Wp/grc/Πειρασμὸς τοῦ Χριστοῦ

 Τοῦτο τὸ λῆμμα ἐγράφη ἐν τῇ Κοινῇ διαλέκτῳ.

Ὁ Ἰησοῦς καὶ ὁ διάβολος ἀπεικονίζονται ἐν τῷ πίνακι «Ὁ Πειρασμὸς τοῦ Χριστοῦ», ὃν ἐζωγράφισεν ὁ Ἄρυ Σχέφερ τῷ 1854 ἔτει.

Ὁ Πειρασμὸς τοῦ Χριστοῦ ἐστὶ διήγησις ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις κατὰ Ματθαῖον, Μᾶρκον καὶ Λουκᾶν. Γίνεται δὲ μετὰ τὸ βαπτισθῆναι τὸν Ἰησοῦν ὑπὸ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Τότε ἀνήχθη ὁ Ἰησοῦς ὑπὸ τοῦ Πνεύματος εἰς τὴν ἔρημον, πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου· καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα, ὕστερον ἐπείνασεν. Καὶ προσελθὼν αὐτῷ ὁ πειράζων τρεῖς πειρασμοὺς προσήνεγκεν.

Ὁ μὲν διάβολος ἐπηγγείλατο αὐτῷ ἐξουσίαν πασῶν τῶν βασιλειῶν τοῦ κόσμου καὶ προέτρεψεν αὐτὸν ποιῆσαι ἄρτους ἐκ τῶν λίθων· ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπέρριψεν ἅπαντας τοὺς πειρασμοὺς. Μετὰ δὲ τὴν ἀναχώρησιν τοῦ Σατανᾶ ὑπέστρεψεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ἤρξατο κηρύσσειν καὶ θεραπεύειν.

Καθὼς γέγραπται ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῇ· «ἐπειράσθη κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας».

Ἡ μὲν διήγησις κατὰ Μᾶρκον βραχεῖά ἐστι· ὁ δὲ Ματθαῖος καὶ ὁ Λουκᾶς τὰ καθ’ ἕκαστα διηγοῦνται, ἐν οἷς καὶ οἱ διάλογοι μεταξὺ τοῦ Ἰησοῦ καὶ τοῦ Σατανᾶ. Πολλοὶ δὲ τῶν ἐξηγητῶν οἴονται τὰ ἐπιπρόσθετα ταῦτα στοιχεῖα ἐκ μιᾶς ἀρχαίας, νῦν ἀπολεσθείσης πηγῆς προεληλυθέναι, ἧς τὸ ὄνομα «Πηγὴ Q». Τὸ δὲ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον τὴν ἱστορίαν ταύτην οὐ παρατίθησιν, ἀλλὰ μαρτυρεῖ ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου οὐδεμίαν ἔχει ἐξουσίαν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ.

Εἰς ἀνάμνησιν δὲ τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἃς διήνυσεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῇ ἐρήμῳ, οἱ Χριστιανοὶ ἄγουσι τὴν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, ἐν ᾗ πολλοὶ νηστεύουσιν, προσεύχονται, καὶ ταῖς χρείαις τῶν πτωχῶν ἐπαρκοῦσιν.