Wp/grc/Ἀλεξανδρέων Ἰατρικὴ Σχολή

 Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.

 Τοῦτο τὸ λῆμμα ἐλέγχθη.

Ἡ Ἀλεξάνδρεια, πόλις ἐν ᾗ ἐθεμελιώθη τὸ λεγόμενον Ἐμπειρικὸν σχολεῖον, ᾧ ἔδοξεν ὅτι τοῖς ἰατροῖς οὐ τὸ θεωρεῖν, ἀλλ’ ἡ ἐπιτυχία καὶ ἡ πρᾶξις ἀναγκαία ἐστίν.

Ἡ Ἀλεξανδρέων Ἰατρικὴ Σχολή ἦν περίφημον διδασκαλεῖον καὶ ἱερὸν ἰατρικῆς τέχνης, ἱδρυθεῖσα κατὰ τοὺς Ἑλληνιστικοὺς χρόνους ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τῆς Αἰγύπτου, περὶ τὸ τριακοσιοστὸν ἔτος πρὸ Χριστοῦ. Ἐνταῦθα πρῶτον ἐγένετο τὸ συνάγειν ἐμπειρίαν καὶ λόγον ἐπὶ τὴν θεραπείαν τῶν σωμάτων, ἔνθα οἱ ἰατροὶ ἐξ Ἑλλάδος, Αἰγύπτου καὶ Ἀνατολῆς συνῄεσαν.

Ἡ πόλις Ἀλεξάνδρεια, κτισθεῖσα ὑπὸ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος, ἐγένετο τῆς παιδείας καὶ φιλοσοφίας μέγιστον ἄστυ. Ἐν τῇ βιβλιοθήκῃ τῇ μεγάλῃ ἐτηρεῖτο πλῆθος συγγραμμάτων ἰατρικῶν, ὧν οἱ λόγοι Ἱπποκράτους καὶ Ἀριστοτέλους ἐτίμωντο. Ἐν τούτῳ τῷ περιβάλλοντι ἡ τῶν Ἀλεξανδρέων ἰατρικὴ τέχνη προέβη ἐπὶ τὰ σώματα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ἐπεὶ πρὸ τούτου ἄνομος ἦν ἡ τομή καὶ ἡ ἀνατομή τῶν νεκρῶν.

Ἡρώφιλος καὶ Ἐρασίστρατος

Ἐν τοῖς διασήμοις ἰατροῖς ἦν ὁ Ἡρώφιλος, ὃς πρῶτος ἐτόλμησε τὰ ἔνδον ὀργανα σκοπεῖν καὶ γράφειν περὶ τῆς τοῦ ἐγκεφάλου φύσεως ὡς ἄρχης τοῦ αἰσθάνεσθαι. Ἐπιγνὼν τὰς κοιλίας τοῦ ἐγκεφάλου καὶ τὰ νεῦρα, ἔδειξεν ὅτι ὁ νοῦς ἐνταῦθα ἐστίν, οὐχὶ ἐν καρδίᾳ ὡς πρὸ τούτου ᾤοντο.

Ἐρασίστρατος δὲ ὁ νεώτερος ἦν ἄνθρωπος συνετὸς καὶ μηχανικὸς τῷ λογισμῷ· ἐπεσκέψατο τὴν καρδίαν, τὰς φλέβας, τὰ νεῦρα, καὶ ἔγραψε περὶ τῆς ἀναπνοῆς καὶ τῆς τροφῆς τοῦ σώματος ὡς μηχανικῆς κινήσεως. Ἀπέβαλε δὲ τὴν δοξασίαν τῶν χυμῶν, καὶ ἐνόμισεν ὅτι ἡ νόσος ἐγγίνεται διὰ τὴν ἀνωμαλίαν τῶν μορίων καὶ τὴν ὑπερβολὴν τῶν ῥευμάτων.

Περὶ χειρουργίας καὶ φαρμάκων

Ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἡ χειρουργία καὶ ἡ τῶν φαρμάκων ἐπιστήμη ἤκμασε. Ἰατροὶ πολλοὶ ἐπεχείρουν καινοῖς παρασκευάσμασιν, ἐδοκίμαζον δὲ καὶ φάρμακα καὶ δηλητήρια, ὥστε γνῶναι τὴν δύναμιν ἑκάστου.

Ἐκ τῆς διαφορᾶς τῶν δογμάτων ἐγεννήθη τὸ λεγόμενον Ἐμπειρικὸν Σχολεῖον, ὃ ἔφη ὅτι τὸ μὲν θεωρεῖν μάτην ἐστίν, ἡ δὲ ἐμπειρία μόνη κριτὴς τῆς ἰατρικῆς τέχνης. Ὁ Γλαύκων ὁ Ταρήντιος ἐδίδασκεν ὅτι δεῖ τὰ πεπραγμένα θεωρεῖν, εἴτε παρ’ αὑτοῦ εἴτε παρ’ ἄλλων, καὶ ἐκ τούτων μανθάνειν. Ὅμως δὲ οἱ τοιοῦτοι ἰατροὶ ἠμέλουν τῆς φυσιολογίας, καὶ πολλάκις ἐθεράπευον τὰ φαινόμενα μᾶλλον ἢ τὴν αἰτίαν αὐτῶν.

Περὶ ἰατρικῆς ἀστρολογίας

Ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ ἡ ἰατρικὴ συνῆπτο τῇ ἀστρολογίᾳ. Πολλοὶ γὰρ ἰατροὶ ἐπερωτῶντες τοὺς ἀστρολόγους ἐθεώρουν τὰ σημεῖα τῶν ἄστρων πρὸ τοῦ θεραπεύειν, ἵνα τὸν καιρὸν ἄριστον λάβωσιν. Ἡ τοιαύτη δόξα ἦν κατὰ τὴν Ἑρμαϊκὴν καὶ Αἰγυπτιακὴν παράδοσιν, ἣν ἔφη τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἁρμονεῖσθαι τῇ τάξει τοῦ κόσμου. Ὅθεν πολλοὶ ἔγραψαν περὶ ζῳδίων, βοτανῶν, λίθων καὶ θεραπειῶν, κατὰ τοὺς τοῦ Πτολεμαίου καὶ τῶν ἄλλων διδασκάλων νόμους.