Wp/grc/Ἰνδοὺς στρατεία Ἀλεξάνδρου
Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.
Τοῦτο τὸ λῆμμα ἀνατεθεώρηται.
Μετὰ τὴν κατάλυσιν τῆς Περσικῆς ἀρχῆς ὁ Μακεδὼν βασιλεὺς Ἀλέξανδρος τὸ στράτευμα εἰς τὰ Ἰνδικὰ μέρη ἤγαγεν (ἔτεσι τοῖς 327–325 πρὸ τῆς κοινῆς ἡμῶν χρονολογίας). Τήν τε χώραν τὴν παρὰ τὸν Ἰνδὸν ποταμὸν καὶ τὴν Παντζάβην περιελάμβανε, Γανδάραν τε καὶ Τάξιλα· οὕτω δὲ ἡ Μακεδονικὴ ἀρχὴ μέχρι τοῦ ἐσχάτου τῆς Ἀσίας διηυρύνθη.
Γανδάρα καὶ Τάξιλα
[edit | edit source]Τὴν μὲν οὖν Γανδάραν χώραν, τὸ πάλαι ὑπὸ Πέρσαις ἡγεμονευομένην, ἐχειρώσατο ὁ Ἀλέξανδρος· ὁ δὲ Ἄμβις, ὁ τῶν Ταξίλων βασιλεύς, ἑκὼν ὑπήκουσεν, συμμαχίαν τε καὶ χορηγίαν παρασχών· καὶ οὕτω δὴ ἡ διάβασις τοῦ Ἰνδοῦ ποταμοῦ ἄνευ μάχης ἐγένετο.
Πόλεμοι πρὸς Ἀσπασίους καὶ Ἀσσακηνούς
[edit | edit source]Οἱ μέντοι ὀρεινοὶ βάρβαροι, Ἀσπασίοι καὶ Ἀσσακηνοί, ἀντέστησαν. Χειμῶνος δὲ ὄντος τοῦ ἔτους 327/326 ὁ Ἀλέξανδρος τά τε ὀχυρώματα Μάσσαγαν καὶ Ὧραν κατέλαβε, πολλοὺς φονεύσας, καὶ τὸ φρούριον τὸ καλούμενον Ἄορνος, χαλεπὸν ὂν ἑλεῖν καὶ καρτερόν, χρόνον τινὰ πολιορκήσας εἷλεν.
Ἡ παρὰ τῷ Ὑδάσπῃ μάχη
[edit | edit source]Παρὰ δὲ τῷ Ὑδάσπῃ ποταμῷ (ἔτει τῷ 326) ὁ Πῶρος, τῶν Παυράβων βασιλεύς, στρατιᾷ πολλῇ καὶ ἐλέφασι παρετάξατο. Ὁ δὲ Ἀλέξανδρος, καίπερ ὑετοῦ τε καὶ πλημμύρας οὔσης, τολμηρῶς διαβὰς τὸν ποταμὸν νίκην λαμπρὰν κατειργάσατο. Τὸν μέντοι Πῶρον, θαυμάσας αὐτοῦ τὴν ἀνδρείαν, πάλιν ἔστησεν ἄρχοντα, ὑπήκοον μέντοι τῇ αὑτοῦ ἀρχῇ.
Κτίσεις Βουκεφάλων καὶ Νικαίας
[edit | edit source]Μετὰ δὲ τὴν νίκην ὁ Ἀλέξανδρος πόλεις δύο ἐπὶ ταῖς ὄχθαις τοῦ ποταμοῦ ἔκτισεν, Βουκέφαλά τε καὶ Νίκαιαν, ὧν τὴν μὲν ἀπὸ τοῦ ἵππου τοῦ ἑαυτοῦ Βουκεφάλου ὠνόμασε (τότε γὰρ ἐτελεύτησεν), τὴν δὲ ἀπὸ τῆς νίκης. Φρουρὰς δὲ ἐνταῦθα κατέλιπεν ὡς ἐρείσματα τῆς ἀρχῆς.
Ἡ πρὸς Μαλλοὺς στρατεία καὶ τὸ τραῦμα
[edit | edit source]Κατελθὼν δὲ εἰς τὴν Παντζάβην, πρός τε τοὺς Μαλλοὺς καὶ Ὀξυδράκας ἐπολέμει. Ἐν δέ τινι πολιορκίᾳ ὁ Ἀλέξανδρος αὐτὸς πρῶτος ἀναβὰς ἐπὶ τὸ τεῖχος βέλει χαλεπῶς ἐτρώθη, ὥστε ὀλίγου δεῖν ἀποθανεῖν. Οἱ μέντοι στρατιῶται, ὁρῶντες τὸν βασιλέα κινδυνεύοντα, μᾶλλον ἔτι προθύμως ἠγωνίζοντο.
Ἡ ἐπὶ τῷ Ὑφάσει στάσις
[edit | edit source]Ἀφικομένων δὲ ἐπὶ τὸν Ὕφασιν ποταμὸν οἱ στρατιῶται οὐκέτι προϊέναι ἠβούλοντο. Ἐπιέζοντο γὰρ ὑπό τε τῶν πόνων καὶ πόθῳ τῆς οἰκείας, ἔλεγόν τε ὡς ἡ τῶν Νανδῶν δύναμις μυρίοις ἐλέφασι καὶ στρατεύμασιν ἀμηχάνοις ἰσχύοι. Ὁ μὲν οὖν Ἀλέξανδρος τὸ πρῶτον ὀργῇ ἐχρῆτο, ὕστερον δὲ εἶξε τῇ γνώμῃ αὐτῶν. Ἐξέκλινεν οὖν πρὸς νότον, διὰ τῆς Παντζάβης καὶ Σίνδου, ἔπειτα δὲ κατέπλευσεν οἴκαδε.
Σημασία
[edit | edit source]Ἡ μὲν οὖν ἐπὶ τοὺς Ἰνδοὺς στρατεία, καίπερ βραχεῖα οὖσα τῷ χρόνῳ, τὴν Ἀλεξάνδρου δύναμιν ἐς τὴν ἀκροτάτην ἀνατολὴν ἤνεγκεν. Πόλεις τε γὰρ ἔκτισε καὶ ἡγεμόνας κατέστησε καὶ μνήμην Ἑλληνικὴν ἐν ταῖς χώραις κατέλιπεν. Ἐνταῦθα δὲ σαφῶς ἐφάνη ὅτι οὐ μόνον ἡ τόλμη τε καὶ ἡ στρατηγία, ἀλλὰ καὶ ὁ τῶν στρατιωτῶν μόχθος τοὺς ὅρους τῆς βασιλείας ἔθετο.