Wp/grc/Κιθαρῳδός
Ὁ κιθαρῳδός ἐστιν ἀνήρ, ὃς ἅμα καὶ ᾄδει καὶ τὴν κιθάραν ψάλλει. Τὸ γένος τοῦτο τῶν μουσικῶν ἦν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἔντιμον καὶ ἔνδοξον· ἡ γὰρ τέχνη αὐτῶν οὐ μόνον εἰς τὸν ἦχον ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ποίησιν καὶ τὸν λόγον ἐφαίνετο. Ὡς δὲ οἱ αὐληταὶ τοῖς πνεύμασι χρῶνται, οὕτως οἱ κιθαρῳδοὶ ταῖς χορδαῖς ἅμα καὶ τῇ φωνῇ μέλπουσιν.
Περὶ τοῦ ἔργου καὶ τῶν μελῶν
[edit | edit source]Τὸ ἔργον τοῦ κιθαρῳδοῦ συνίστησιν ᾄδειν καὶ ψάλλειν ἅμα, ὥστε τὴν ἁρμονίαν ἀκριβῶς ἐπιτηδεῦσαι. Ἐδεῖτο οὖν οὐ μόνον χειρὸς δεξιότητος ἀλλὰ καὶ γνώσεως τῶν ἁρμονιῶν καὶ ῥυθμῶν. ᾖδον δὲ παιᾶνας, ὕμνους, νόμους, καὶ ἄλλα μέλη πρὸς θεοὺς ἢ ἥρωας, ἅπερ τὴν κιθάραν ἐχρῆν συνοδεύειν.
Περὶ τῶν ἐπισημοτάτων κιθαρῳδῶν
[edit | edit source]Λέγεται ὁ Τέρπανδρος ὁ Λέσβιος πρῶτος τὴν κιθαρῳδίαν ἐπὶ τέχνης ἤγαγεν καὶ τοὺς νόμους τῆς μουσικῆς ἔθηκεν. Ἡ δὲ Σαπφὼ καὶ Ἀρίων καὶ ἄλλοι ποιηταὶ ἐγίγνοντο κιθαρῳδοὶ ἅμα καὶ λυρικοί, ὡς ἔνιοι λέγουσιν. Ὁ δὲ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκαλεῖτο Κιθαρῳδός, ὡς προστάτης τῆς μουσικῆς καὶ κύριος τῆς ἁρμονίας.
Περὶ τῆς ἐπιστήμης καὶ γραφῆς
[edit | edit source]Οἱ νεώτεροι κιθαρῳδοὶ καὶ τῇ γραφῇ τῆς μουσικῆς ἐχρῶντο· ἔνιοι δὲ δύο γραφὰς ἅμα ἀνέγνων, τὴν μὲν τῆς φωνῆς, τὴν δὲ τῶν χορδῶν, ἵνα ἡ ψαλμῳδία συμφώνως ᾖ. Ὥστε οἱ τοιοῦτοι ἄνδρες ἐνομίζοντο σοφώτατοι ἐν μουσικῇ καὶ λόγῳ.
Περὶ τῆς διαφορᾶς πρὸς τοὺς αὐλητάς
[edit | edit source]Διαφέρει ὁ κιθαρῳδὸς τοῦ αὐλητοῦ, ὅτι ἐκεῖνος μὲν τῷ πνεύματι ἄγει τὴν ἁρμονίαν, οὗτος δὲ ταῖς χερσὶ καὶ τῇ φωνῇ. Ἐν ταῖς ἑορταῖς δὲ πολλάκις ἦσαν καὶ αὐληταὶ καὶ κιθαρῳδοί, ὡς ἡ χορεία τελεία γένηται. Ὁ δὲ κιθαρῳδὸς ἔσχεν ἰδιωτικὴν τιμήν, ὡς ποιητὴς ἅμα καὶ μουσικός.
Περὶ τῆς δόξης καὶ τῆς μνήμης
[edit | edit source]Ἡ κιθαρῳδία ἐλογίζετο μέγιστον μέρος τῆς μουσικῆς τέχνης. Διὰ ταύτης ἐδιδάσκοντο ἡ ἁρμονία, ὁ ῥυθμὸς, καὶ ἡ συμφωνία τῆς ψυχῆς πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Οἱ νεώτεροι ἀνὴρες φιλοῦσι ζητεῖν πῶς οἱ παλαιοὶ ᾖδον καὶ ὡς ἡ κιθάρα ἤχει, ἵνα ἀναπλάσωσι τὴν παλαιὰν μουσικὴν καὶ τὴν χάριν τοῦ Ἀπόλλωνος.