Wp/grc/Πολύβος (ἰατρὸς)

 Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.

Πολύβος ἦν ἰατρὸς ἀρχαῖος Ἕλλην, ἀκμάσας ἐν τῇ Κῷ περὶ τὸν τέταρτον καὶ πέμπτον αἰῶνα π.Χ., ὃς ἦν μέλος τῆς περιφανοῦς Ἱπποκρατικῆς σχολῆς. Δοκεῖ μὲν εἶναι ὁ γαμβρὸς τοῦ Ἱπποκράτους, θυγατέρα γὰρ αὐτοῦ ἐγημε. Ἡ κυρία ἀξία τοῦ Πολύβου ἐν τῇ ἱστορίᾳ τῆς ἰατρικῆς κεῖται ἐν τῷ εἶναι τὸν πιθανώτατον συγγραφέα ἑνὸς τῶν σπουδαιοτάτων κειμένων τοῦ Ἱπποκρατικοῦ Σώματος. Τὸ ἔργον αὐτοῦ καθώρισε τὸ ἀρχαῖον πλαίσιον τῆς λογικῆς ἰατρικῆς.

Συγγραφὴ καὶ Περὶ Φύσεως Ἀνθρώπου

Ὁ Πολύβος ἀποδίδεται ὑπὸ πολλῶν ἀρχαίων πηγῶν, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Γαληνοῦ, ὡς ὁ ἀληθὴς συντάκτης τοῦ ἔργου "Περὶ Φύσεως Ἀνθρώπου" (De Natura Hominis). Εἰ καὶ τὸ κείμενον ἐπέγραφε τῷ Ἱπποκράτει, τὸ ἐντὸς αὐτοῦ περιεχόμενον τὸ συστηματικὸν καὶ τεταγμένον ὑποδεικνύει φοιτητὴν ὕστερον ἤ τινα συνάδελφον τοῦ διδασκάλου. Αὕτη ἡ πραγματεία ἔλαβεν ἀξίαν μεγίστην, γενόμενος ἡ τυπικὴ εἰσαγωγὴ εἰς τὴν θεωρίαν τῆς ἰατρικῆς διὰ πολλὰς γενεὰς τῶν μαθητῶν.

Τὸ Δόγμα τῶν Τεσσάρων Χυμῶν

Ἡ σπουδαιοτάτη συμβολὴ τοῦ Περὶ Φύσεως Ἀνθρώπου ἦν ἡ ἐπίσημος καὶ περιεκτικὴ διατύπωσις τοῦ Δόγματος τῶν Τεσσάρων Χυμῶν. Ἡ θεωρία αὕτη ἐβεβαίου ὅτι τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου συνέκειτο ἐκ τεσσάρων κυρίων ὑγρῶν—αἵματος, φλέγματος, ξανθῆς χολῆς, καὶ μέλαινας χολῆς—καὶ ὅτι ἡ ὑγεία ἐτηρεῖτο διὰ τῆς τελείας ἰσορροπίας τούτων τῶν στοιχείων. Τὸ φυσιολογικὸν τοῦτο πρότυπον ἦρξεν τῆς Δυτικῆς ἰατρικῆς σκέψεως ἐπὶ σχεδὸν δισχίλια ἔτη.

Ὁ Ῥόλος ἐν τῇ Σχολῇ τῇ Ἱπποκρατικῇ

Ὡς γαμβρὸς τοῦ Ἱπποκράτους καὶ μέλος προέχον τῆς σχολῆς, ὁ Πολύβος ἔσχε ῥόλον κρίσιμον εἰς τὸ συστηματοποιεῖν καὶ διαδιδόναι τὰς διδασκαλίας τοῦ διδασκάλου αὐτοῦ. Ἡ συμβολὴ αὐτοῦ συνετέλεσεν εἰς τὸ μετασχηματίζειν τὰς ἀρχικὰς κλινικὰς παρατηρήσεις τοῦ Ἱπποκράτους εἰς ἰσχυρὸν θεωρητικὸν σύστημα. Ἐθεωρεῖτο δὲ ὡς ὁ ἐκπρόσωπος τῆς δευτέρας γενεᾶς τῆς Ἱπποκρατικῆς παραδόσεως, ὑπεύθυνος πρὸς τὸ ἀναθεωρεῖν καὶ καταγράψαι τὰς κυρίας φιλοσοφίας τῆς σχολῆς.