Wp/grc/Νεοπυθαγορικὴ φιλοσοφία
Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.Ἡ Νεοπυθαγορικὴ φιλοσοφία κίνησιν ἐστὶν ἐν τῷ πρώτῳ αἰῶνι πρὸ Χριστοῦ γεννηθεῖσα, ἣν σκοπὸν εἶχεν ἀναζωπυρεῖν καὶ ἐρμηνεῦσαι τὰ δόγματα τῶν παλαιῶν Πυθαγορείων. Τὴν δὲ φιλοσοφίαν ταύτην ἐνέπλεξεν τὸ Μέσον Πλατωνικὸν, καὶ ἑτοίμασεν ὁδὸν πρὸς τὴν μετὰ ταῦτα Νεοπλατωνικήν.
Ἔνι δὲ τῶν κύριων πεποιθήσεων τῆς Νεοπυθαγορικῆς ὅτι ἡ ψυχὴ ἐπιθυμεῖ φύσει τὴν ἱερὰν κοινωνίαν πρὸς τὸ θείον, καὶ διὰ τούτου ἀναπέμπεται πρὸς τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν θείαν σοφίαν.
Περὶ τῆς ἱστορίας
[edit | edit source]Τὰ πρῶτα σημεῖα ἀναζωπύρωσης τῶν Πυθαγορικῶν δογμάτων ἐγένοντο ἐν τῷ πρώτῳ αἰῶνι πρὸ Χριστοῦ, ἰδίως διὰ Νιγιδίου Φίγουλου, φίλου Κικέρωνος. Ἐν τῷ δὲ πρώτῳ αἰῶνι μ.Χ., ἡ Νεοπυθαγορικὴ φιλοσοφία μετὰ Ἀπολλωνίου Τυανέως καὶ Μοδέρατου τοῦ Γαδηνῶν ἐδόξασε.
Ἀπολλώνιος μάλιστα ἐθεωρείτο σοφὸς καὶ τύπος Πυθαγορικῆς ἀρετῆς, ἐπιμελῶς τὴν ἀσκητικὴν ζωήν τηρῶν, καθαρότητα ἐπιδιώκων, καὶ τὴν θείαν σοφίαν ζητῶν. Οὕτως ἡ σχολὴ ἐνεδείκνυτο ὡς ζῶσα καὶ ἐνεργῶσα, πρὸς ἔτι τὴν μετὰ ταῦτα φιλοσοφίαν Νεοπλατωνικήν.
Περὶ τῶν φιλοσοφικῶν δογμάτων
[edit | edit source]Οἱ Νεοπυθαγορικοὶ ἐδίδασκον ὅτι ἡ πραγματικότης ἔχει ἱεραρχίαν, ἐπὶ τῆς κορυφῆς ἑνὸς ἀνωτέρου ἀρχῆς ἑστῶτος, ἣν πολλάκις τὸ «Ἕν» ἢ ἡ «Μοναδός» ἐκαλοῦσιν. Τούτῳ ἐκπορεύεται πᾶν ὄν.
Ἐνέπλεκον δὲ τὴν θεωρίαν τῶν εἰδῶν Πλατωνικὴν μετὰ τῆς Πυθαγορικῆς θεωρίας τῶν ἀριθμῶν, ἰδόντες τοὺς ἀριθμούς ὡς τὰ πρώτα καὶ ἀρχικὰ στοιχεῖα τῆς ὄντως φύσεως.
Ἡ ψυχὴ δὲ, ἀφ' ἑαυτῆς ἔχουσα διαφοράν παρὰ τῷ σώματι, καθαρίζεται διὰ τῶν ἀσκητικῶν ἔργων καὶ διὰ τῆς ἀρετῆς, ἵνα ἐξέρχῃ πρὸς τὴν θείαν κοινωνίαν καὶ τὴν σοφίαν. Ἔνι δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ὁδὸς πρὸς ἀθανασίαν, ἐάν τὴν ψυχὴν ἐν καθαρᾷ ἀρετῇ καλλωπίσῃ καὶ τὰς ἐπιθυμίας τελείως ἐπιμελήσηται.
Περὶ τῆς διαδοχῆς καὶ τῆς φήμης
[edit | edit source]Ἡ Νεοπυθαγορικὴ φιλοσοφία πολὺν ἐνεφύσησεν ἐπὶ τῆς μετὰ ταῦτα φιλοσοφίας, μάλιστα δὲ Νεοπλατωνισμοῦ. Φιλόσοφοι ὡς ὁ Νουμένιος ὁ Ἀπάμειος ἐζήτουν τὰς Νεοπυθαγορικὰς ἰδέας συνάψαι πρὸς τὴν Πλατωνικήν διδασκαλίαν, καὶ διὰ τούτου ἡ ὁδὸς εἰς τὸν Πλωτῖνον ἤνθησεν.
Ἔτι δὲ ἡ Νεοπυθαγορικὴ σκέψις ἐνεφάνη ἐπὶ τὴν Χριστιανικὴν φιλοσοφίαν, μάλιστα ἐν τοῖς τομέσι τῆς μεταφυσικῆς καὶ τῆς ἠθικῆς.
Ὡς ἀναζωπύρωσις καὶ μετουσίωσις τῶν Πυθαγορικῶν δόγματων, ἡ Νεοπυθαγορικὴ σχολὴ ῥόλον σημαντικὸν ἐπὶ τῆς ἀρχαίας φιλοσοφίας ἔσχεν. Τὸ μάλιστα δὲ ἐπισημόν, ὅτι ἡ ψυχὴ ἀναπέμπεται πρὸς τὸ θείον καὶ ὁ κόσμος ἑρμηνεύεται διὰ τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν μεταφυσικῶν ἀρχῶν, ἐποίησεν ὑποθήκην σταθερὰν εἰς τὴν μετὰ ταῦτα φιλοσοφίαν καὶ θεολογίαν.