Wp/grc/Ὅσιος ὁ ἐκ Κορδούβης
Τοῦτο τὸ λῆμμα ἐγράφη ἐν τῇ Κοινῇ διαλέκτῳ.
Τοῦτο τὸ λῆμμα ἀνατεθεώρηται.
Ὄσιος, ὁ τῆς ἐν Ἰβηρίᾳ Κορδούβης ἐκκλησίας προεστώς (περὶ τὸ 257–359), ἀνὴρ ἐγένετο ἐπιφανέστατος ἐν τοῖς τῆς Ἐκκλησίας ἀρχαίοις χρόνοις. Γενναῖος μὲν γὰρ ἀνεδείχθη τῆς τοῦ ὁμοουσίου πίστεως πρόμαχος κατὰ τῆς Ἀρειανῆς μανίας, ἐπρωτοστάτησε δὲ τῆς ἐν Νικαίᾳ ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου καὶ ἄλλων τινῶν. Διὸ καὶ ὡς ἅγιος καὶ ὁμολογητὴς παρὰ πάσαις ταῖς Ἐκκλησίαις, Ἀνατολικαῖς τε καὶ Δυτικαῖς, τιμᾶται, τῆς μνήμης αὐτοῦ ἑορταζομένης τῇ 27ῃ τοῦ Αὐγούστου μηνός.
Νεότης καὶ Ἱερωσύνη
[edit | edit source]Γεννηθεὶς μὲν περὶ τὸ 256, τῆς δὲ ἐπισκοπῆς ἠξιώθη περὶ τὸ 295. Ἐν δὲ τοῖς τοῦ Μαξιμιανοῦ διωγμοῖς μικροῦ δεῖν τὸν τοῦ μαρτυρίου στέφανον ἀπέλαβεν. Μετέσχε δὲ τῆς ἐν Ἐλβίρᾳ συνόδου (περὶ τὸ 300), ἐν ᾗ κανόνας ἀκριβεστάτους κατὰ τῶν παραπεσόντων καὶ τῶν ἀναξίων κληρικῶν ἐκύρωσεν. Ἐντεῦθεν δὲ ἡ δόξα αὐτοῦ ἐν ταῖς τῆς Ἑσπερίας Ἐκκλησίαις μεγάλως ηὐξήθη.
Ἡ πρὸς Κωνσταντῖνον οἰκειότης καὶ ἡ Ἀρειανὴ ἔρις
[edit | edit source]Περὶ τὸ 313 ὁ Ὄσιος ἐγένετο σύμβουλος Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου (μνεία γίγνεται αὐτοῦ ἐν βασιλικῇ ἐπιστολῇ πρὸς Καικιλιανὸν τὸν Καρχηδόνος). Ἐν ἔτει 324 ἀπεστάλη εἰς Ἀλεξάνδρειαν, ὡς τὴν μεταξὺ Ἀρείου καὶ Ἀλεξάνδρου ἔριν διαλύσων. Προκαθεζόμενος δὲ συνόδου ἐν Ἀντιοχείᾳ, τῆς τοὺς Ἀρειανίζοντας καθαιρούσης, ἐν ἔτει 325—ὡς εἰκός—προήδρευσεν τῆς ἐν Νικαίᾳ μεγάλης συνόδου, ἐν ᾗ ὁ Υἱὸς ὁμοούσιος τῷ Πατρὶ ὡμολογήθη.
Δόξα καὶ Ἀντιλογία
[edit | edit source]Ἐπὶ 50 σχεδὸν ἔτη ὁ Ὄσιος ὡς στῦλος σοφίας καὶ ἀληθείας ἐτιμᾶτο. Μετὰ δὲ τὴν Κωνσταντίνου τελευτήν, ἐπὶ Κωνσταντίου Βʹ, οἱ Ἀρειανοὶ ἐκραταιώθησαν. Ὁ Εὐσέβιος Νικομηδείας ἔπεισε τὸν βασιλέα ἀναγκάσαι τὸν Ὄσιον καταγνῶναι τοῦ Ἀθανασίου· ὁ δὲ ἀνδρείως ἀντέστη. Ἐν δὲ τῇ κατὰ Σαρδικὴν συνόδῳ (περὶ τὸ 343) πρῶτος ὑπέγραψε, δεικνύς τὴν οἰκείαν πρωτοκαθεδρίαν ἐν τῷ κατὰ τῶν αἱρετικῶν ἀγῶνι.
Ὑπερορία καὶ Τελευτή
[edit | edit source]Τῆς δὲ τῶν Ἀρειανῶν βίας ἐπιτεινομένης, εἰς Σίρμιον ἐξωρίσθη περὶ τὸ 355. Ἐκεῖσε δὲ ἐπιστολὴν παρρησίας γέμουσαν πρὸς Κωνστάντιον ἔγραψε, ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας ἐλευθερίας καὶ κατὰ τῆς βασιλικῆς ἐπεμβάσεως. Ἐν ἔτει 357, γήρᾳ καὶ βασάνοις κάμνων, τῷ τύπῳ τῆς Γʹ ἐν Σιρμίῳ συνόδου (τῷ Ὁμοίῳ λεγομένῳ) ὑπέγραψε, δι’ ὃν καὶ εἰς Κορδούβην ἐπανῆλθεν. Ἐν ἔτει 359 ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ, πολλοὺς πειρασμοὺς καὶ ἀγῶνας ὑπὲρ τῆς ὀρθοδοξίας ὑπομείνας.