Wp/grc/Λεγόμεναι γερμανικαὶ εἰσβολαὶ εἰς τὴν Ἰβηρίαν
Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.
Αἱ γερμανικαὶ εἰσβολαὶ εἰς τὴν Ἰβηρικὴν χερρόνησον ἦσαν μεταναστεύσεις καὶ στρατιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις διαφόρων γερμανικῶν ἐθνῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας τῆς Ῥωμαϊκῆς ἀρχῆς κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ εʹ αἰῶνος μ.Χ. ταῦτα συνέβησαν ἐπὶ τῆς παρακμῆς τῆς δυτικῆς Ῥώμης καὶ ἐπῆγαγον βαθεῖαν πολιτικὴν καὶ κοινωνικὴν μεταβολήν. ἔθνη οἷον οἱ Σουηβοί, Βανδάλοι, καὶ Ἄλανες διέβησαν εἰς τὴν χερρόνησον καὶ ἔστησαν ἀρχὰς, μετασχηματίζοντες τὸν κόσμον τῆς ὑστερορωμαϊκῆς περιόδου.
ἡ κίνησις αὕτη οὐκ ἦν μία καὶ συνεχής ἐπίθεσις, ἀλλὰ πλείονες μεταναστεύσεις καὶ ἐγκαταστάσεις διαφόρων ἐθνῶν. τινὲς ἐμείναν καὶ βασίλεια ἔκτισαν, ἄλλοι δὲ διῆλθον πρὸς ἄλλας χώρας. ἡ παρουσία τῶν γερμανικῶν ἐθνῶν ἐμετέβαλε τὴν δημογραφίαν καὶ ἐβοήθησε τὴν κατάλυσιν τῆς Ῥωμαϊκῆς διοικήσεως, ἀνοίξασα τὴν ὁδὸν πρὸς τὸν μεσαίωνα.
Τὸ πλαίσιο τῆς Ῥωμαϊκῆς παρακμῆς
[edit | edit source]ἐπὶ τοῦ τετάρτου καὶ πέμπτου αἰῶνος ἡ δυτικὴ Ῥωμαϊκὴ ἀρχὴ ἠσθένει διὰ πολέμους, οἰκονομικὰς δυσχερείας, καὶ ἐσωτερικὴν στάσιν. τὰ σύνορα ἦσαν ἀσθενῆ, καὶ ἔθνη ἐκ βορείων χωρῶν εἰσῆλθον εἰς Ῥωμαϊκὰς γαίας. ἡ Ἰβηρικὴ ἐπαρχία, ἡ πάλαι ὑπὸ Ῥώμης διοικουμένη, ἐγένετο πεδίον ταύτης τῆς μεταβολῆς.
μετὰ τὴν διάβασιν τοῦ Ῥήνου ποταμοῦ ὑπὸ διαφόρων ἐθνῶν τῷ 406 μ.Χ., πολλαὶ ὁμάδες ἐπροχώρησαν πρὸς νότον καὶ Ἰβηρίαν. τοῦτο θεωρεῖται σημαντικὸν σημείον, διότι ἡ Ῥωμαϊκὴ ἐξουσία οὐκέτι ἠδυνήθη νὰ διατηρήσῃ τὴν παλαιὰν τάξιν.
Οἱ κυριώτεροι λαοὶ καὶ αἱ κινήσεις αὐτῶν
[edit | edit source]μεταξὺ τῶν πρώτων ἐθνῶν ἦσαν οἱ Βανδάλοι καὶ Ἄλανες, οἳ ἐκ Γαλλίας εἰσῆλθον εἰς τὴν χερρόνησον περὶ τὸ 409 μ.Χ. οἱ Σουηβοί, ὀλιγώτεροι μὲν ἀριθμῷ ἀλλὰ συνεκτικοί, κατέλαβον τὸ βορειοδυτικὸν μέρος, ὅπερ ὕστερον ἐγένετο Γαλικία. ἄλλοι ἐγκατεστάθησαν ἐν τῇ Λουσιτανίᾳ καὶ νοτίοις περιοχαῖς.
αἱ ὁμάδες αὗται ἀρχικῶς ἐζήτησαν συμβιβασμοὺς μετὰ Ῥωμαϊκῶν ἀρχῶν ἢ κατέλαβον πόλεις καὶ ἀγροὺς διὰ βίας. ἡ διάχυσις τῆς ἐξουσίας ἐδημιούργησε νέας πολιτικὰς μονάδας καὶ ἔθεσε τὰ θεμέλια τῶν μεσαιωνικῶν βασιλείων.
Ἡ ἀνάβασις τῶν Βισιγόθων
[edit | edit source]οἱ Βισιγόθοι, γερμανικὸν ἔθνος ὃ πρότερον ἐχρησίμευεν ὡς σύμμαχος τῆς Ῥώμης, ἔλαβον κεντρικὸν ρόλον ἐν Ἰβηρίᾳ. ἐγκατεστημένοι ἐν Ἀκουιτανίᾳ, εἰσῆλθον εἰς τὴν χερρόνησον καὶ βραδέως ἐπικράτησαν. τὸ κέντρον τῆς ἀρχῆς αὐτῶν ἐγένετο Τολέδο, ὅθεν ἐδιοίκησαν τὸ πλεῖστον τῆς χώρας.
ἡ Βισιγοθικὴ ἀρχὴ συνήνωσε Ῥωμαϊκὰς διοικητικὰς παραδόσεις μετὰ γερμανικῶν νόμων, δημιουργοῦσα κράτος μεταβατικὸν μεταξὺ ἀρχαιότητος καὶ μεσαίωνος. παρ’ ὅλην τὴν ἀστάθειαν, ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἐπεκράτησε μέχρι τῆς ἐπιθέσεως τῶν Ἀράβων τῷ ηʹ αἰῶνι.
Συνέπειαι εἰς τὴν κοινωνίαν Ἰβηρίας
[edit | edit source]αἱ εἰσβολαὶ συνετέλεσαν εἰς τὴν κατάλυσιν τῆς Ῥωμαϊκῆς κεντρικῆς διοικήσεως καὶ τὴν ἀνάδειξιν τοπικῶν ἐξουσιῶν. ἡ πόλις καὶ τὰ ἐμπορικὰ δίκτυα ἠσθένησαν, καὶ ἡ οἰκονομία ἐστράφη πρὸς γεωργικὰς ἐκμεταλλεύσεις. συγχρόνως ἡ συνάφεια γερμανικῶν καὶ Ῥωμαϊκῶν πληθυσμῶν ἐδημιούργησε νέας ταυτότητας καὶ παραδόσεις.
ἐν πολιτισμικῷ ἐπιπέδῳ, τὰ λατινικὰ ἔθη καὶ ἡ χριστιανικὴ θρησκεία διεσώθησαν, ἀλλὰ μιχθέντα μετὰ γερμανικῶν στοιχείων. ἐκ ταύτης τῆς μίξεως ἐξεφύη ὁ κόσμος τῆς Ἰβηρίας τοῦ μεσαίωνος.