Wp/grc/Χριστιανισμὸς ἐν τῷ Α΄ Αἰῶνι

Ὁ Χριστιανισμὸς ἐν τῷ πρώτῳ αἰῶνι ἀνέτειλε ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, ἐν μέσῳ Ἰουδαϊκῶν καὶ Ἑλληνιστικῶν παραδόσεων. Ἄρξατο ὡς μικρὸν κίνημα περὶ τὰς διδασκαλίας, τὸν βίον, τὸν σταυρὸν, καὶ τὴν ἀνάστασιν Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου. Οἱ ἀκόλουθοι αὐτοῦ, ἀρχικῶς Ἰουδαῖοι, ἀνεπτύχθησαν εἰς διακριτὴν θρησκείαν, μεταδίδοντες τὸ μήνυμα κυρίως διὰ τῶν ἀποστολικῶν ἐπιχειρήσεων Παύλου τοῦ Ταρσεύς.
Ἰουδαϊκὴ Προέλευσις
[edit | edit source]Ὁ Χριστιανισμὸς ἀνέτειλε ἐν ποικίλοις Ἰουδαϊκοῖς ἐλπίσιν μεσσίας. Αἱ διδασκαλίαι Ἰησοῦ ἔδειξαν ἠθικὴν συμπεριφορὰν, τὴν ἐγγύτητα τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, καὶ νεωτέραν ἐρμηνείαν τοῦ Νόμου. Ἡ διακονία αὐτοῦ περιείχε κηρύγματα, θεραπείας, καὶ συναγωγὴν μαθητῶν. Μετὰ τὸν σταυρὸν περὶ τὸ 30–33, οἱ μαθηταὶ ἀνέφερον τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ, ἣ ἔκτισε τὴν θεολογικὴν βάσιν τῆς πίστεως.
Ἰουδαϊκὸς Χριστιανισμὸς καὶ Πρακτικά
[edit | edit source]Οἱ ἀρχαῖοι μαθηταὶ, καλούμενοι Ἰουδαῖοι Χριστιανοί, τὴν παραδοσιακὴν ἐντολὴν ἐτήρουν, ἀλλὰ ἐπιβεβαίωναν Ἰησοῦν Μεσσίαν. Τὰς πρακτικάς περιελάμβανον βάπτισμα, κοινὰ δείπνα, προσευχὰς, καὶ διδασκαλίαν. Ἡ Ἱεροσολυμιτικὴ ἐκκλησία ἦν ὁ κεντρικὸς κόμβος, ὑπὸ ἡγεμονίας Ἰακώβου, ἀδελφοῦ τοῦ Ἰησοῦ. Κρηδοὺς, Χριστολογικὰς στοχασίας, καὶ ἐσχατολογικὰς ἐλπίδας ἀνέπλασαν τὴν ταυτότητα τῆς κοινότητος.
Κήρυγμα πρὸς ἔθνη
[edit | edit source]Τὸ μήνυμα Χριστοῦ ἐπεκτάθη ταχέως πρὸς ἔθνη. Αἱ ἀποστολικαὶ ἐπιχειρήσεις Παύλου ἔθεσαν τὴν πίστιν ἐν Χριστῷ ἱκανὴν, ἀπαλλάττουσα τὴν τήρησιν τοῦ Νόμου Ἰουδαϊκοῦ, διευκολύνοντας τὴν ἔνταξιν ἀλλοεθνῶν. Αὕτη ἡ διάδοσις ἐδημιούργησεν κοινότητας ἐν Μικρᾷ Ἀσία, Ἑλλάδι, καὶ Ῥώμῃ, καθιστῶσα τὸν Χριστιανισμόν θρησκείαν ἀποικιακὴν καὶ ποικίλην.
Διωγμοί καὶ Προκλήσεις
[edit | edit source]Οἱ ἀρχαῖοι Χριστιανοί ὑπέφερον ἀπὸ ἐχθρῶν Ἰουδαίων καὶ Ῥωμαίων. Οἱ διωγμοί ἦσαν τοπικοί, ἀναποφάσιστοι, καὶ συχνὰ διὰ αἰτιάσεις ἀπιστίας ἢ βλασφημίας. Παρά ταῦτα, αἱ κοινότητες ἐτάσσοντο, προσηύχοντο, ἐδίδασκον, καὶ διέσωσαν τὰς πίστεις διὰ ἐπιστολῶν καὶ προφορικῆς διδασκαλίας.
Σύνταξις Κειμένων
[edit | edit source]Κατὰ τὸν αἰῶνα τοῦτον ἐγράφησαν τὰ πρώτα κείμενα Χριστιανικά, ἐπιστολαὶ καὶ προ-Εὐαγγέλια. Ταῦτα διέδιδον τὰς διδασκαλίας, ἠθικὰς κατευθύνσεις, καὶ λειτουργικὰς πρακτικάς, συμβάλλοντα εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν ἱερῶν Γραφῶν (Νέας Διαθήκης).
Διάστασις ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊσμόν
[edit | edit source]Καὶ ἐπὶ τῆς ἰδεολογικῆς καὶ τελετουργικῆς διαφορᾶς, ὁ Χριστιανισμὸς ἀνεχώρισεν ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊσμόν. Ἡ ἔνταξις ἀλλοεθνῶν, τὰ δόγματα περὶ τῆς θεότητος Ἰησοῦ, καὶ διαφοραί ἐν ταῖς τελεταῖς ἀνέπτυξαν διακριτὴν ταυτότητα. Ἔως τὸ τέλος τοῦ αἰῶνος, ὁ Χριστιανισμὸς ἀνεγνωρίζετο ὡς αὐτοτελὴς κίνησις ἐν τῷ Ῥωμαϊκῷ κόσμῳ.