutogo izdanja, ukrajinsky pedagog Myhajlo Romualdovyč Zavadskyj, izměnil poněkoje rukopisne bukvy samogo Uslara na druge, inspirovane osetinskoju ortografijeju Vsevoloda Millera, argumentujuči, že rukopisne bukvy «značno uveličivajut cěnu izdanja, bez vsekakoj prědnosti za děla», i že «Uslar, nakoliko nam izvěstno, ne govori o neobhodimosti shranjenja prijetyh jim načrtanij, a samo izražaje želanje udržati čislo znakov, čto my v točnosti i jesmo izpolnili». Tym sposobom izměnil Uslarovu bukvu г̧ na г̓.[1] Tuta izměna, kako večinstvo ostalyh izměn vvedenyh Zavadskym, jednakože ne prijela se, a v pozdnějših variantah Uslarovogo alfabeta tojže sam zvuk prědstavila bukva ҕ (od 1996: ӷ).[2]
