Wp/grc/Πόλεμος τῆς Γρανάτης
Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.
Ὁ πόλεμος τῆς Γρανάτης ἦν σειρά στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τοῦ 1482 μέχρι τοῦ 1492 μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν βασιλέων τῆς Ἰσπανίας καὶ τοῦ Μουσουλμανικοῦ κράτους τῆς Γρανάτης, ἣ ἐτελεῖτο ἐν τῷ νοτιοανατολικῷ μέρει τῆς Ἰβηρικῆς χερρονήσου. ἐπὶ τῶν Ἰσαβέλλης τῆς Καστίλης καὶ Φερδινάνδου τοῦ Ἀραγωνίου ἡ σύγκρουσις ἐτελεύτησε τῇ παραδόσει τῆς πόλεως Γρανάτης ὑπὸ τοῦ ὑστάτου Ναζαριτικοῦ ἄρχοντος, Μωάμεθ τοῦ δωδεκάτου (Βοαβδίλ), καὶ τῇ προσαρτήσει τῆς χώρας εἰς τὴν Καστιλιανὴν ἀρχήν, ὅπερ ἐθεωρήθη τέλος τῆς Ἀνακατακτήσεως.
ἡ μάχη οὐχ ἅπαξ ἐγένετο, ἀλλὰ δι’ ἐτῶν δεκα, ἐν αἷς ἐγίνοντο πολιορκίαι καὶ ἐποχιακαὶ ἐκστρατεῖαι. ἡ νίκη τῶν Χριστιανῶν ἐνεδυνάμωσε τὴν ἐξουσίαν τῶν καλουμένων Καθολικῶν βασιλέων καὶ ἔθεσε θεμέλια τῆς ἑνιαίας Ἰσπανίας καὶ τῆς ὕστερον ἐπιρροῆς αὐτῆς ἐν τῇ Εὐρώπῃ.
Αἱ ἀρχαὶ τῆς συγκρούσεως
[edit | edit source]ἡ ἀφορμὴ τοῦ πολέμου ἐγένετο ἐν τῷ 1482, ὅτε οἱ Χριστιανοὶ κατέλαβον τὴν πόλιν Ἀλχάμαν τῆς Γρανάτης, ὀχυρὸν στρατόπεδον. τὸ Ναζαριτικὸν βασίλειον, πάλαι λαμπρὸν καὶ πολιτισμῷ πλούσιον, ἤδη ἠσθένη διὰ στάσεων καὶ ὀικονομικῶν βαρῶν, ὅσα προῆλθον καὶ ἐκ τῶν φόρων οὓς ἐπλήρωνε τῇ Καστίλῃ.
οἱ Χριστιανικαὶ δυνάμεις ἐχρήσαντο πυροβόλα καὶ πολιορκητικὰ μηχανήματα, ἃ ἠδυνήθησαν νὰ καταβάλωσι τὰ τείχη πολλῶν πόλεων. ἡ στρατεία οὐκ ἦν συνεχής· ἐγίνοντο διακοπαὶ χειμῶνος καὶ διαπραγματεύσεις, ἀλλ’ ἡ πίεσις ἐπὶ τὴν Γρανάτην διηνεκῶς ηὔξανεν.
Ἡ παράδοσις τῆς Γρανάτης
[edit | edit source]κατὰ τὸ 1491 συνεφωνήθησαν ὅροι παραδόσεως (Capitulaciones), οἵτινες ἐπέτρεπον εἰρηνικὴν ἔξοδον καὶ τινὰς ἐγγυήσεις τοῖς κατοίκοις. τῇ δευτέρᾳ Ἰανουαρίου 1492 ὁ Βοαβδίλ παρέδωκε τὴν πόλιν καὶ τὴν Ἀλάμβραν εἰς τὰς χεῖρας τῶν Χριστιανῶν. ἡ ἡμέρα αὕτη ἐμνημονεύεται ἔτι ἐν Γρανάτῃ.
ἡ πτῶσις τῆς Γρανάτης ἐσήμανε τέλος τῆς πολιτικῆς Μουσουλμανικῆς παρουσίας ἐν Ἰβηρίᾳ καὶ ἐστέρεωσε τὴν ἐξουσίαν τῶν Καθολικῶν βασιλέων. ὀλίγον μετὰ ταῦτα ἐνεθάρρυναν ἐξερευνήσεις καὶ νέας ἐπιχειρήσεις ὑπερπόντιους.
Συνέπειαι καὶ κληρονομία
[edit | edit source]ὁ πόλεμος ἔσχε βαθεῖαν ἐπίδρασιν εἰς τὴν κοινωνίαν. ἡ ἑπομένη πολιτικὴ ὁδήγησε εἰς περιορισμὸν τῶν μη Χριστιανικῶν κοινοτήτων· Ἰουδαῖοι καὶ Μουσουλμάνοι ἐγένοντο ἀντικείμενον πιέσεων, καὶ πολλοὶ ἐξεδιώχθησαν ἢ ἠναγκάσθησαν νὰ μεταστῶσιν. ἡ παραδοσιακὴ συμβίωσις τῶν θρησκειῶν ἐμετριάσθη.
ἱστοριογραφικῶς ὁ πόλεμος τῆς Γρανάτης θεωρεῖται τελευταῖον κεφάλαιον τῆς Ἀνακατακτήσεως καὶ ἀφετηρία νέας περιόδου Ἰσπανικῆς ἑνότητος καὶ ἐπεκτάσεως. ἡ μνήμη αὐτοῦ ἐπιβιώνει ὡς σύμβολον μεταβολῆς μεταξὺ μεσαιωνικοῦ κόσμου καὶ τῆς νεωτέρας ἐποχῆς.