Wp/grc/Θεμιστοκλῆς
Τοῦτο τὸ λῆμμα γέγραπται τῇ Ἀττικῇ καὶ τῇ Ἀττικιζούσῃ διαλέκτῳ.
Τοῦτο τὸ λῆμμα ἀνατεθεώρηται.
Ὁ Θεμιστοκλῆς (περὶ 524–459 π.Χ.) ἦν Ἀθηναῖος πολιτικὸς καὶ στρατηγός, ὃς ἐκ τῆς μὴ ἀριστοκρατικῆς τάξεως ἀναβὰς τὰ τῆς πόλεως πράγματα εἰς εὐδαιμονίαν κατέστησεν. Ὡς δημαγωγὸς τοῖς ταπεινοῖς προσκείμενος, ἔπεισε τοὺς Ἀθηναίους τὴν ναυτικὴν δύναμιν αὐξῆσαι, καὶ τὴν πόλιν ἐποίησεν ἡγεμονίδα ἐπὶ θαλάσσης. Ἡ φρόνησις αὐτοῦ ἐγένετο αἰτία τῆς Ἑλληνικῆς νίκης κατὰ Περσῶν, καὶ τὰ θεμέλια ἔθηκεν τῆς μετέπειτα χρυσῆς Ἀθηναίων ἡλικίας.
Νεότης καὶ πολιτικὴ ἄνοδος
[edit | edit source]Γεννηθεὶς ἐν τῷ δήμῳ τῶν Φρεαρρίων περὶ τὸ 524 π.Χ., πατὴρ μὲν Νεοκλῆς, ἀνὴρ ἀφανοῦς τάξεως, μήτηρ δὲ ξένη, ὁ Θεμιστοκλῆς τὸ γένος ἄσημος ὢν πρὸς τὸν δῆμον ἐτράπετο. Ἐνιαυτῷ δὲ 493 π.Χ. ἄρχων ἐπώνυμος ᾑρέθη, καὶ ἐξ ἐκείνου ἤρξατο εἰς τὰ κοινὰ προάγεσθαι.
Ναυτικὴ πολιτικὴ καὶ Μηδικοὶ πόλεμοι
[edit | edit source]Μετὰ τὴν μάχην τὴν ἐν Μαραθῶνι, ὁ Θεμιστοκλῆς προέλεγεν τοὺς μελλόντας κινδύνους ἐκ θαλάσσης ἥξειν, καὶ ναυτικῇ δυνάμει σωτηρίαν ἔσεσθαι. Ἔπεισε τοὺς Ἀθηναίους ἐν ἔτει 483 π.Χ. διακοσίας τριήρεις κατασκευάσαι, αἵτινες ἀπεφάνθησαν σωτήριαι ἐν τῇ μεγάλῃ ἐφόδῳ τῶν Περσῶν. Ἡγεμὼν τοῦ Ἑλληνικοῦ στόλου γενόμενος, σοφῶς τὸν στόλον ἐπ᾽ αὐτὸν τὸν Περσικὸν εἰς τὰ στενὰ τῆς Σαλαμῖνος ἤγαγεν, καὶ νίκην ἐποιήσατο ἥτις τὸν πόλεμον μετέβαλεν.
Ὀστρακισμὸς καὶ φυγὴ
[edit | edit source]Μετὰ τὸν πόλεμον, ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις τοῦ Θεμιστοκλέους φόβον μὲν τοῖς Σπαρτιάταις δυσπιστίαν δὲ τοῖς Ἀθηναίοις παρεῖχον. Ἐν ἔτεσιν 472 ἢ 471 π.Χ. ὠστρακίσθη, εἶτα ἔφυγεν εἰς Ἄργος. Κατηγορηθεὶς ὡς προδότης, πρῶτον εἰς Πύδναν ἀνεχώρησε, ὕστερον δὲ ἐπὶ τὸν Πέρσην βασιλέα Ἀρταξέρξην ἦλθεν, ὃς αὐτῷ ἔδωκε τὴν Μαγνησίαν ἐπὶ ποταμοῦ Μαίανδρου ἄρχειν.
Τελευταῖαι ἡμέραι καὶ κληρονομία
[edit | edit source]Ἐτελεύτησεν ἐν Μαγνησίᾳ περὶ τὸ 459 π.Χ., ἴσως φυσικῷ θανάτῳ. Ὕστερον ἡ πόλις Ἀθηνῶν τὴν μνήμην αὐτοῦ ἀνεκαλέσατο καὶ ὡς σωτῆρα τῆς Ἑλλάδος ἐτίμησεν. Ἡ ναυτικὴ πολιτικὴ αὐτοῦ οὐ μόνον τὴν νίκην κατὰ Περσῶν ἐβεβαίωσε, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀθηναίων ἡγεμονίαν ἐν τῷ Αἰγαίῳ ἐθεμελίωσε. Θουκυδίδης καὶ Πλούταρχος ἐμαρτύρησαν περὶ τῆς τοῦ ἀνδρὸς φύσεως καὶ τῆς δυνάμεως ἧς ἀεὶ εἶχεν ἐπὶ τὰ τῆς Ἑλλάδος πράγματα.